Faint Of Heart Novels & Stories

Pero hindi din magpapadaig sa tikas ng katawan at moreno nitong kulay. "Hay! hirap spelingin ng puso kung sino pa nagmamahal sa 'kin hindi ko maibigan. Samantala 'yung lalaking galit sa mundo 'yon pa ang gusto ko. Ang hirap turuan ng puso." Naiiling na lang siya sa kanyang mga naiisip. Kinuha niya ulit ang picture sa loob ng envelope muling tinitigan ang dalawang litrato.

saad ko pa. Tumahimik na ako at nagconcentrate na lang sa pinapanuod. Ilang beses ko na itong nakita pero hindi ako nagsasawang panuorin ito. The song is about the person you love who can't see you and his/her attention was is someone who can't give back what he/she feels. Masakit at malungkot yung song at hindi ko alam kung bakit feeling ko nakakarelate ako sa kanta eh wala naman akong nagugustohan. I maybe have a crush on Zero but that's just it. Humahanga lang ako sa kanya, don't have any deeper feelings. Kung hindi naman sa kanya wala naman akong ibang nagugustohan dahil busy ako sa school to entertain others. Though may mga nagkakagusto sa akin at nagpapakita ng motibo but I ignore them

That one day when he leaved me, It'll fucking hurt me. I love myself for being Fearless in the underground battle but I hate myself for feeling fear because of love. "Your nothing but a toy to him, you."She pointed me with so much disgust. "Don't you ever go out with my fiancé, never again."She stated and look at me from head to toe and I can see disgust to her eyes. I bite my lips because of what she said and I smiled sarcastically. "Oh, no. I never go out with

Nakakalito kasi at nakakabahala. Paano na ang mga buhay na aming tinakasan? Paano kung bubulaga na lang bigla ang mga taong may balak na masama sa amin? "I lived for a long time without using my heart. I was like a rock—a big rock that whoever bumped into would be hurt. Yet you've changed me. You are the only woman who makes my stone-like heart beat again," madamdamin nitong sabi na sinabayan ng sandaling sulyap sa akin.

wika nito habang hinahaplos ang mukha niya. Napalunok siya nang ilang beses, Tila ba may bumara sa lalamunan niya, at hindi siya makapagsalita. Halos dumoble ang kabang nadarama niya. Napa-igtad siya nang maramdaman ang paglakbay ng kamay nito papasok sa suot niyang damit. Ramdam niya ang init ng mga palad nito.

Only intensity. Only feeling. We moved together slowly, deliberately. No tearing fabric. No rushed movements. Just closeness. His hands traced my sides carefully, like he was afraid I’d disappear if he moved too fast. When we finally lay back against the bed, the world outside my apartment felt distant. It was just us. Skin warm against skin. Breathing uneven. His fingers brushed along my spine, sending shivers through me, not from shock, but from how gentle he was being. “You’re not fragile,” he whispered.

Sinuot ko muna ang earpods ko bago nagpasyang pumikit habang hinihintay na mapuno ang bus. Bumuga ako ng hangin nang pumailanlang sa tenga ko ang isa sa mga kanta ni Olivia Rodrigo na nasa playlist ko. Hindi naman ako brokenhearted pero ganito ang mga tugtugan ko. Sadyang gusto ko lang ang mga kanta niya. How can I be heartbroken if I don't even know when I truly did love and when to get hurt from heartaches? I failed to recognize those.

Ang puso ko rin ay patuloy sa mabilis na pagtibok. "Hey, what happened? Why are you shaking, honey?" hinaplos nito ng masuyo ang likod ko habang tinatanong ako. "B-bakit ang dilim-dilim ng silid at ng buong paligid? I-I'm afraid of darkness. Hindi ako makahinga, Alex. Hindi ako makahinga. Ayoko ng madilim... Ayoko sa madilim... Please, I don't want darkness..." My tears begin to fall. Naninikip ang dibdib ko at halos hinahabol pa rin ako ng aking hininga.

"Totoong nagka-baby tayo pero paanong—" "Mahalaga pa ba 'yon ngayon?" umiiyak na aniya rito. "B-Bakit . . . damn . . ." nanghihinang anito. "Why you didn't tell me? How . . . how . . . oh, God." Namuo ang mga luha sa mga mata ni Tristan, and it break her already broken heart pieces by pieces.

Muli pa nitong sinabunutan ang sarili. Heart smiled at her. Tangina, may naaamoy akong hindi maganda rito. "Patingin nga." Ipinilig ni Heart ang ulo nito at ginalaw ang notebook para mas makita niya ang mga nakasulat doon. "Madalu lang naman ito a," anya. Nanlaki ang mga mata ko sa narinig. Madali? Eh lagi ngang one out of twenty ang score nito e.