Daniel Caesar Violet Lyrics Novels & Stories

sabi ni Daniel habang hinahawakan ang kamay ni Celestine. Ngumiti siya. “I’m excited.” “Naiinggit ako sa inyo,” ani Emma. “I hope you and Daniel will be happy together.” Huminga nang malalim si Celestine bago tumayo. “Sandali lang, may kukunin lang ako.” Pumunta siya sa DJ booth at iniabot ang USB. “Please play this video on the main screen once the vows start.” “Sige po, Ma’am,” sagot ng DJ.

“Maybe you're right. And you can say that I'm being desperate. But you know how much I love Staurs. I've been chasing Staurs for a decade now. I just... I just thought that he will love me back if I surrender to his touch.” “Oh, god...” ani Violet at napahagod sa buhok. Hinudyatan niya ang sekretarya na lumabas na agad naman sinunod ni Ava. Sumipat siya sa pinsan at napabuntong-hininga. “But he didn't love you, did he? Because if he did, he wouldn't do this to you.”

She said and I hugged her. I lift her while hugging and we kissed. The music continues to play. I overthink and still forgive I lose my phone and place my bets And I never catch the train on time, always thirty minutes behind Your worries ain't seen nothin' yet “I love you, Daniel Isaiah Vitto” She said and I smiled. “I love you more. Sorry if I’m confused” I said. But you love me, you love me Why the hell you love me so When you could have anyone else?

Napatingin ako sa bulaklak na nasa sahig na ngayoy kumalat na ang mga roses. "come on pare, it's just a work and the kiss is an accident." Rinig kong natatawang sabe ni Daniel. D*mn him. Mas lalo kong pinigilan si kiel ng maramdaman kong mas lalong itong nagalit. "Please let's go..!" mahinang sabe ko pero hindi nakinig.

“I swear, I can change, baby. Please? Just… Just don’t leave me alone like everyone else…” Napayuko ako at humihikbi, inaasahan na baka’y maawa siya sa pag-iyak ko. Dahan-dahan kong inabot ang matalas na bagay na mula sa parte ng nabasag na vase at madiin iyon hinawakan. “Isla,” tawag saakin ni Daniel at lumuhod rin sa tapat ko. “Daniel…” namamaos na saad ko, habang tuloy-tuloy pa rin ang pag-agos ng luha mula sa mga mata ko.

napahalakhak cya. Patuloy nyang pinaglalaruan ang pagkabab*e nito. Hinawi nya ang panty pagilid saka pinasok ang isang daliri at nilaro ang tingil ni V.... "ahhhh... shit!!!" mura nito... basang-basa na ang kweba nito, lalo na cyang nag-init. Tinaas nya ang blouse nito at tumambad sa kanya ang dalawang bundok nito. Sinakmal nya ang malaking suso nito saka salit-salitang sinipsip. Halos mababaliw na si Violet sa ginawa nya.. para syang sanggol na gutom na gutom. "ahhhmmm... ahmm...."

Ang gulong kausap. "Bakit kaba nagkakaganiyan, Violet? Sinira mo na ang buhay niya noon. Aren't you happy? Hindi ba pwideng pabayaan na siya at lumayo na lang. Hindi ba iyon naman ang gusto mong mangyari?" Naguguluhang sabi dito ni Dani kay Violet na ngayon mesirable na ang buhay. Dahil lang sa may iba na ang lalaki. Mas mabuti nga iyong naka move on na ito, kaysa naghahabol sa kay Violet. Saksi kasi siya noon kung paano baliwalain ni Violet si Amari. Malaki ang tuwa niyang naka move on na ito. Pero nakabaligtad naman ang panahon si Violet naman ngayon ang naghahabol dito. Sumasakit ang ulo niya sa babae.

Habang hapong-hapo naman ako sa sobrang pagod, para akong tumakbo ng ilang milya. Papapikit na ang mga mata ko ng biglang gumalaw ulit ang daliri niya. Napamulat tuloy ako ng wala sa oras. “We’re not yet done.” Bulong niya ulit, saka sumilip sa bandang ibaba niya. “We’re far from done, Vamaila. Feel this?” at binundol sa hita ko. Fuck? Ganon katigas ‘yon?

Nakangiting wika ni Daniel at niyakap namin siya ni Lorcan. "I love you, babe. I love you Clayton Perkin-Lavoisier." "I love you, too, Lorcan Cruixxe Wyatt Lavoisier." _________________________________________ The End

napatingin kami kay Franco at sa mapa. Bulacan? All this time nasa Bulacan lang si Lily? Violet's plea broke the momentary silence, her voice tinged with desperation as she leaned heavily against Dahlia, the weight of worry evident in every line of her face. "Please, please keep my sister safe," she implored, her words a heartfelt cry born from a sister's deepest fears and anxieties. "We will, Violet. Just try to get some rest. We've got this," Yassir's reassurance was accompanied by a warm smile, his attempt to comfort Violet in the face of uncertainty.