Define Heartless Novels & Stories

“Pero magkaiba kami. Hinding-hindi ako mananakit ng taong espesyal sa akin, mga taong nagparamdam sa akin ng pagmamahal. Kahit hindi ‘yon totoo, I somehow felt to love. I won’t stoop down to their level.” I smiled at him. He’s right. Bakit naman niya gagawin ang bagay na naging rason kung bakit siya nasaktan? It’s really unfair to think that those kind people and has a good intention always get hurt. Maybe because of their expectations, because there is hope in their hearts. They want to love and to be loved. Why is it too much to ask for someone who has a genuine love? Why can’t they attain the things they deserve? This is so unfair.

Picture naming dalawa nung nagbakasyon kami sa ibang bansa, gustong gusto niya kasi ang pagtatravel at madalas ko siyang sinasamahan para matupad ito. I really love this girl. She's my everything. Hindi ko kayang mawala siya sakin at lalong hindi ko papayagan na may manakit sa kanya, sa babaeng mahal ko. I will always do everything para mabantayan at maalagaan siya. Hindi ako papayag na mapahamak siya. At ayoko madisappoint ang parents niya pag hindi ko napabayaan ko ang anak nila.

*Pak* Bigla nya akong hinampas. "ARAAAAY! Bakit mo'ko hinampas" Ma's lalo itong umiyak ng Malakas. "Waaaah Masakit na nga itong puso ko tapos my gana kapang arasin ako." "Di naman kita inaasar, nag alala nga ako sayo dahil sabi mo my sakit ka sa puso." "Ang slow talaga nica, wala akong heart failure sniff sniff" "Sabi mo kanina Masakit mo. Ano ba talaga Debby diretsohin mo na ako."

My heart aches literally that I am clutching it. I gasped for air and tried my best to stop myself from being too emotional. It's a battle between my aching heart and determined mind.

Ako nalang ng kapatid ko si yana ang magkasama dahil namatay ang mga magulang namin sa car accident nung sanggol palang si yana. Mahirap maging isang working student lalo na at may malubhang sakit ang kapatid ko. Sabi ng doktor lumalaki daw ang butas ng puso ng kapatid ko at kaylangan daw s'ya maoperhan sa lalong madaling panahon. Wala naman ako malaking halaga na pera at sapat lang ang sinasahod ko sa bar sa pangaraw-araw na papangangaylangan

Because there's someone in his heart, and it was Hannah. I also feel pain for Clyde, ako yung nasasaktan for him.. I know na kahit hindi niya sabihin-- alam kong nafefeel niya na ginagamit ko lang siya para makalimot, makapagpalipas oras... I know na ganoon ang pakiramdam niya, na i take him for granted, na porke alam kong mahal niya ako e ginamit ko yun to use him.. And i admit that. "We're here." Clyde said. hindi ko man lang napansin na nasa parking lot na kami ng company.

Wala siyang ibang marinig ng mga oras na iyon kundi ang mabilis na tibok ng puso niya. Ang titig nito ay parang nanunuot sa kaloob-looban niya, para siyang hinihigop at kahit na gustuhin niyang iiwas sana ang kanyang mukha ay hindi niya magawa dahil para siyang hinihipnotismo.

Talagang binayaran pa nito ang kulang niya sa renta at pinatira pa siya dito sa mansyon nila. They truly care for her baby. Hindi nila pinabayaan ang dalagang maghirap. Hindi tulad ng ginawa ni Lucas sa kanya. That cold man. Lucas Reign De Villa. That heartless CEO.