Ruling The Wild Waves Novels & Stories

The small waves crashed onto our feet causing him to look down to the ground. "Ella 'wag na nga--" he paused as I continued to pull him closer and closer. He still tries to fight against my force but he seems to have already given up. I tried another stronger pull, and it suddenly got lighter. The wave got bigger and stronger, I felt its force run onto my feet causing me to stumble

Chapter 16 NAGTATAGISAN ng paningin sina Wave at Sun. Ramdam na ramdam ang intesidad sa buong paligid. Nanunuyang ngisi ang ginawad ni Sun sa kalaban. “Hindi mo ako matatalo, Wave. You are nothing but a failure. Hindi ka magtatagumpay sa misyon mong ito. Sa pamamagitan non, hindi mo na maagaw sa akin ang tronong dapat ay sa akin.”

Habang inaayos ang pamingwit, kinakanta ko ang kanta ni Ariel. “I wanna be where the people are. I wanna see, wanna see ‘em dancin’. Walking around with what do you call ‘em? Oh, feet,” sabay galaw ko sa mga daliri ko sa paa. “Up where they walk, up where they run. Up where they stay all day in the sun. Wanderin’ and free, wish I could be, part of that world,” sa huling nota ay isinabay ko ang pagtapon sa nakahandang pain sa dagat.

Ang waves ay adaptive, aware, at tila sinusubukan ang foresight at mastery nina Lena at Adrian sa unprecedented scale. “These waves… they’re intelligent,” bulong Lena. “They’re learning from us, responding to our patterns, and even testing our sequences. It’s as if the horizon itself is evolving against us.” “Yes,” sagot ni Adrian, “and our role is now not just stabilization. We must harmonize, integrate, and guide, even when the challenge is beyond prior foresight. Our pulses must anticipate multiple outcomes simultaneously.”

Hindi ko alam paano namin gagawin 'to, pero bahala na kailangan manalo kami at 50,000 ang premyo tag 10,000 kami kong papalaring manalo Nang ibaba na ang flag nag simula na ang unang linya sa pag suot ng sako at pagtalon. Kitang kita sa kanila ang hirap sa pagtalon dahil lumulubog ang sako sa buhanginan. Iniiisip ko tuloy paano na ako nito. Medyo kabado ako kaya naman ilang sandali lang hawak na si Storm ang kamay ko, sabay bulong na; "Kaya mo yan Trinity. I got you." usal niya.

“Ituring mo nang tapos ang trabaho.” Sa paglubog ng araw sa Isla Amihan, isang madilim na ulap ang paparating, hindi mula sa kalangitan, kundi mula sa karagatan. Ang digmaan para sa paraiso ay malapit nang maging marahas, at si Winston Lawrence, ang haring nagtatago sa balat ng isang alipin, ay kailangang magpasya kung paano niya lalabanan ang isang digmaan nang hindi isinisiwalat ang kanyang tunay na pagkatao.

Sinigang na isda ang ulam, kaya si Rezoir talaga ang umaalis sa mga tinik. Maganda ang pagkakatimpla ni Reign, hindi lang ‘ata maalam ang mga ito sa pagluluto. Kundi talagang magaling sa pagluluto, no’ng nasa bahay pa ako ni Rezoir ay siya rin minsan ang nagluluto. Kaya masasabi kong magaling rin ito, proven and tested na kasi.

natatawang sagot ni Jasver. “Hindi ba mahirap ang ganitong trabaho para sa isang babae? Paano ninyo nagagawang hindi mag ka gusto sa kliyente ninyo?” Tanong nito muli. “Nasa rules na namin ito, kaya malinis ang record ko na hindi kahit kailangan nag balik ng bayad sa kliyente dahil sa pag labag sa rules. They can use our body but they cannot dictate our hearts. Kapag alam namin na matatalo na kami o nahuhulog na kami we can leave in silent at ibabalik na lang namin ang binayad samin plus mag babayad din kami sa danyos. Kaya after ng araw na pagpapanggap kailangan ko na bumalik sa tunay kong ugali..” paliwanag ko at nakita ko naman silang nakikinig.

ALAS TRES na nang madaling araw ngunit dilat na dilat pa rin ang mga mata ni Sahara. She couldn't fall asleep because of what happened last night. She couldn't believe that her Dad will let her marry that kind of man! He's a womanizer for goodness' sake! At sasabihin nilang nais lang nilang mapabuti siya? Napatawa siya ng pagak. What can a womanizer do to an innocent girl like her? Ni hindi pa nga siya nagkakaroon ng boyfriend ni isa.

Ang marahang alon sa dagat ang magsisilbing musika nilang dalawa. Marahang inilapit ni Earl ang asawa sa kanya sa kanya. Inilagay niya ang kaliwang kamay sa kanyang balikat at niyapos naman ng kanyang kaliwang kamay ang beywang ng asawa. Pinagdaop naman niya ang kanilang mga kanang kamay. “Wala tayong music Earl,” nakangiting sabi naman ni Thalia sa asawa. “Well we have the waves, they can be our music. Dance with me wife,” kinabig pa niya nang mas mapalapit ang kanyang asawa sa kanya.