Novel & Cerita Dao Ming Si Meteor Garden

Med'yo fan kasi ako ni Dong Shancai ng Meteor Garden kaya nakatali ang buhok ko ng gano'n. Pakiramdam ko kasi, tumatapang din ako tulad ng kaniyang character. Awtomatikong napasimangot ako nang paglingon ko ay mabungaran ko ang tawang-tawang mukha ni Zackie, ang bunso sa magkakapatid na anak ni Governor. "Ang sama mo! Alam mong ang lamig-lamig e!" ang nakasimangot kong reklamo. Nakita ko ang hawak nitong baso ng tubig na nagpapawis pa sa lamig.

Huminto ang mundo ko nang makita ang garden, ngayon ko lamang ito nakita ng malapitan. Hindi na ito ang simpleng garden na kinalakihan ko. Ngayon, ito ay isang malawak na labyrinth ng mga asul na rosas, gumamela, at mga bihirang halaman na tila nagmula pa sa ibang bansa. Sa gitna nito ay may isang glass pavilion—isang estruktura na gawa sa kristal at bakal, kumikinang sa ilalim ng sikat ng araw. “Naalala mo ba?” tanong ni Death habang nakapamulsa. “Sabi ko noon, gagawan kita ng pinakamalaking garden sa bansa. I kept my word, Lyara.”

Maingat kong isinara ang pinto ng nursery at bumaba sa garden. Pagdating ko sa labas, sinalubong ako ng amoy ng bagong tabas na damo at ang malamig na simoy ng hangin. Nakita ko si Dante na nakatayo malapit sa koi pond, nakasiksik ang mga kamay sa bulsa ng kanyang suot na dark grey na slacks. Tinanggal na niya ang kanyang tie at nakatupi na ang manggas ng kanyang puting polo hanggang siko.

Ewan ko ba, lately ay parang mabilis na akong mapagod. Sa gabi, pumunta kami sa Dongdaemun Design Plaza para makita ang sikat nitong LED rose garden. Libu-libong puting rosas na may ilaw ang nakapaligid, at parang mas lalong luminaw ang gabi dahil dito. “This is so beautiful,” sabi ko habang hawak ang kamay ni Everett. “Not as beautiful as you,” sagot niya habang nakangiti sa akin. “Daddy, look! They’re glowing!” sabi ni Everisha habang tumatakbo sa gitna ng mga rosas.

Chapter 12: She was humming, watering the plants in the garden. She took a break and found her eyes looking up at the blue skies, wishing that the smell of the sun raged around. Hindi niya alam kung bakit gustong-gusto niya ang amoy ng tumitirik na araw, lalo na kapag namamalagi siya sa hardin na ito. The breeze that pushes the leaves to dance cooperates with the ambiance of the garden.

namumula akong napailing at nagpatuloy sa pagkain. Pagkatapos naming kumain, akala ko ay aalis na kami pero dinala ako ni Eros sa lugar kung saan maraming iba't ibang uri ng bulaklak. Mikugi Garden ang pangalan. Maraming tao rito dahil sa ganda ng lugar. Do'n sa gitna ay may maliit na bridge. Malinaw ang tubig na nasa ilalim, kitang-kita ang isdang malayang lumalangoy.

marahan namang tumango ang bata. Before Mama Joan left, hinalikan muna niya sa pisngi si Astrid saka niyakap ng mahigpit. Then she faces me at saka muli ito nagpaalam. "Babalik ako maya-maya pagkatapos kong bisitahin ang Garden, hija." wika nito sa akin. "Mag-iingat ho kayo, Ma," I said and kiss her cheeks. ***** [ JOAN P.O.V ]

"Opo American rose sng tawag dun.Sigd po sige po maraming salamat po. "Ah ma'am Athena okay lang po ba na makapagpatani ako ng roses sa garden nyo pasesnya na sa sobrang excitement ko nawala sa isip ko na hinid ko pala pagaari ang garden" sabi ni Mariz. "Okay lng anu ka b hindi ka naman na iba.Saka parang balang ara naman isa ka na din sa may ari ng mansion eh" panunukso ni Athena. "Ha! anong ibig mo sabihin ?" takang tanong ni Mariz.

Tanong ni Mayari Sabay tingin ni Adonis kay Hiligaynon na nasa batis at umiinom ng tubig. ‘’Si Hiligaynon ang gabay?’’ ‘’Hindi pwede ..hindi maari.. hindi mo kami pweding paghiwalayin ng landas nangako ako kay ina napoprotekatahan ko siya habang buhay’’’ pangambang tugon ni Mayari.

*Enemies at first sight* Yevhen Thyne Mercado Villamayor “I’m already here, Kuya Blade. Ano’ng room number ni Ate?” I asked over the phone while I was walking inside the hospital. Nang mabalitaan ni mommy kanina na kapapanganak lang ng pinsan ko ay pinagmadali niya na agad akong pumunta rito. Mas excited pa kasi siyang makita ang baby kaysa kay Ate Zemira.