Madalas kong marinig ang mga debate sa pagitan ng mga tagahanga kung ano nga ba ang pagkakaiba ng raw at daw sa anime, at tila mas nakakatulong na linawin ito. Ang ‘raw’ na bersyon ng isang anime ay tumutukoy sa orihinal na nilalaman na walang anumang pagsasalin o dobladong boses. Kadalasan, ito ay noong hindi pa nai-encode ang subs, kaya’t ang lahat ng dialog at mga detalye ay nasa wikang Hapon, kasama ang mga tunay na pagsasalita at tunog. Sa kabilang banda, ang ‘daw’ o dubbed version ay ginawang Ingles o iba pang wika ang boses ng mga tauhan. Ibig sabihin, may mga tagasalin at mga artist na nagtrabaho upang bigyang-buhay ang mga karakter sa ibang wika, na nagbibigay-daan sa mas malawak na pag-unawa sa kwento, lalo na sa mga taong hindi pamilyar sa Hapon.
Minsan, mas gusto ng ibang tao ang raw dahil nais nilang maranasan ang tunay na emosyon at tono ng mga boses ng orihinal na mga aktor, habang ang iba naman ay mas kumportable sa dubbed versions. Kaya’t talagang nakasalalay ito sa personal na panlasa. May mga pagkakataon na nag-papatas ako ng viewings, na nais ka agad malaman ang kwento at nagpapalitan ng pananaw sa mga friends ko, ngunit minsan, mas masaya ring marinig ang malalalim na boses ng mga Hapon na aktor. Sa dulo, pareho silang may kanya-kanyang ganda na naibibigay sa karanasan!