Devotional Topics Tagalog Novels & Stories

"Stop crying... nasasaktan ako kapag nakikita kitang umiiyak dahil sa akin. Simula sa araw na ito, pinapalaya na kita. Bibitawan na kita. Please be happy, Anna. If you are Santri's sunshine, then you are my moonlight. Ikaw ang nagbigay ng liwanag sa mundo kong madilim." Mas lalo akong naiyak. "I hope that you will find your own happiness, Keith. T-thank you for setting me free. Alam kong bibigyan ka ng Panginoon ng isang babaeng mamahalin ka kagaya ng pagmamahal mo." "I-I know that this is too much but...can I hug you for the last time, Anna?" Umiiyak akong tumango. Tumayo siya at nilapitan ako para yakapin. "Please be happy. I love you so much, my moonlight."

What if palamigin ko, masyado kasi siyang hot. Madaling mainip si Padre Tiago kaya naman hindi dapat siya pinaghihintay sa mga bagay na dapat mangyari. "Bababa na po ako," tugon ko naman. Pagkababa ko ay saka ako tumingin sa karatula ng aming pagbibilhan. Rodeo Products and Equipment. Napalunok ako nang makita ko iyon. Saan mag-ro-Rodeo si Padre Tiago?

Muling napaiyak si Maria, na kinalaunan ay nauwi na naman sa hagulhol hanggang sa nakatulugan na nito ang kanyang paghihinagpis. "Diyos ko, gusto ko ng mabago nang tuluyan ang aking buhay alam po ninyo iyan. Bakit po niyo hinayaang mabuo ang malagim na nangyari sa akin sa kamay ng lalaking demonyo? Hindi ko gusto ang munting buhay na aking sinapupunan dahil wala siyang magandang kinabukasan sa akin. Patawarin niyo po ako kung...kung ipapalaglag ko po ito." Tahimik na lumuluha si Maria habang nakaluhod sa may Simbahan na nakita niya habang siya ay naglalakad.

Bakit may nasabi ba akong masama? "Oh, bakit ganyan ka makatingin? Hindi ako ang kaaway mo dito." Sumubo ako ng hawak kong sitserya. "Bakit ba kita naging kaibigan? Wala kang kwentang mag-comfort," saad nito suminga ng malakas. "Sa tuwing broken hearted ako, hindi mo man lang pinapagaan ang nararamdaman ko. Senesermonan mo pa ako. Kasalanan ko bang nagmahal ako ng manloloko? Nagmahal lang naman ako."

Si Angelo pala ang nagpahanda ng mga pagkain na ito kaya hinanap ko agad siya para magpasalamat. “Engineer.” Tawag ko, lumingon naman siya habang kumakain pa. “Oh, tapos ka na kumain?” Tanong naman ni Angelo sa akin, tumango lang ako. “Thank you talaga ha, wag ka mag alala babawi- “Nako, ano ba yan. Okay lang no.” Putol niya sa sinabi ko, nag kwentuhan pa kami saglit tsaka sinabihan niya na din ako sa oras ng byahe namin bukas.

“Let’s leave, V. May sarili akong pera. Tama na iyon para makapagsimula tayo.” Dahil naranasan ni Devon ang maging palaboy sa Quiapo at magnanakaw noong bata pa ito, naging mahalaga para dito ang magkaroon ng sariling ipon na kinukuha nito sa allowance na binibigay ni Hernan Joaquin. Napabuntung-hininga si Val at tumango. Napangiti si Devon. “Pero natatakot ako, Dev.” Dinampian niya ng mabilis na halik ang mga labi ng dalaga. “I’m scared too V. Pero mas natatakot ako na mawalay sa’yo.”

Kasal Pinunasan ko ang luhang nagbabantang pumatak sa gilid ng mata ko at ngumiti habang pinagmamasdan si Ivy na parang anghel na bumaba sa lupa suot ang puting puti nyang traje de boda. Mabagal syang naglalakad akay ni papa Rodolfo palapit dito sa altar kung saan ako naghihintay. Sa likod ng belo nya ay alam kong nakatingin sya sa akin at nakangiti. Hindi na ako makapaghintay na mahawakan sya at sabay kaming manumpa sa Kanya.

Dalawang message requests akong nakita na sunod kong tiningnan ikinagulat ko pa kung bakit nagkaroon ako ng group chat na wala naman akong natatandaan na may sinalihan ako. 'BA1n1 - Entrepreneur' Basa ko sa pangalan ng group chat, BA stand for Business Administration at ang 1n1 ay ang section nila at natandaan kong iyon ang unang schedule ko tuwing umaga na tinuturuan ko. Nagmula naman ang isa pang request message galing kay Nathaniel Salazar na sa pagkakatanda ko rin ay mula sa section na iyon.

🎵Puso ay nalumbay nang kay tagal Ngunit ngayo'y nandito na Ikaw, ikaw ang pag-ibig na binigay Sa akin ng Maykapal, biyaya ka sa buhay ko Ligaya't pag-ibig ko'y ikaw Pag-ibig ko'y ikaw...🎵

The smell of coffee drifted through the hotel room where they were. It was warm and bitter. Dolores sat at the edge of the bed, shirt half-buttoned, staring at the small window where sunlight filtered through the now-clear sky. Ikalawang araw nila sa Singapore at may mga naka-plano na sila gawin kasama ang lola ni Devon. At dinner last night, Devon’s grandmother told them to dress modestly today, for they would meet some nuns and monks taking care of Mrs. Valderama’s charity beneficiaries.