Dark Fall Novels & Stories

Tumayo ako at kinausap ang isang staff kaya wala na silang magawa kung hindi tumayo na rin at sumama sa akin sa stage. Walang drum sa bar kaya si Drake na lang ang isang nag gitara at si Zy, kakanta lang. "Any request?" Zy asked the crowd-- Oh, he asked Faye. I laughed because he's cheesy. Stupid. "Demons, Imagine Dragons." Tumango kami ni Drake kay Zy. We started the instrumental then he sang. "When the days are cold and the cards all fold And the saints we see are all made of gold When your dreams all fail and the ones we hail

he firmly said and p*lled the tr*gger. Dalawang sunod-sunod na putok ang ginawa niya until their body lean to the ground with their fresh blood. Served them. "Falcon, come here. Chop their f*cking body and send their heads to our enemies. Pasabugin mo ang natitira nilang ari-arian. Burn their f*cking mansions and k*ll their family. I want them gone. Totally gone." he ordered while fixing his white long sleeves na puno ng d*go. That's Dark. He is really a d*vil.

"Hindi mo alam pero kilala na kita noon pa. At matagal na kitang pinagmamasdan sa malayo. 13 years ago, ako ang taong nasa likod mo at sumusunod sa 'yo hanggang sa tabing dagat mula sa bahay ninyo habang naglalakad ka na bitbit mo ang mga sapatos mo." "Ano bang...?" Yumuko si Dark. "Nang araw na yon," hindi siya makatingin sa akin. "Gusto ko na ring tapusin ang buhay ko pero nakita kita." Nag angat siya nang paningin at nakatitig na sa akin. Masidhi rin gaya ng sariwang sugat ang sakit sa tinig nang magsalita. "Kaya huwag mong sabihin ikaw lang ang sugatan, ang nasasaktan at hindi ka na gagaling. Healing is possible, Frey." Humahakbang na siya palapit sa akin at kahit gusto kong tumakbo, hin

May halong inis, kaba, pero higit sa lahat—curious siya. “Kailangan ko siyang salubungin… aakyat din ako sa bintana para hindi ako makita ng kahit sino.” May ngiti sa labi si Dark, ‘yung tipong ngising demonyito na may binabalak. Bumukas siya ng isa sa mga frameless sliding glass windows ng kwarto niya—malinis, moderno, at kitang-kita ang city lights sa ibaba. "It's showtime!"

nag-aalalang tanong niya sa kaibigan. "Anong pinagsasabi mo?" natatawa nitong sabi, "ang sarap nga ng tulog ko kagabi, eh. Dire- diretso at hindi ako tumayo. Kaya paano ako mapupunta sa basement nila Dross?" Nagulat siyang napatitig kay Angela at mukhang nagsasabi ito ng totoo, "tumayo ka na nga diyan baka gutom lang 'yan."

Iyon lang at lumabas na ito ng kwarto. Pagkalabas ni Dark ay agad kong kinuha ang bag ko na nasa sofa at agad na hinagilap ang calling card ni Calil sa bag ko. Laking pasalamat ko na hindi ko iyon tinapon. Ilang beses ko siyang tinawagan pero out of coverage area na ito. Hindi kaya nakabalik na ito sa Sicily? Ano na ang gagawin ko ngayon? Hahayaan ko na lang ba munang dalhil ako ng Dark na iyon sa Sicily at magpanggap bilang si Dianna? Kung hindi, meron pa bang ibang paraan?

Wala akong pasok tonight kasi off ko ngayon but probably, Breach is sad dahil wala ako at wala siyang kachika before the night will start. Umagang-umaga ay agad akong nagising. Kahit soar pa ang down there ko ay ininda ko na lang kasi ginusto ko naman. Ito talagang si Dark, kunyari pang pa-sweet sa'kin tapos 'yon pala ang magiging ending. Asking for forgiveness daw pero sa kama ang huling hantungan naming dalawa. Kaya minsan, naiisip ko kung perlas ng silanganan ko lang ang gusto niya, hindi ang super 'yes' ko!

Biglang may naisip siyang tao. Si Blake Davis, ang founder ng Dark Castle—ang matandang lalaki na kinulong sa pinakamalalim na parte ng underground prison. Nalaman niya agad ang venom sa katawan ni James sa isang tingin lang. Ibig sabihin ay pamilya si Blake sa Gu at alam niya kung paano gamutin ang venom. Gayunpaman, masyadong malakas si Blake.

Mabilis naman nitong ni lock ang target and in one swift she blow the helicopter behind them. Malakas na pagsabog ang maririnig at malaking apoy ang biglang sumiklab sa kalawakan. "One down!" natatawang sabi ni Dark. "I'm awesome right?" sabi n'ya rito. Natawa naman ito at hindi man lang sumagot sa sinabi n'ya. "Where did you buy this fvcking toy of yours Midnight?" namamanghang tanong ni Dark sa kan'ya.

[The Descent into Despair] Ang huling naramdaman ni Kristoff bago siya tuluyang lamunin ng dilim ay ang malapot at malamig na putik na humahatak sa kanyang mga binti. Hindi ito basta lupa; ito ay tila mga daliri ng mga kaluluwang matagal nang nakabaon sa ilalim ng Dark Sanctuary. Ang sigaw ni Paola ay nananatiling nakatatak sa kanyang pandinig, isang paalala na ang oras ay hindi na niya kaibigan.