Till My Heartaches End 소설 & 이야기

Dahil palaging nasa unahan ng playlist ko ang 'Till my heartaches ends na kanta ay iyon ang pumapailanlang ngayon. Matagal-tagal na rin na hindi ko naa-update ang playlist ko kaya halos lumang kanta ang naka-save dito. I was afraid this time would come, I wasn't prepared to face this kind of hurting from within... Napailing ako dahil sa lyrics ng kantang iyon. Hindi para sa akin ang kanta pero tuwing naririnig ko ito ay naaalala ko si Greel. Kahit anong pilit kong kalimutan ang lalaking iyon ay hindi ko magawa. Minsan ay naitatanong ko rin kung naaalala pa ba ako nito o kung nasaan na ba ito ngayon.

Biglang nahagip ng pandinig niya ang musika na inawit ni Ella Mae Saison. I was afraid this time would come I wasn’t prepared to face this kind of hurting from within I have learned to live my life beside you Maybe I’ll just dream of you tonight And if into my dream you come and touch me once again I’ll just keep on dreaming ‘Til my heartaches end . . .

tanong ng binata sa kanya. "Kasi yon yong araw na nasaktan ako. Sinaktan ako ng taong matagal ko ng minamahal ng palihim. Pero rejection lang ang natanggap ko, saksi ang papalubog na araw non kong gaano akong nasaktan. Kong gaano hindi naging maganda ang ending ng buhay ko pagdating sa taong mahal ko." Humarap siya sa binata habang sinasabi ito.

Mabilis din agad ang hakbang niya pabalik sa loob at hindi na siya tumingin pabalik sa akin. My head is hurting, and so is my heart, and unexpectedly, my tears fall without notice. Damn me. . c.m. louden

Dama ko ang paghagulgol ko dahil sa sobrang sakit. The room is broken down into pieces. There's also a fìre. The place looks like a mess. And knowing that Zach is inside of that room makes my heart shattered. It feels like my heart is also broken down into pieces. It feels like my heart is sinking. Zach is gone. He's now gone for good. He's now de@d. And it feels like I dièd too.

I hope that after all what I've been through, there's still a rainbow that is waiting for me at the end of my battle. Even though, My story ended without my first love... atleast I've learned a lot that I can apply in my future. I will forever treasure our memories, ibabaon ko 'to sa puso ko at kakalkalin ko nalang ulit kapag gusto kong matuto. Well, that's the reality, to let people go. Clyde Lucas, I'm happy to say that I'm finally letting you go... You're free now... ———2 days later—-

Dahan-dahan akong pumihit paharap. Nagtama ang mga mata namin at pakiramdam ko naubos ang lahat ng oxygen sa mundo, Naging napaka tahimik. Ang tanging naririnig ko lang ay ang pagtibok ng puso ko. Maybe this time It'll be lovin' they'll find Maybe now they can be more than just friends She's back in his life And it feels so right Maybe this time, love won't end Ngumiti sya sakin, yung ngiting tatlong taong hinanap ng puso ko.

Really hurts but the pain in my heart is the most painful. "T-tristan..." Mahinang saad ko sa kaniyang pangalan kasabay ng nga luhang naghabulan na kumawala sa aking mga mata, hindi ko na kaya ang sakit na mas nakakapag-pahina sa akin nagdidilim na ang paningin ko, pilitin ko mang imulat, kusa na itong sumara. *__________Everthing went black_________*

"Don't do this, Bethylia." My steps halted after hearing his words. I sarcastically chuckled as I threw my head back and stared at the slightly orange sky—symbolizing the dusk coming sooner. Ang paborito kong oras mula noon hanggang ngayon, ang siyang palaging oras kung kailan ko naranasan ang sakit na hindi na natanggal sa puso ko. Until when will I have this pain in my heart? Until when will I have to experience this fucking misery? Kapag ba tuluyan na akong bumitaw? Kapag tuluyan ko na siyang kinalimutan?

Paniguradong may panibago na naman itong pupuntahan bukas dahil araw ng mga puso. "You'll never get the sweet ending that you want," he whispered in the wind and flashed a lopsided grin.