Diary Of A Psychopath 소설 & 이야기

sagot niya na may katigasan kaya napaawang na lang ang bibig ko sa kahibangan at kabaliwan niya. "That's too much!" Tumaas na nga ang boses ko. "Pati na naman paglabas ng kwartong ito bawal? Palagay mo ba sa akin, magagawa ko pang makalabas ng pinto ng bahay!?" Hindi ko siya makapaniwalang tiningnan. He's definitely a psychopath, not just a crazy and obsessed man, but a real pyscho! Saan ka ba naman makakita lumabas ka lang ng kwarto babarilin ka agad? Kundi ba naman siya sira ulo!

Sinalubong ako ni Cjay nang dumating ako sa station at binigyan ako ng mga papel kaya napahinto ako at tinignan ito. "Medyo kakaiba ang kilos ng suspect kaya naisipan ko po na ipacheck up siya sa isang psychiatrist at ito po yung finding niya.May Schizophrenia po ang suspect,marahil ito po yung dahilan kaya pumatay ito."tugon nito. "Kakausapin ko siya"saad ko sabay abot kay Cjay ang papel. Pumasok ako sa silid kung saan may mga recorder ang nakapaligid,Dito namin tinatanong ang mga suspect tungkol sa mga krimen nila.

Funny right? Until I start to kill those people who've done nothing but to corrupt and do dirty things to others. You know those feelings? the feeling of satisfaction, and i tasted it! Yes walang awa ko silang pinapatay. Call me what you want, a psycho bitch! I have this different personality na ikaw na mismo malilito. Bahala ka na mag isip dyan! CHAPTER 1: The Beginning ELLA’S POV

"Ayaw mo pala sa madilim na lugar na iyan, pero hindi mo naisipan na magpakabait nang bigyan ka nang pagkakataon. Sa halip na itama mo ang lahat, ginawa mo pang kumplikado ang sitwasyon ko ngayon." Humakbang siya palapit sa vanity table na katabi lang ng wardrobe. Sinipat niya ang mga gamit na nasa ibabaw. At saka niya pinagbubuksan ang mga drawer. Nakita niya ang diary niya. May ilang notes na nakaipit doon. Isang papel na may nakasulat na "F*CK YOU!" in bold letters ang nabuklat niya. Alam niya agad na para sa kanya iyon.

Ako Ang namamahala Hanggang sa bumalik Siya. Tanaw ko Siya Mula rito sa baba malapit sa blue lagoon, naka upo lang Ito't panay hawak sa mga letratong nasa box, pati Ang mga sulat kamay ni Ashanti ay binabasa niya Ng paulit-ulit. He was diagnosed schizophrenia nong unang taon na umalis si Ashanti. His delusion drives him until he can not think and back to his self again.

aniya sa mahinang tinig. “Hindi mo kailangan na magpasalamat. Kasalanan ko na iniwan kita na mag-isa, napahamak ka dahil sa akin. Pagpasensyahan mo na rin ang ginawa sa ’yo ni Carmilla. Mayroon siyang psychological disorder, delusional disorder to be exact. Kaya minsan, hindi niya nakokontrol ang sarili niya na manakit ng iba,” paliwanag nito.

"Wala siya dito, umalis na siya at hindi ko alam kung saan nagpunta. And please bro, alamin mo nga muna kung anak mo talaga 'yan. Baka mamaya niloloko kana naman. Pinatira mo pa diyan, hindi mo alam kung gaano 'yan kasakit para kay Cherry." Sa sinabi ng kaibigan ko ay doon ako nahimasmasan. Tama siya napaka-tanga ko at hindi ko ginagamit ang utak ko. Umiyak ako na nagsisi sa ginawa ko. May nakita akong notebook sa may ilalim ng unan niya. "My daily diary." Basa ko sa unang pahina.

Isang sabay-sabay at mareklamong meow ang sumagot sa kanya. The clients were waiting. Una si Barnaby, a massive, flat-faced white Persian na may diagnosis mula kay Linden sa journal na Narcissistic Personality Disorder with severe oppositional defiance. Barnaby sat on the edge of the marble island, nakatitig sa kanya na parang hinuhusgahan ang buong pagkatao niya.

Mabilis ang pagtaas-baba ng kanyang dibdib habang inilalabas ang mga salitang matagal na niyang kinikimkim. “Isa kang psychopath. Alam mo ba iyon? Pwede pa kitang isama sa psychiatrist kung gusto mo!” Naghintay siya… Wala ni isang sagot… “Oh, ano?! Bakit ang tahimik mo na ngayon?!” Lumingon si Charlie para tingnan siya. Nakaupo si Chris, ni hindi gumagalaw… parang isang makinang nawalan ng kuryente. “Alam kong galit ka sa akin,” mahinang wika ni Charlie, “pero sumosobra ka na. Ginugulo mo ako… at pinapakialaman mo ang privacy ng isang taong malapit sa iyo.”

"Kaya ko na hong umuwi mag-isa." I doubt it. Gusto niyang isagot ngunit mas pinili niyang tumango. Sa estado ng mapanginginig ng mga daliri nito, takot na mga mata at aligagang mga kilos ay alam niyang may mali dito. He's a psychiatrist and he mastered his profession. He can easily tell if someone is doing fine or not. "You sure?"