Darkest Anime Novels & Stories

Gusto kong sumigaw, umiyak, dahil sa takot, pero walang lumalabas na luha sa aking mga mata, at parang nawala rin ang boses ko. Bakit? Bakit kailangan kong maranasan ang ganito? Ang gusto ko lang naman ay mabuhay, pero bakit patong-patong ang problema ko? Akala ko ay hindi na ako makararanas nang ganito, dahil matapos ang biglaang pag-atake nila, ‘yong weird handwritten ng pangalan ko sa isang sticky note, wala ng sumunod. Ngunit nagkamali ako. Parang nagsisimula pa lang sila, at hindi pa talaga gumagawa nang paraan para kunin ako sa Vendetta.

Tumango kaming dalawa ni Narnia sa mga ito saka tuloyang lumabas sa library room na iyon. Our place is located in a big area of the Northern Boreal forest. Sinakop ng Grayson Empire ang buong kagubatan at ang nangangalaga niyon ay ang ama kong hari. He is the king of the empire, and our mother is the queen. They are both the strongest werewolves packs living in our forest. Walang kapantay ang lakas ng dalawa kapag ipinagsama. But the prophecy says, their firstborn child will be the most powerful, at ako 'yon. Tinataglay ko ang pinaghalong lakas ng aking mga magulang. That's why my parents expect na ako ang kokoronahan na magiging Hari ng buong kagubatan sa hinaharap. "Oh, look, who's here...

Mayamaya, biglang bumukas ang fire exit nang malakas— Lahat kami napatingin doon nang sabay. Parang nawala ang dugo sa mukha ko nang makita ko kung sino ang pumasok. Si Kuya Alejandro. Galit na galit ang tingin niya sa'kin. Yung mata niya, madilim na talaga—parang apoy na hindi na makontrol. Hindi na siya yung kalmadong Kuya na nakikita ko sa mansion. Yung mukha niya, tense, igting ang panga, yung mga kamay niya naka-kuyom. Nakatingin siya diretso sa'kin, parang ako lang ang nakikita niya sa buong rooftop.

Kinilabutan tuloy siya kaya mabilis siyang humarap rito at nagtaas-noo. “Ano ba ang kailangan mo. At bakit Anya ka nang Anya, baka nakalimutan mo. . . na ako si Anika Akuzama Morretti, Mister Dark!” mataray niyang pagpapaalala. Dark chuckled, litaw ang mapuputi at pantay-pantay nitong mga ngipin na para bang hinulma ang mga iyon. Gosh, pati yata pagngiti nito at pagtitig, napakagandang tingnan.

Nagawa na bang tumira rito ng kakambal niya? "Is what I'm seeing real? you are amazed at what you see, as if you haven't here, Dane," malamig ang boses na sabi ni Dark mula sa aking likuran. Tiningnan ko siya. "Because I'm not Dane you're looking for," mariin kong sabi. "Are you still going to insist that you are not, Dane I know?" "Oo! Gagawin ko 'yan ng paulit-ulit kasi hindi talaga ako ang hinahanap mo!" sigaw ko sa kanya.

insepe Dark Knight dahil kayang makapatay ng isang True Dragon ang 100% ng Death Aura ko, pero kailangan kong sundin iyon dahil si Ainesh parin ang owner ko, so naglabas na nga ako ng Death Aura na nagsanhi pa ng pagdilim ng kalangitan, pagkulog ng malakas, at gumuguhit pa nga ang mga matatlim na kidlat at malaks na hangin noon, pero kita sa muka ng Prinsepe Dark Knight ang pagiging kalmafo na parang wala lang sakanya ang 100% ng aking Death Aura, doon palang ay napabilib na niya ako, nagulat nalang ako ng walang pasabing ginamit ni Ainesh ang "Life or Death" kaya naman napagkaloob ko naman ito ng biglaan, ngunit wala lang kibo ang Prinsepe Dark Knight, akala ko nga ay nahimatay na ito kaya

"Ang Siberia ang huling baraha natin. Kung doon tayo mamamatay, mamamatay tayong lumalaban." Sumakay sila sa bangka, patungo sa isang destinasyon na kasing-lamig ng kanilang kinabukasan. Ang Dark Family Drama ay pumasok na sa isang yugto kung saan ang kalaban ay hindi lang ang Sixth Protocol, kundi ang mismong kapangyarihang nasa loob ng kanilang anak.

I smirked seeing his concern face while looking at Flen. "You must be thanful because I did not kill you Flen," malamig na sambit ko bago binato ang baril sa direksyon nila. Walang emosyon akong umalis sa lugar na iyon at mabilis na bumalik sa hospital. Who would it be? Sino ang natitira sa tauhan ni Sintaku? Someone with strong spirit. Who would dare? Who would f*cking dare? Parker's POV

"It's been dark. All those years, but you came in the dark. You became my light at the same time, my darkness. You're my darkest light." I smiled at him. "You're my only light." I was happy and relieved that we really get back together. I looked at the window, it's still 3 in the afternoon, but I still thanked the stars for giving me this chance to be with him. I'm now with my star and we'll going to build our own universe soon. -end-

He's a man who can't feel any physical pain even the woulds that could kill a person but the emotional pain he feels is enough to torture him. "Then you could listen to more of it. Why jump off and kill yourself when you had a chance to live? Come here Nahara..." Aniya saka inilahad ang kanyang palad kay Nahara. Subalit tiningnan lamang ito ng babae at mas lalo pang napaiyak. "Gusto ko... Gustong gusto ko... Gusto ko kaya lang... kaya lang kasi..." "I don't care about that. I already know everything and nothing has changed. Gusto ko parin na ligawan ka... Come here Nahara... Umuwi na tayo..." Himig pagsusumamo niyang ani.