Depraved の小説・ストーリー

ungal niya, her eyes rolling back as she submitted her entire body to my animalistic pacing. I looked down at her beautiful, sweating body. Ang aking sariling kapatid, ang dugo at laman ko, ay kasalukuyang nakahandusay sa ilalim ko na parang isang murang puta na walang ibang hinahangad kundi ang mapuno ng aking gatas. Ang ideya na ang aming magulang, si Mommy Sonya, ay walang kaalam-alam na ang kanyang mga anak ay nagpapakasasa sa ganitong antas ng depravidad ay nagdulot sa akin ng isang madilim at bawal na high.

Hindi maaaring kunin niya ang aking kaluluwa lalo na at hindi ko naiintindihan ang kanyang dahilan. There is no violation, since you, from the very beginning is a scarped soul. You are not meant to be born again, but a meddlesome sorcerer was able to reborn you again as a human. Hiding your scent and tracks, living as a human will never erase the fact of what you truly are. A scarped soul who's meant to be diminished in hell. Turan nito at ang kanyang mga daliri na lahat ay mga buto ay mahigpit na nakahawak sa kanyang pang-ani.

“Makipag-deal ako. Ibalik ang oras.” "May malaking halaga na kailangan mong isakripisyo. Pinatay mo siya at sinira ang kanyang sumpa. Then I’ll curse you…” paliwanag ng dark mage. "Kapag bumalik ang lahat sa nakaraan, wala ka nang maaalala. Ikaw ang magiging kontrabida, at siya pa rin ang magiging kontrabida. Hindi mo mababago ang iyong kapalaran."

CHAPTER 73 “Nasa sa akin ang lahat ng simtomas Nadine. Nang sinasabi ng Psychiatrist ko ang mga simtomas ay alam kong akong ako ang kanyang binabanggit. I disregard for right and wrong, I persistent lying or deceit to exploit others kasi may pera ako. May kapangyarihan akong gamitin ang ibang tao. Binabalewala ko ang damdamin ng iba, inuuyam, minamaliit at hindi ko iginagalang ang kanilang mga karapatan. Alam kong alam mo na ginagamit ko rin ang aking charm or wit to manipulate others for personal gain or personal pleasure. I am arrogant, superior and being extremely opinionated. I have repeatedly violated the rights of others through intimidation and dishonesty. I am abusive in our relation

He raped me so, he doesn't have the right to touch me ever again. "That's rude," he commented. "I think raping me is the worst," I disgustingly told him. "You deserve it anyway." Dumilim yung mukha niya noong narinig niya yung sinabi ko. Totoo naman iyon hindi ba? Raping me is worse than being rude tapos sasabihin niya na deserve ko iyon?! Wala siyang puso! Bumangon ako sa higaan tapos matapang ko siyang hinarap. Pinalaki akong may galang sa kapwa pero sa sitwasyong ito ay tuluyan na akong nawalan ng GMRC!

pagpapatuloy ko sa mga litanya ko habang binibilisan yung paghakabang ng aking paa. "What's wrong with what I said? What's the big deal? I already touched you. You already let me touched you." huminto ako dahil sa narinig kong sinabi niya. What's the big deal? Gago ba siya? Of course he made me feel low of myself.

I love it all. Pinakawalan niya ang aking kaliwang kamay at hinawakan niya ang aking batok para mas lalong idiin ang aming mga labi. Mas lalong lumalalim at nagiging agresibo ang halikan naming dalawa. Ang aking mga kamay ay humahaaplos na ngayon sa kaniyang matigas at malapad na likuran. “Ahhh...” ungol ko sa sobrang sarap nang naramdaman ko ang matigas na bagay sa gitna ng kaniyang hita na nababalutan pa ng tela.

ungol niya na may pagiinsulto. Sa inis ko ay lalo ko pa ito binilisan "Ahhhh...ahmmmm...ahhhhahhhh....f*ck shit....ahahh...ahahhh...sa-sarap...naman nitoooooo...ahhhhh..." halinghing ko na sa sobrang sarap ay lumiyad na ako habang gumagalaw sa ibabaw niya.

“Holy fucking shit!” Hindi niya alam kung bakit sobra siyang apektado sa impormasiyong nalaman sa araw na iyon. Isa lang ang kaniyang natitiyak at batid niyang may nabubuo na naming malasakit sa dibdib niya para kay Sheeva. He couldn’t even imagine how difficult and painful for someone like Sheeva Mae to live a life after a crucial life tragedy, yet he was there, acting like a heartless son of a bitch all along and mistreating the poor woman.

"And also, I learned that Desperation is not an evidence of hard work, it's a sign of lack of faith. Desperate people lose the thing that makes them human beings. They lose their heart. Anger and hate fill them so that they act like animals. Never allow yourself to be so desperate that you end up settling for far less than what you deserve. Don't let desperate situations make you do desperate things.." sambit niya kaya mas lalo lang akong naiyak.