Description Of Water Novels & Stories

Dahil hindi ito pipiliin ng Diyos at ng kaniyang Ama kung hindi ito mas makapangyarihan sa kaniya. Isa sa ang pinakapangyarihang elemento sa lupa ay ang tubig. Ito ang siyang pinakakailangan ng mga tao. Kaya ni Wave na wasakin ang nagbobola niyang mga apoy. Tubig ang siyang kahinaan ng lahat. “Siya lang ang tanging kailangan ko, Wave. . . laban sa iyo. Alam kong hindi mo ako magagalaw kapag andito lang si Asula sa tabi ko. Alam kong importante 'tong babae sa buhay mo.”

Hindi na siya nakatanggi ng hawakan nito ang kaniyang kamay at hilahin. WOW! Mangha na mangha siya sa nakikita. Kulang ang salitang maganda para ilarawan ang lugar na nasa harapan niya. Bukod sa napakalinaw ng tubig na umaagos paibaba ay napapaligiran din ng iba't ibang uri ng mga bulaklak ang falls na nasa harapan niya. Maririnig mo rin ang huni ng mga ibon. Tumakbo siya sa gilid at umupo. Binasa niya ang mga kamay sa tubig. Masayang tiningnan niya ang maliliit na isda na kitang kita sa malinaw na tubig.

Sa sobrang itim na kadiliman, ang tanging maririnig lamang ay ang paghampas ng tubig at ang matatalim at malalim na paghingal ng lalaki. Nakasandal ang likod niya sa malamig na tiled wall. Ang mga patak ng tubig ay umagos mula sa tuktok ng kanyang ulo, nabasa ang kanyang buhok at tumutulo sa kanyang buto ng noo.

Walang kailangang pilit na ngiti, kaya mas nakahinga siya nang maluwag. Hindi nagtagal, narinig niya ang tunog ng umaagos na tubig. Napatigil siya nang makita ang isang napakagandang fountain. Iba ito sa karaniwan—elegante ngunit may rustic na alindog. Sa gitna nito ay isang malaking batong bulaklak, napakadetalyado na parang tunay. Dumadaloy ang tubig sa mga petals, kumikislap sa liwanag.

Kayang-kaya ko nga gawin yun eh. Huminto ito saglit at uminom ng tubig. At ewan ko ba kung anong paandar niya dahil nakita kong sinadya niyang basain ang katawan niya. Para namang nagslow motion ang pagbaba ng tubig sa dibdib niya kasabay ang mga pawis. Parang yung sa mga commercial ng tubig. What a good view! What a good view?! Seryoso ka dyan Chiara?

Pero ngayon, nang makita niya ito ng harapan, tila ba huminga ang kalikasan sa kanyang harapan. Isang talon na parang galing sa panaginip. Malinis at malamig ang tubig na bumabagsak mula sa matataas na bato. May mga bahagyang ulap ng ambon na binabalot ang paligid. Sa mga gilid, makakapal na lumot, berdeng halaman, at mga punong may mabangong bulaklak. Ang liwanag ng araw ay sumasalamin sa bumabagsak na tubig—parang kristal na dinuduyan ng hangin.

“See? Hindi naman masama ang maligo, e. At saka, mainit din ang tubig. Maligamgam, I mean. Masarap tumambay rito kahit saglit. H’wag ka munang umalis.” She looked at the water. Kitang-kita na niya ang maliliit na mga isadang lumalangoy sa ilalim ng tubig, lalong-lalo na sa gilid ng kanyang hita. It’s colorful. Sobrang linaw ng tubig kahit na papalubog na ang araw.

Napatulala ako. Siya ay ganap na basang-basa, ang mga tumutulo na patak ng tubig ay bumubuo ng puddle sa paligid ng kanyang mga paa. Gulo-gulo ang buhok niya at duguan ang mga mata. Pagod ang ekspresyon niya. Mukha siyang wasak.

Kumuha siya ng isang bote ng tubig sa gilid, binuksan ito at uminom ng napakarami nang walang hinto. Ang malamig na tubig ay dumaan sa kanyang matalim na jawline, sa kanyang leeg at bumaba sa kanyang dibdib at abs na humahalo sa kanyang pawis. Gumaralgal ang kanyang leeg sa bilis ng pag-inom, at ang mga patak ng tubig ay kumikinang sa ilalim ng maliwanag at mainit na ilaw ng ring.

Parang hindi man lang ito tinablan ng lamig ng tubig. Inilinga niya ang paningin. Hindi madilim sa kinaroroonan nila, nag tataka na nasundan niya ng tingin ang maliit na liwanag na tumatama sa tubig. May maliit na butas sa tuktok ng kuweba kaya may pumapasok na munting liwanag na tumatama sa tubig ng Serpent Water, ang liwanag na iyon ay tila buwan na nakatanglaw sa kanila.