Diary Of A Psychopath の小説・ストーリー

pasigaw na tugon nito Pag katapos ng pangyayari na iyon naligpit nalamang ako ng aking silid at nag sulat ako sa aking diary notebook simula elementry nasusulat na talaga ako sa diary ko lahat sinusulat dahil hindi rin ako pala kaibigan at hindi ko na rin halos mabilang kung nakailang notebook na ako siguro 15? 17? every year nag papalit ako ng diary notebook kapag minsan binabasa ko yung iba na realized ko every year, every version of me, hindi ako nag sisisi sa mga pag kakamali na nagawa ko dahil kung hindi yon nangyari sa buhay ko siguro ibang tao ako ngayon at sobrang laki ng pag sasalamat ko sa youngerself ko kasi nagtuto siya mag sulat sa diary sobang laki ng naging impact sa akin ng p

Napalunok siya ng laway. Humakbang siya at itinapak ang kanang paa sa unang baitang. Hindi niya napansin na natungkab na pala ni Manong Jerry ang tabla kaya lumusot ang paa niya sa ilalim. Buti na lang walang pako roon o alinmang matulis na bagay para sumugat sa balat niya. Pero may naramdamang siyang kakaiba. Inalis niya ang paa at bumungad sa kanya ang isang kulay brown na bagay na hugis kuwadrado. Dinampot niya ito, isang notebook. Balot na balot ito ng makapal na alikabok. Hinipan niya at winalis-walis ng kamay ang dumi bago niya nabasa ang nakasulat sa pabalat nito: Diario del Padre Mauricio Espejo.

“Sa madaling salita, noon pa man ay isa na siyang halimaw. Alam ko na 'yan.” “Sabi ng lolo mo, hindi raw makagawa ng diagnosis dahil tumanggi ang tatay mo na sumailalim sa mga pagsusuri, pero ang tatay mo raw ay tiyak na may behavioral disorder, na itinuro ng isang psychiatrist na kaibigan ng lolo mo.” Anak ng tokwa. “Anong klaseng disorder?” “Maaaring psychopath o sociopath ang tatay mo, malamang ang unang opsyon.”

"But one day... I heard the voice, sabi niya patayin ko si Papa, and I did. Nung una... I always thank the voices because it saved me! Malaya na ako but then... There is something that my body craves... Sex, nasanay ako so when Carl and I had sex... I can't stop myself but then he starts to hurt me, he hurts me like my father. He's-He's like my father... So the voice said, I should kill him. Then I did. That's how it started" Dahan dahan akong napa atras. Naaawa ako na natatakot sa mga nagawa niya. She's a total Psychopath. I can't blame her. Napaka hirap ng pinagdadaanan niya. "The only way I can stop them for hurting me, is killing them" "Then why? B-bakit mo ako sinubukang patayin?" I ask

At isa pa ay ang nurse na pinatay niya sa restroom. "Napag-alaman na may sakit sa pag-iisip ang pasyenteng pumatay sa nurse at muntik nang manakit sa kapatid mo. He was diagnosed with Paranoid Schizophrenia and Bipolar Disorder. Ilang buwan na siya rito sa ospital at hindi pa nadidischarged. Ayon sa mga nurse ay tahimik lang daw ito at paminsan minsan ay sinusumpong ng sakit. Hindi na man daw nila akalain na aabot pa sa pagpatay ang kaya niyang gawin," sabi ni Inspector Fajardo. "Bakit po kaya hindi siya nilipat sa mga mental hospital?" Napatanong ako.

H******n siya ni Zeus, iniyakap siya at bumulong, "Mahal, pasensya na, hindi ko minsan mapigilan ang sarili ko. Alam mo naman kung bakit hindi ba? ayoko pero hindi ko kayang pigilan, ang hirap kontrolin." Baka nga may sakit siya. Noong nakulong si Maureen, nagkaroon siya ng schizophrenia. Matagal bago siya gumaling sa sakit na iyon, at ngayon, para naman siyang psychopath. Hindi niya alam kung bakit siya nagkakaganito. Tinanong siya ni Maureen, "Bakit nangyayari 'to? May problema ba sa pag-iisip mo?"

Natapos ang hapunan namin ng hindi na siya muli nagsalita pa at ipinagpasalamat ko iyon dahil ayaw kong makarinig ng mga salita na pakiramdam ko concern siya pero ang totoo hindi naman pala. Sa mga sumunod na araw balik trabaho na ulit ako. Nagpanggap ako na walang nalaman sa mga plano niya. I act normal kapag kaharap ko siya kahit ang totoo kinakabahan ako dahil sa nalaman o tungkol sa tunay na siya. Kung ganon, tama ang nabasa ko sa diyaryo noon na isa siyang mafia. .a ruthless mafia.

Dagdag pang mahabang wika ko at umiling iling ang ulo. "Sasabihin ko naman sayo eh. Hindi ko nga lang alam kung paano ko sisismulan. Sophia has Schizophrenia and bipolar disorder at nasa hospital siya. May ginawa ito na hindi mo alam. A-ayokong mag aalala at matakot ka dahil sobrang mahal na mahal kita Dia-"

Dashmond's pov "sir!ang meeting mo kay mr.Daryle wong ay magsisimula na."pabatid ng assistant ko habang inaayos ang mga papel sa lamesa ko. Tumango lang ako.Hindi ako nag-abalang nag-angat ng tingin dahil ang isip ko naglalayag sa dalaga'ng nasa casa ngayon.Hindi pa rin talaga ako makapaniwala na nasabi ko iyon sa babae.Parang ang ginawa ko ay isang katangahan-but im not stupid,i'm a succesful business man and top 2-most billionaire over the world.Kaya alam kong hindi ako tanga.

Dalawang bagay lang ang kahahantungan ko: makulong o masibak sa trabaho…o baka parehas. As I returned the trolley to the storage room, I sat on a bench in the locker room, staring blankly ahead. Sakto na kalalabas lang din ni Jepoy sa rest room na ngayon ay maginhawa na ang pakiramdam. Bigla kong binatukan ang sarili ko kaya nagulat si Jepoy sa akin. "Oh, anyare sa 'yo?" "Jepoy naman e!" problemado kong sabi.