Ruling The Wild Waves Novels & Stories

Habang inaayos ang pamingwit, kinakanta ko ang kanta ni Ariel. “I wanna be where the people are. I wanna see, wanna see ‘em dancin’. Walking around with what do you call ‘em? Oh, feet,” sabay galaw ko sa mga daliri ko sa paa. “Up where they walk, up where they run. Up where they stay all day in the sun. Wanderin’ and free, wish I could be, part of that world,” sa huling nota ay isinabay ko ang pagtapon sa nakahandang pain sa dagat.

Ang waves ay adaptive, aware, at tila sinusubukan ang foresight at mastery nina Lena at Adrian sa unprecedented scale. “These waves… they’re intelligent,” bulong Lena. “They’re learning from us, responding to our patterns, and even testing our sequences. It’s as if the horizon itself is evolving against us.” “Yes,” sagot ni Adrian, “and our role is now not just stabilization. We must harmonize, integrate, and guide, even when the challenge is beyond prior foresight. Our pulses must anticipate multiple outcomes simultaneously.”

Kwento niya at bakas sa itsura niya ang galit at poot habang binabanggit iyon. “Now, how willing are you to take a risk? Kasi pag lalampa-lampa ka at napahamak ka, kahit hawak o nasa ilalim pa kita, I won't take the responsibility.” May inilabas siyang papel na parang kasulatan mula sa envelope na kanina niya pa dala-dala. “Your stupidity, your fault. Gagawin nyo mo lang ang iuutos ko and I will provide everything you need. Money? Position? Everything, Aziel. I won’t control you and dictate how you are going to get the revenge you want.”

Hindi ko alam paano namin gagawin 'to, pero bahala na kailangan manalo kami at 50,000 ang premyo tag 10,000 kami kong papalaring manalo Nang ibaba na ang flag nag simula na ang unang linya sa pag suot ng sako at pagtalon. Kitang kita sa kanila ang hirap sa pagtalon dahil lumulubog ang sako sa buhanginan. Iniiisip ko tuloy paano na ako nito. Medyo kabado ako kaya naman ilang sandali lang hawak na si Storm ang kamay ko, sabay bulong na; "Kaya mo yan Trinity. I got you." usal niya.

Wika ko at tinuro ko ang gawi ni Flame. “Hindi! Si Ásvaldr yan binibigay niya ang armas ni Flame..” sagot ni Azi sakin. Tama ito may inabot nga ito at nakita ko paano itali ni Flame ang buhok nito. “Rule number 1. Huwag na huwag mo hahayaan na matanggal ang ipit sa buhok ni Flame o tangkain na tanggalin ito. Hindi na kayo mabubuhay pang lahat..” wika ni Storm bigla nag bago ang aura nitobg si Storm.

“Ituring mo nang tapos ang trabaho.” Sa paglubog ng araw sa Isla Amihan, isang madilim na ulap ang paparating, hindi mula sa kalangitan, kundi mula sa karagatan. Ang digmaan para sa paraiso ay malapit nang maging marahas, at si Winston Lawrence, ang haring nagtatago sa balat ng isang alipin, ay kailangang magpasya kung paano niya lalabanan ang isang digmaan nang hindi isinisiwalat ang kanyang tunay na pagkatao.

Sinigang na isda ang ulam, kaya si Rezoir talaga ang umaalis sa mga tinik. Maganda ang pagkakatimpla ni Reign, hindi lang ‘ata maalam ang mga ito sa pagluluto. Kundi talagang magaling sa pagluluto, no’ng nasa bahay pa ako ni Rezoir ay siya rin minsan ang nagluluto. Kaya masasabi kong magaling rin ito, proven and tested na kasi.

natatawang sagot ni Jasver. “Hindi ba mahirap ang ganitong trabaho para sa isang babae? Paano ninyo nagagawang hindi mag ka gusto sa kliyente ninyo?” Tanong nito muli. “Nasa rules na namin ito, kaya malinis ang record ko na hindi kahit kailangan nag balik ng bayad sa kliyente dahil sa pag labag sa rules. They can use our body but they cannot dictate our hearts. Kapag alam namin na matatalo na kami o nahuhulog na kami we can leave in silent at ibabalik na lang namin ang binayad samin plus mag babayad din kami sa danyos. Kaya after ng araw na pagpapanggap kailangan ko na bumalik sa tunay kong ugali..” paliwanag ko at nakita ko naman silang nakikinig.

"It reminds me that anything that leaves may come back......just like the waves." Tumingin ako kay Zeidan at halos manghina ako nang makita itong nakatitig din sa'kin. Malalim ang mga mata nitong nakatuon sa'kin, tila binabasa ang bawat nilalaman ng mga salita ko. Kasabay nang paghampas ng alon sa balat ko ay ang paghapit niya sa braso ko. Our lips met. He claimed me just as how the waves meet the shore from time to time. It was so soft, yet passionate.

Naging sunud-sunuran na siya sa bawat kilos nito. 'I'd climb every mountains And swim every ocean, Just to be with you... Nang magtama ang kanilang mga mata ay mariin siyang napalunok. Hoping so much that those bile in her throat will keep her heart from beating so loudly!