Demon Slayer Modern Era Novels & Stories

Pagkasabi no’n ay mabilis siya nitong hinila papalapit rito at hinawakan ang kaniyang noo. ••• “Hindi nga maipagkakailang ikaw nga ang nararapat na maging tagapagmana ng Kahariang Underworld!” pagmamalaking turan ni Kiefer nang makatanggap siya ng kaniyang pagkatalo. “Sino pa nga ba ang nararapat?” ngumisi si Demon sa kababata.

Siya ang nasa unahan kaya naman siya na ang nakapihit sa seradura ng pintuang bakal. Sinalubong kaagad kami ng malakas at malamig na samyo ng hangin sa pinakaitaas na bahagi ng gusali. Ngunit hindi lamang pala iyon ang nakaabang sa 'min. Dahil mayroon pang limang death angels ang nakatayo sa tip ng railings ng rooftop. Tinatangay ng hangin ang kanilang mga itim na kasuotan, mataas na rangko ng reapers ang mga ito base sa coat na kanilang suot. Kung mg assistants at security personels lang ang mga ito'y simpleng black suit at skirts lang ang kanilang isusuot. Iyon ay base na rin sa aking napansin sa loob ng ilqng daang taong pakikipaghabulan sa kanila. I smirk as I laid my eyes to all of them

“Since you’re a monster, we’re on the same side, aren’t we? Let me introduce myself.” As she spoke, she reached out and touched my cheek. Her cold fingers, paired with the chilling aura radiating from her, sent a shiver through me. Her presence was a storm, ready to consume everything in its path. “I am Tiera Urahica Freya the Fifth, the current Demon Lord of the Tower of Doom,” she declared, her voice brimming with confidence and authority.

Bukod pa rito, taglay niya ang Demon-Slayer Sword, isang manipestasyon ng Light of Terra Acme Rank. Sa tabi ng Death Demons at ng labindalawang Death Spirits ng Eternal Boundless Supreme Path, ang kanyang kapangyarihan ay higit pa sa sapat upang harapin ang isang malakas na lahi. Hindi siya nakaramdam ng takot kahit na humarap sa Angel Race at nagtataglay ng sapat na lakas upang magdulot ng malaking pinsala, kahit na hindi niya ito direktang harapin.

Lucian said. I stood at the ancient altar with the dagger carved from demon bone. Sa harap ko, isang rebulto ng demonyong may dalawang mukha — babae at lalaki. “Once the child bleeds under this moon,” I whispered, “the bloodline will serve me.” Tumingin ako sa langit. “Sierra. Leonardo. Salvatore.” “Handa na akong kunin ang sa akin.” And this time… No one will rise again.

Tumango lang si Elicia—mahigpit, kabadong-kabado. Ramdam niya ang pagbabago ng presensya ni Demon. Yung aura nito—mula sa pagiging malamig at misteryoso—ngayon ay nagngangalit, parang kidlat na handang tumama sa sinumang humarang. Bigla niyang binilisan ang takbo. Halos maramdaman ni Elicia ang pag-vibrate ng makina, ang pag-igting ng knuckles ni Demon habang hawak ang manibela.

Ang nag-iisang anak na lalaki ni Asmodeus ang demon of lust. Tumingin si Lorenzo sa mga taong sumasamba sa kanya at sinimulang bigkasin ang isang dasal. “Factum Verbum affixus spiritius domini lapidibus. Ergo parces omnium demonum.Matrisejus praccepti gelorum traquente.” As he raised a knife. “Lorenzo, please maawa ka. Huwag mo akong patayin,” pagmamakaawa ng babae. Tumingin sa kanyang mga mata si Lorenzo at ngumiti lamang ito.

How I wish na sana bumigay na 'yong katawan ko, na sana mawala na ako, Kasi, I'm living with a heartless demon that I love the most. And it feels like hell. Napatingala ako sa kanya na ngayon ay lakad dito lakad doon ang gina-gawa. Hindi ko alam kung anu ang iniisip niya. 'Galit ba siya?' Balisa? Ewan. Pero hindi na ako natatakot na masaktan niya ako ulit. Mula ngayon, wala na ako'ng pakialam. Wala na ako'ng pakialam sa sakit,