Depraved Novels & Stories

sigaw ko at bumagal ang takbo ko, dahan dahang gumilid at binagalan ang takbo, lumagok sa alak at nakatingin sa dinadaanan ko. "What a shame, I don't deserve to become happy at all, but Draven deserve to live, not like this." Hindi ko maiwasan na manisi, kasi bakit naman ganon, ang mabuting tao ang nawawala, they deserve to become happy, life is unfair.

Wala akong ibang alam sabihin kung hindi ang sorry, kahit na alam kong hindi naman niya ako mapapatawad. “I don’t need your sorry!” sigaw niya, “Sa tingin mo ba maibabalik ng sorry mo si Drake, ha? Sa tingin mo ba mapapatawad ka ng lahat sa pagpatay mo sa kanya dahil lang sa sorry? Kahit na ilang bilyong sorry pa ang sabihin mo hindi mo na mababago ang katotohanang wala na siya dahil sa ‘yo! You are worse than a criminal!”

Dahil sino naman kasi ang gustong pumatay dito? “Naalala niyo pa yung kabayanihan ni Papa? Ahhh… di pa pala kayo noon isinilang. Higit isang daang babae ang nailigtas niya sa human trafficking noon. Di niya alam na may nakabanga siyang malaking tao. Yung taong yun ang nagpapahirap kay Papa. At sa tingin ko ito ang rason kung bakit napakahigpit ni Papa na payagan tayo lalo na kung malalayo sa isat-isa. Situation ni Papa nagkaroon na nga nang deperensya ang pag-iisip nito. Depression at napakaraming iniisip at pinag-aalala.”

Kung papakinggan ay parang kaawa-awa siya pero sa tulad niyang tao na maraming ginawang kasalanan sa mundong ito, hindi bagay sa kaniya ang kaawaan. “Sa dami ng taong pinatay ko, sa dami ng taong inapi ko, sa dami ng taong ginawan ko ng kasalanan, ngayon sinisingil na ako ng karma. Ganito pala ang pakiramdam kapag ako na ang sinasaktan at pinapahirapan. Hindi nga pala maganda. Tanggap ko nang ito na ang pagbagsak ko sa lupa. Tanggap ko na rin na ito na ang kabayaran sa lahat ng kasalanan ko. Kung sakaling magkaroon ako ng buhay sa ibang mundo, pipiliin kong maging mabuti na,” sabi ni Harvy.

"And that man right there is my beloved Greed, my lover." Hinawakan ni Madam ang kanyang mukha gamit ang mga daliri. "You were not an easy one, you know? You gave us quite the challenge. You see, we are looking for the opposites of us to cleanse our sins. And you my dear, was the perfect opposite of Greed which is Charity." "Hindi ako isang charity." Matigas na pagtanggi ni Coreen sa pagitan ng nagngangalit na mga ngipin.

Out of curiosity, he looked up the information about depression for a few minutes. “So… It’s not curable,” komento niya bago muling tinuon ang pansin sa dalagang tulog. “It’s probably your karma for killing a lot of people. You have to get better, Laverna, so it will be more thrilling to hunt you down.”

Sa totoo lang nasasaktan ako but I shouldn't feel this dapat maging masaya ako para sa kanya. Maybe we are not really for each other in the first place. Naging malapit nga kami ngunit hanggang pagkakaibigan lang talaga ang meron kami and should not ask for more. Tama na yung ganito at least kahit masakit alam ko kung saan ako lulugar sa kanya. I will be his friend nothing more than that and I should always put that in my mind.

Delikado. ‘tang!na naman, dipa ba to matatapos” mahinang bulong niya. kanina pa siya pagod, naabutan na siya ng gabi at gusto na niyang makabalik sa compnaya at para makauwi na, nag delang angel ata siya kanina. “So,” sabi nito, mababa ang boses, “ikaw pala ang Ravenhart girl. Ang sabi nila magaling ka.”

Dumaan agad sa mata ng babae ang gulat at hiya bago humarap ng tuluyan sa akin at nagsalita. “Ellara, I’m so sorry. Yes, naghiwalay na kami noon ni Gabriel dahil sa mga hindi pagkakaunawaan, ilang taon na rin ang lumipas. I didn’t expect that he would find a replacement or a substitute in my place just because he was mad at me. I’m so sorry, hindi ka dapat nadamay sa naging problema namin ni Gabriel. He was just an immature man back then, but on top of that ikaw ang mas nawalan. I’m so sorry Ellara, but I love him more than before.” mahina ngunit puno ng sinceridad niyang sabi sa akin.

Nilingon ko si papa, "ikaw, dad? Hanggang saan ba ang kaya mong tiisin ako habang pinagmamasdan mong sinisira ng reputasyon ninyo ni mama ang buhay ko?" Hindi si papa kumibo. Guilt was on his face pero huli na ang lahat upang magsisi. The damage has been done. "Kayo ang dahilan kung bakit muntikan na akong mabaliw kakaisip kung ano ang kulang sa'kin! Kayo ang dahilan kung bakit kailangan kong i-rehab ang sarili sa mental hospital dahil sa depresyon. At ngayon kung umasta kayo ay alalang-alala kayo sa'kin. Fuck all of your concern! Fuck everything! You ruined my life seven years ago! Hindi sana ako magkakaganito kung hinayaan niyo lang sana akong masaya sa piling ng tao na tunay kong minahal!