Novel & Cerita Daniel Caesar Violet Lyrics

Nang palaglag na ang bato sa kanyang kinaruruonan ,napapikit ito at sumigaw. "Ahhhhhhhh! Sabay malalim na hininga ang kanyang pinakawalan. At pagmulat niya nang kanyang mga mata ,Maliwanag na lugar ang sumalubong sa kanya. "Carmela' Salamat at gising kana! Akala ki iiwan mo na ako! Ang umiiyak na sabi ni Daniel. "Humikbi nang humikbi si carmela nang makita niyang buhay si Daniel ,maysaklay ito at may binda sa kanyang ulo.

Dali-dali akong nagpalit ng damit gamit ang ibinigay ni Alistair dahil kailangan kong makita ang magandang eksenang naghihintay sa akin sa labas. “Please, Ali... Maniwala ka naman sa akin. It was an old videos. Sabi mo, tatanggapin mo kung anong nakaraan ko. It was my past—Rafael's and my past. Please don't let a mistake from years ago ruin us,” halata ang desperasyon sa tinig ni Violet habang nakaharap kay Alistair. Habang si Rafael naman ay nakadistansya nang bahagya, halatang hindi alam ang gagawin, tila ba isa siyang talunang aso na hindi makasingit sa usapan.

Tila may kakaibang katatagan sa kanyang kalooban — isang tahimik na lakas na unti‑unting nakatawag ng pansin sa matigas na puso ni Daniel. Sa gitna ng bawal na kalagayan, natagpuan ni Kaitlyn ang kanyang takas sa pamamagitan ng musika at pagsusulat. Sa gabi kapag tahimik na ang buong bahay, kukuha siya ng lapis at papel at isusulat ang damdaming hindi niya maibigkas nang malakas — mga awit tungkol sa sakit, pangungulila, ngunit may bahid pa rin ng pag‑asa. Hindi niya inaasahang minsan ay marinig ni Daniel ang kanyang pag‑awit. Sa sandaling iyon, bagaman tinanggihan niya ito nang malakas, naramdaman niya ang kakaibang pagkagambala sa kanyang matibay na paniniwala.

ramdam ko ang bigat ng paghinga niya na parang pagod na pagod. Maligo kana muna, baka hinahanap na tayo sa baba.. kakain na.. kahit hindi ako kumain ng isang linggo sweetheart basta kayakap kita ng ganito.. naramdaman ko ang basa sa balikat ko.. hey Daniel are you crying... Yumuyogyog na ang balikat niya.. at parang kinukurot ang puso ko..bakit nagkaganito kami.. sana panaginip nalang ang lahat...

Hindi dahil sa wala siyang maisagot, kundi dahil sa katotohanan na alam niyang panginginigan lang siya ng tinig oras na subukan niyang magsalita. Nakita niyang ngumiti lang si Daniel habang nangingislap ang mga matang tumitig sa kanya. Ilang sandali pa sinimulan ng tugtugin ng binata ang hawak nitong gitara. Pamilyar sa kaniya ang piyesang napili nitong tugtugin dahil theme song iyon ng nanay at tatay niya. Ang kantang Afraid For A Love To Fade ni Jose Mari Chan.

# So, don't ever think I need more I've got the one to live for No one else will do, and I'm telling you Just put your heart in my hands Promise it won't get broken We'll never forget this moment Yeah, we'll stay brand-new 'cause I'll love you Over and over again Over and over again..# I saw Danielle smiling at her father. Iyong parang natutuwa talaga siya. I couldn't help but cry and cry... "Mama... ang dami pong masakit." Sabi niya bigla... Kairos stopped. Danielle shook her head. Para bang pinapakanta niya ulit iyong Papa niya, so Kairos sang again. #From the heat of night to the break of day

Napaunat ako dahil sa sobrang sakit at napatingin sa kalangitan, parang sandali na hindi ko naramdaman ang sakit ng makita ko ang dalawang buwan na dating kulay violet ay unti-unti na itong nawawala. Parang lumilipat na saakin muli ang kapangyarihan kong ginamit sa kanila noon upang maalis ang curse symbol. Ibig sabihin hindi talaga tuluyang nawala ang kapangyarihan ko dahil all this time ay ang nakikita naming violet na buwan ay nasa loob niyon ang kapangyarihan nun! “Kyahhhh!!!!”

P*****a. Huling suntok ang nag pahina saakin. Nawalan na rin ng malay si Daniel. Habang ang babaeng mahal ko. Umiiyak kasabay ng pagkamuhi nya sakin. Nakita ko yon sa mga mata nya, ako yung ginagago pero ako pa yung may kasalanan? Ano bang mundo 'to? "Ashton Alvarez fuck you" Sigaw ni Celistine mula sa tabi ni Daniel. Isang murang nag paiba lalo ng timpla ng katawan ko. Mas lalo kong nasuntok ang mukha ni Daniel dahil doon.

“I'm waiting...” “What I mean i-is that...” lumunok muna ako. Kaya mo na ba Violet? Huminga muna ako ng malalim. “I felt something inside me these past few days when I'm with you. Y-your touch is what I look in the morning whenever I woke up. Ikaw lagi ang laman ng isip ko. I was afraid and told my self to stop feeling those b-but when that time happened...when you pranked me. When I thought you really got drowned, I realized I was even more afraid to lose you than feel the romance from you. The visible words is that I think I am slowly... having my feet walked in a path full of broken glasses and risk my not so fully healed self just to feel you. I think, I l-like y—.”

Sandaling natahimik si Avery. “Ano?” Napatingin siya kay Daniel na parang hindi makapaniwala. “Talaga bang sinabi niya iyon? Sir Daniel, hindi mo ba ako niloloko?” Umangat ang kilay ni Daniel at ngumiti nang bahagya. “Siyempre hindi niya sinabi iyon. Sa tingin mo ba may talento siyang magsalita nang ganoon? Ako ang nag-isip niyan. Lyrics ‘yan na naisip ko habang nakikita kita kanina.”