Laylay Ang Balikat Mga Nobela at Kwento

Panay rin ang kumapas ng kamay nito sa ere. "It's Angela. Angela De Dios. Personal Assistant ni donya Estella Verdeja. At mukhang sya ang bagong kaba baliwan ng lalaki na patuloy mong hina habol- habol. Sya rin ang ina ng batang ipina pa hanap mo. At sa naki kita ko naman sa kanila. Mukhang good vives sila." at bahagya pa itong napa tawa na sadyang ikina inis ng babae. Tila ito nahulog sa malalim na pag iisip. Maya maya lang muling minasdan ang mga kuhang larawan na may gumuhit na mala demonyong ngiti sa mga labi nito.

bakas sa mukha ang kaligayahan ng bata habang nagkukuwento sa ina. "But you know what, Mommy? When we were in Batangas po, Daddy showed me how much he loves me, too. He would always carry me, kiss me and hug me. And sa pagtulog po palagi siyang nasa tabi ko and he would always hug me to sleep. I am afraid to tell you this, Mommy, baka po kasi magalit kayo." May pumatak na luha sa mga mata nito. "I know that you love Tito Marvin, Mom. But I prayed na sana po we could be together someday -- you, me and Daddy po."

' Sambit ni rheana habang ang mga mata nito ay walang humpay sa pag-agus ng kanyang mga luha. Pagkasabi iyun ay agad na siyang bumalik sa kanilang silid ni Darvey. 'Pinilit niyang inihakbang ang kanyang mga paa,kahit hirap na hirap siyang ihakbang ito,Nang maramdaman na niyang naihakbang na niya ang isa niyang paa,Ay mabilis na siyang humakbang pabalik sa kanilang silid.Binagsak nito ang kanyang balingkinitang katawan sa malambot na kamang naroon,sabay pikit ng kanyang mga mata. Nang bigla muling tumunog ang kanyang cellphone.

Nanlaki ang mata ko sa likod ng sunglasses ko. Napakaganda nito para maging totoo. Napalunok ako at agad na sinabi, "Huwag kang mag alala, gagawin ko ang lahat!" “Mabuti. Maaari kang pumunta sa itaas na palapag bukas. Malaki ang pag asa ko sayo.” Tinapik niya ang balikat ko at umalis. Naikuyom ko ang kamao ko sa tuwa pagkaalis niya.

Napawi ang kaba ko at napangiti nalang sa kaniya. “Talaga po? paano p makapunta roon? at.. parte parin po ba ng palawan iyon?” sunod sunod kong tanong dahil sa sobrang saya. ”Matagal ang byahe sa Balabac miss. Kailangan mo munang makarating ng Bataraza, pagdating sa Batarasa may mga daungan ng bangka roon pa Balabac, maraming oras ang magiging byahe mo, dipende pa kung masungit ang panahon.” litanya nito. Hindi na ako nagsayang pa ng oras kakatanong sakaniya at agad na nagbayad, pa Bataraza. Inabot ko ang isang libo sakaniya at hindi na kinuha ang sukli pa.

namumula ang ilong at ang balikat ay bahagyang gumagalaw sanhi ng pag-iyak. "Magpapakilala ako 'nak.." Oh my gosh.. Lusaw na lusaw na ako sa pagkakataong ito.. para na ring nilalamukos ang puso.. "I'm Philip Javier Hernandez.. a businessman.. your Mama, introduced you to me.. Hi, Angelo.. sorry for not being there when you needed me.." Tumingala at suminghap siya.. nilalapitan na siya.. "Please forgive me son.."

May maluwang na ngiti sa labi nito habang nakatitig kay Tisay kaya naman, magaan ko itong binatukan "Tsk, sadyang OA lang ang babaeng iyan. Pakisabi kay Ate Brittany na huwag niyang isama iyang Tisay na iyan pabalik ng Manila dahil hindi ako papayag. TAma nang dito na iyan sa Isla mabulok! Ang mga babaeng kagaya ng babaeng iyan ay walang lugar sa Manila." yamot kong wika at pagkatapos kong sabihin ang katagang iyun , mabilis na akong naglakad paalis

Ibabalik kita sa nakaraan, Nang bumalik sa'yo ang lahat, Kung saan ka nagmula, Hanggang sa kung ano ka ngayon. 1913 "A-ate..." Para bang nagunaw ang mundo ko nang makita si Ate Clarita. Parang kanina ay kausap ko si Isagani tungkol sa kaniyang pagbalik... P-pero ngayon ay nandiyan na siya.

alog ko sa balikat nito tumingin ito sakin at hinawakan Ang pisngi ko nanlaki Ang mata ko ng bigla Ako nitong siilin ng halik naestatwa Ako sa kinaroroonan ko at bahagyang natulala. " I really like you " bulong nito at nawalan ng Malay na napasandal Ang ulo sa balikat ko. Bahagya akong natulala hinawakan ko Ang balikat nito at inalog alog " hey wake up where do you live I will take you there " yugyog ko rito.

ani ni Aling Linda sa pamangkin saka tumingin ulit sa laptop "Salamat Balae" "Walang anuman, sige bye" ani ni Minda, maya maya ay si Chabelita naman ay kinarga ni Leina, napansin niyang may balat si Chabelita sa balikat na hugis strawberry, napangiti siya, pinaglihihan niya kasi ang strawberry "Hindi na po tayo malilito sa kambal ko, si Chabelita po may balat sa balikat" ani ni Leina