Against The Light Novels & Stories

Pagkatapos ay hindi nagdalawang isip ito na ilabas ang kanyang sandamakmak na pwersa ng liwanag habang natauhan naman ang kalaban dahil doon at sinuklian siya ng itim na mahika. Sa isang iglap, mula sa kanilang mga kamay, nagsasalpukan ang puting liwanag ng pinakabata at pinakamalakas na Valkier ng Salamanca na si Stawart Augsburg laban sa itim na kapangyarihan ng panglimang Komandante ng Valhalla na si Ponty Renti.

Ano na lang ang magiging buhay ko kung sakali, hindi ba? Ipinikit ko nang mariin ang aking mga mata, hanggang sa narinig ko naman na parang may tumamang bakal sa likod. Kasunod naman no’n ang mahinang tunog ng putok ng baril na paniguradong si Francesco ang may kagagawan. “They’re tough enough. Didn’t know that these guys would challenge me a bit, huh?”

Neon signs changing hues, blinking lights dancing like stars in motion. “The countryside has its charm,” sabi ni Marga. “But the city has its own beauty too—just look at those lights. They shine like stars. A different kind of stars.” Tumingin si Brandon sa direksyong itinuro niya, then let out a faint chuckle. “You’re romanticizing light pollution. Marga, you shouldn’t have studied business. You should’ve taken liberal arts.” Napatawa si Marga, hindi dahil sa insulto, kundi dahil totoo naman. She stared at Brandon, silently wondering how someone so intelligent could be so emotionally detached.

"Light... Elizalde?" Parang nawalan siya ng hangin. "Hindi..." Napahawak siya sa ulo. "Damn it!" Ngayon lang niya naalala. Magkambal nga pala sina Light at Blight. Hindi niya man lang naipakita sa mga tauhan niya kung sino talaga ang target. Galit niyang pinatay ang telebisyon at ibinato ang remote sa pader. "Mga inutil kayo!"

May ribbon pa sa ulo na kulay pink! Ang ipinagtataka ko lang ay kung bakit madilim. Alam ko namang gabi na pero hindi naman kasi pinapatay ‘yong ilaw sa loob at labas ng bahay hangga’t may isa pang hindi nakakauwi sa amin. Madalas pang hindi pinapatay ‘yong ilaw sa loob dahil nga takot ako sa dilim... at siyempre, si David lang ang lalaki sa amin. Oh my God! Hindi kaya— hindi kaya pinasok na kami ng mga masasamang tao? Hindi kaya kung ano nang nangyari kanila Mama sa loob?

Tinitigan lang ako ni Morpheus at dahil sa pagka ilang ko ay umiwas ako ng tingin sa kaniya. How should I deal with this kind of man na mukhang may tama yata ang utak? Lord, help me!

“Grabe naman yun. Anong itsura nung nagsabi nun?” “Mataba na malaki boobs,” sabay subo nang Malaki sa hawak na suman. “Ang lakas lakaspa ng pagkasabi niya.” “May nunal ba sa ilong? Si Ate Pinky yun. Strict talaga yun.” “Sakit niya pa ring magsalita. Sabi ba naman, wag na raw akong mangarap maging artista,” nag-uumpisa na namang mangilid ang luha sa mga mata.

Pabaliktad kumbaga ang posisyon. "That glass is a one way vision reflected light. Hindi ka kita sa loob kapag umaga. Pero kapag gabi at may ilaw dito ay nakikita ka sa labas. Light reflected, meaning kapag may ilaw na mula sa labas ay makikita mo ang paligid dito sa loob pero hindi ka pa rin kita sa labas kahit gabi. Magsisilbing ilaw dito sa loob ang repleksyon ng ilaw sa labas. Pinasadya ko yan para kahit gabi ay hindi pa rin kita ang tao dito sa loob pero kita pa rin ang labas." "Wow, ang angas naman. Sino-sino pala mga kasama natin dito?"

Unti-unti na kasing nawawala ang anesthesia na itinurok sa kanya kanina para matanggal ang bala sa balikat niya. Asha wear dark colored clothes at naka jacket pa para matakpan ang mga sugat at pasa niya sa katawan. Buti na lang at daplis lang ang natamo niya sa labanan sa misyon niyang iligtas ang mga babaeng nabiktima ng human trafficking para sa sexual exploitation at mayroon pang mga minor de edad.

Agad na nagkasa ng baril ang lahat at itinutok doon. Maya-maya, may narinig kaming pamilyar na boses. "Fuck! Why is it so dark in here?" Oh yeah. We forgot that we actually turned off the lights. Kasi kung may kalaban man, malamang nakatutok sa amin ang mga yun. There's a huge possibility that there's a sniper around and so we turned the lights off. Tanging ilaw mula sa buwan sa labas ang nagsisilbing ilaw namin na hindi ganoon ka-liwanag dahil kahit naka-glasswall tong condo, sinara namin yung mga kurtina.