Dao Ming Si Novels & Stories

--- QIU GUI REN "SANDALI LANG, JING CHANG ZAI! HINDI KAYO MAAARING PUMASOK!" Napadilat ako at napatigil sa pagdarasal nang marinig ang sigawan mula sa labas. "Anong nangyayari?" Maawtoridad kong tanong. Lumingon ako at nakita si Duan Mei na pinipigilang pumasok si Jing Li. "Tumabi ka nga!" Sigaw ni Jing Li at malakas na tinulak si Duan Mei at napadaing na lang nang natumba.

He is totally perfect kumbaga ideal man. Para siyang Hollywood star. Blue eyes at talagang perfectly sa mata ng mga babae. “Btw. I am Franco Dominguez and you can call me Sir. Franco,” pagpapakilala nito. “Isa akong half Spanish at half Filipino pero madalas ay pure monster kaya kapag hindi kayo sumunod, hindi niyo gugustuhin ang parusa,” pananakot niya na ikinatawa naman ng iba.

Para bang sobrang tagal ko na siyang kakilala kahit ngayon ko lang naman talaga siyang nakita. "Sabi ni Moma, huwag daw akong makikipag-usap sa stranger." Mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko nang marinig ko ang kaniyang tinig. What the hell is happening to me right now? "I'm Doc Damon," pakilala ko sa sarili ko. "Now, I'm not a stranger now." "Damon po? As in damonyo po? Hindi po ba bad 'yun?" Hindi ko napigilang matawa dahil sa sinabi niya. Damonyo. I haven't heard that name for so long.

“Daomingsi, maupo ka, sumabay ka na kumain sa amin, wag kang mahiya, wala naman kaming mga hiya-” “Ikaw lang, Siting!” angil ni Doring. Umusog ako ng umupo nga si Daomingsi at sa daming pwedeng upuan sa tabi ko pa talaga. “Ininvite mo ka mo si Meling?” Tanong ni Ajing sa kanya. Tumango naman si Daomingsi. “At tinanggihan niya?” Muli ay tumango si Daomingsi. “Sure ka si Meling yun? Milagro ah, tinanggihan ang grasya,” patuloy ni Ajing.

Sa loob ng isang iglap, humampas ang buong katawan ni Romeo sa harang bago ito gumawa ng isang mababang ingay. Bago pa man nito maitayo ang kaniyang sarili, agad na ipinitik ni Lu Dongbin ang kanyiang mga daliri. Dito na biglang sumabog ang isang liwanag mula sa kaniya sa loob lang ng isang iglap na tumagos sa barrier para dalidaling selyuhan ang ilan sa mga acupoint ni Romeo. Ang technique na ito ay isa sa mga pinakatatagong technique sa Daoismo, ang Sixpoint Block.

maang-maangang tanong ng kaibigan ko. “You know who I’m talking about. Si Dominic Dela Paz.” sagot ko. “I don’t think you’re meant for each other. You’re too nice and too kind for him. And he…” hindi ko alam kung paano siya idescribe. “You know he’s the Dao Ming Si version of the Philippines. Sobrang bad boy!” “I can’t.” nakayukong sagot ni Shaira. “I think I’m in love with him.”

Sa front desk, kalmadong kinausap ni Damion ang receptionist gamit ang fluent at authentic na Mandarin Chinese. Habang pinapanood siya ni Czarina, napatingala ito. Ang lalim at lambing ng boses ni Damion ay parang tunog ng cello—malambing, pero may halong karisma. Napangiti siya ng bahagya, sabay napabuntong-hininga. Kung ganun lang sana ako kagaling mag-Mandarin Chinese, naisip niya, baka confident din ako kagaya nito.

Santiago “Mother, bakit mo naman kinuha si Mint sa akin!” sabi ni Damon kaya inirapan siyang muli ng Mommy niya Naupo si Damon sa tabi ni Mint at hinawakan niya agad ang kamay nito. “Okay lang ako, hon! Nagbibiro lang ang Mommy mo!” Pagtatanggol naman ni Mint sa ginang Napailing na lang si Damon at dahil nandito na ang mga guests, nagsimula ng maglakad si Damon to socialize at syempre pa, kasama niya si Mint, na kinagiliwan naman ng lahat.

Walang patumpik-tumpik nitong tanong na tila hindi natutuwa na siya ay kaharapin. Liam stood close to the door and gave his vow as a traditional greeting in Chinese. “Wǒ lái hé nǐ qīnzì tán tán, Mǎ dēng xiānshēng (I came to talk to you personally, Mr. Madden.)”

Nanigas. Slowly, bumukas ang malaking pinto ng penthouse bedroom. At pumasok taong kilalang-kilala ng buong mundo Si Damon Mondragon. Naka-black shirt. Sleeves rolled up. Parang walang nangyaring kaguluhan kagabi. Calm. Controlled. Dangerously composed. Tumigil siya sa pinto. At tumingin sa kanya. Diretso. “You’re awake.”