Diary Of A Psychopath Novels & Stories

"Wala siya dito, umalis na siya at hindi ko alam kung saan nagpunta. And please bro, alamin mo nga muna kung anak mo talaga 'yan. Baka mamaya niloloko kana naman. Pinatira mo pa diyan, hindi mo alam kung gaano 'yan kasakit para kay Cherry." Sa sinabi ng kaibigan ko ay doon ako nahimasmasan. Tama siya napaka-tanga ko at hindi ko ginagamit ang utak ko. Umiyak ako na nagsisi sa ginawa ko. May nakita akong notebook sa may ilalim ng unan niya. "My daily diary." Basa ko sa unang pahina.

aniya. Tinalikuran niya ako at tinungo ang kabinet na may iilang figurine at iba't-ibang uri ng bagay na hindi ko matukoy. Napa lunok ako. I'm feeling helpless. Kinuha ko ang diary ni Lola at nag umpisang magbasa. Ang unang mga pahina ay tungkol sa ilang naging pasyente ni Lola nitong taon. Dinaanan lang ng mga mata ko iyon dahil hindi ko naman maintindihan at sa palagay ko'y walang kinalaman iyon sa nangyayari sa akin. Hinanap ko ang entry niya nitong nakaraang buwan kung saan naging pasyente niya si Sandrex ngunit kagaya ng mga nauna ay wala akong maintindihan. Puro iyon mga problema ng kanyang pasyente at mga improvements sa bawat sesyon nila.

"No. Nasa bahay. Why?" Suminghap siya at binuksan niya ang kaniyang bag at may kinuha mula roon. May nilapag siyang itim na notebook at lumaki ang mata ko nang makita kug ano ang notebook na iyon. Tumikhim ako at hindi nagpahalata sa kaniya. "This is Riza's Diary. Hindi ko alam kung may iba pa siyang diary o nagsisinungaling ka lang talaga na nasayo ang diary ni Riza."

wika naman niya sa akin. Nailing ako demanding ang minamahal namin ni Jin narinig kong tumawa rin ito. "Keith, you might think I’m crazy or that I have a third eye, but I don’t…a person with a disorder isn’t automatically crazy, I have DID, or multiple personality disorder, I’m only telling you this, so please don’t share it with anyone else, only Kim, my family, and a close family friend know about it." aniko nang may malalim na boses—mafia tone.

Inisang lagok niya ang laman ng basong hawak. Nanlamig ang katawan ko. Wala sa loob na nayakap ko ang sarili. Tama ang sapantaha ko sa kanya. His kind is the rarest one. A psycho who is also a sociopath. Lev doesn't feel anything other than maybe rage and boredom. He doesn't feel remorse at kung tama ang naalala ko, their form of entertainment includes blood. Lots of it. To read something or someone like him is a different story but to have a one-on-one meeting is entirely a fuck up experience. Mas lalo na kung ikaw ang subject ng obsession n'ya.

Binuklat ko ito para basahin at hindi nga ako nagkamali ng hinala na diary ito ni Mikha. Dated journal ito na nakapetsa ngayong taon. Binasa ko ito mula umpisa. Nakaupo lang ako rito sa pink and white swivel chair habang masinsinan kong binabasa ang diary. At habang binabasa ko ito, naisip ko na si Mikhaella ang tipo ng tao na hindi kayang i-express ang sarili niyang iniisip at nararamdaman. ‘Yong tipong hindi niya ‘yon sasabihin sa’yo dahil mas okay pa sa kanya na siya na lang ang masaktan kaysa sa’yo.

"Dalawang taong nagmamahalan na pinaghiwalay ng isang obsessed na psychopath—" Binalingan niya ito at sinakal. Napasandal ito sa dingding. Napaigik ito pero pilit pa ring ngumingiti nang nakakaloko. Binitawan niya ito. Muntik na itong matumba kung hindi pa ito napahawak sa cabinet na malapit dito. "I'm not a psychopath!" Gigil na dinuro niya ito. Tumawa ito nang nakakaloko.

Kinuha ni Jandy ang kaniyang diary dahil magsusulat ito. Dear: diary, It's been a while since nagsulat Ako at ito nanaman ulit ako nagsusulat, well wala naman kasi ako ibang mapagsasabihan ng mga nangyayari sa buhay ko kundi sayo lang diary. At alam mo ba diary wala na si Ethan(evil laugh) at alam kung pinaghahanap na siya well I don't care mamatay silang kakahanap sa wala dahil hinding hindi na nila makikita si Ethan "bwahahahaha," at alam ko na kung sino ang isusunod ko kay Ethan , na eexcite tuloy ako. I know mali itong mga pinaggagawa ko at labag sa batas ang kumitil nang buhay pero kung ganito naman kasaya ang mararamdaman ko then be it . It's be a gonna big show baby.

Kailan pa ito naging mahilig sa diary? Tahimik niyang pinagmasdan ang mukha nito. Nakita pa niya ang bahagyang paggalaw ng bagang nito. Palipat - lipat ang kanyang paningin sa tala - arawan at sa mukha nito. Nakatitig din ito sa diary na para bang may kasalanan itong ginawa sa kanya. Ang dahilan kung bakit matagal na hindi bumababa si Crassus ay maaaring dahil may natuklasan siya.Baka may nadiskubre ito kaya nagbago ang mood nito.

Ngumiti ang don. Nakatayo lamang si Andromeda sa paanan ng kama. Ngumiti rin siya. "Dad, matutulog lang ako kapag nagising na si Cain." Hindi tinanggal ni Michael ang kaniyang pokus sa librong binabasa niya pero ang pandinig niya ay sa mga salitang binitiwan ni Andromeda. Nanatiling nakaupo ang doktor sa kaniyang office power chair. Ang isinagot ni Andromeda ay isang sagot galing sa isang pasyenteng may sociopath anti social personality disorder. Kadalasan sa mga maysakit na ganito ay nananatiling gising at nag-iisip sa kung paano nila makukuha ang mga ninanais nila. Nakakatakot ang mga taong ganito dahil kung anu anong imahinasyon ang pumapasok sa kanilang isipan kabilang na doon ang isang