A Darker Shade Of Magic Novels & Stories

Bumaling ako sa labas at nakita ko ang maliwanag na sikat ng buwan at saka ko napagtantong kabilugan ng buwan ngayong gabi. Napaawang ang bibig ko. Paano ito nangyari? Paanong magkakaroon ako ng ukit na buwan sa braso ko? Ibig bang sabihin na tama ang sinasabi ni Marcus at Rossa tungkol sa akin at sa ukit na buwan na iyon? Na may mataas akong katungkulan sa mga lobo at mas malakas dahil may ukit ako na ganito? Ibig sabihin, tama sila Marcus at hindi sila nagsisinungalin tungkol sa tunay kong katauhan?

Sinabi niya na kung may dugo ng kadiliman ang nananalaytay sa aking dugo, siguradong mamamatay ako. Alam ko sa sarili ko na walang kadiliman na nananalaytay sa akin, kung ako ang tatanungin. Tao ako, at wala kaming lahi ng kadiliman—but grandfather, being a wizard or sorcerer, is that a good thing? Hindi na sila napapailalim sa kadiliman? Kung pagbabasehan ang kasaysayan, ang pagiging salamangkero ay hindi naaayon sa kabutihan. They are called dark magic. Pakiramdam ko ay tinakasan ako ng aking kaluluwa dahil sa mga bagay na napagtanto ko.

Nagsimula na rin akong bigkasin ang magic spell na galing sa libro. “Mata ng kaloob-looban sa gitna ng aking noo, magbukas ka.” Paulit-ulit ko itong binibigkas, at sa bawat pag-ulit ko, naramdaman ko ang kakaibang enerhiyang dumadaloy mula sa lupa. Ang libro na nasa damuhan ay nagpakawala na rin ng paunti-unting liwanag. Sumasampa ito papunta sa aking katawan na umaabot sa aking noo. Sa huling pagbigkas ko ng spell, isang mainit na liwanag ang bumalot sa aking noo. Napakaliwanag, napakalinaw at unti-unti, naramdaman kong may bagong pananaw na nagbubukas sa aking katawan.

Pagkatapos magligpit ay nahagip ng mata niya ang isang maliit na papel na nakalagay lang sa ibabaw ng lamesa, agad itong kinuha ni Ashton at binasa. “Magsasama rin tayo, maghintay ka lang,” 'yan ang nakasulat doon at sulat kamay ito na kulay pula ang ginamit na tinta. Napalunok si Ashton, hindi siya naniniwala sa multo o ng kung ano pang ibang bagay na may kinalaman sa mga kababalaghan pero hindi niya maitatangging nakaramdam siya ng pangingilabot sa kanyang buong katawan.

Kumpleto rekados. at last a see through black half mask na tanging mata ko lang ang natatakpan ang napili kong impartner sa suot ko. Nakatali ito sa likod ng ulo at ngayon ay malayang malaya akong nakakakilos unlike others na hawak hawak nila ang maskara nila ang daming arte.

E N D O F B O O K 2 *~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~* BOOK 3: MY UNVEILED DARK PAST *~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~* “How could an unveiled secret fix the shattered pieces of the past?” Now that an unveiled secret is bound to change their lives forever, will Diane be able to fix herself and totally move on? Will she be able to find her true happiness with Liam, or will she choose to let go?

(THIRD PERSON POV) Sa southwest ng Magiczard Kingdom ay matatagpuan ang kaharian ng mga Dark Shadows na napapalibutan ng kadiliman. Ang mga Dark Shadows ay nagmula sa isa sa apat na dimensyon. Isa sila sa mga masasamang nilalang na nabubuhay sa mundo ng mahika at ganid sa kapangyarihan, naghahangad na maging makapangyarihan at sakupin at pinakamakapangyarihang dimensyon sa mundo ng mahika na walang iba kundi ang Magiczard na hawak ang mahahalagang apat na elemento na siyang makapangyarihan sa lahat ng kapangyarihang tinataglay ng mundo.

Ito na yata ang isa sa pinakamemorable na pangyayari sa buhay niya na kahit lumipas man ang maraming taon, babalik-balikan niya. The darker shades of Rain are slowly fading and it's replaced by the bright illuminating light for their future ahead...

GABBIE I ROAM MY eyes around Wyatt's house. Malinis pero ang lungkot ng kulay. His wall was painted black and gray. So manly. His curtain is dark brown. Everything is dark. Wala na ba siyang ibang color na alam? Tsk... I can't stand looking around because of the dark ambiance of his house. Ang lungkot, like him na mukhang iniwan ng asawa't anak. I was just following him while roaming my eyes on his place. I mentally grinned. Madami akong gustong baguhin especially now that I'm staying here. I don't like dark walls and curtains. I want something light and of course my favorite cartoon character... Stitch!

“We meet again.” --- DAMIEN’S POV I stepped closer, protective, but she raised a hand — her silent signal to let her handle it. “Lucien,” she said, her voice steady. “I should have known you’d crawl out of the dark eventually.” He smiled, predator-like. “The dark is where the real power lives. You’ll learn that. Again.” --- CASSANDRA’S POV I met his gaze without flinching. “Last time, you underestimated me. This time, that mistake will cost you everything.”