Novel & Cerita Diary Of A Psychopath

Dahil dito, espesyal na nanatili si Vicento sa bahay upang samahan ako sa aking psychological treatment. Unti-unti namang bumuti ang kalagayan ko. Hindi na rin ako gumagawa ng mga mapanganib na bagay. May sarili akong diary. Isinusulat ko roon ang lahat ng nangyayari sa amin ni Vicento. Kahit dumating ang araw na tuluyan ko siyang makalimutan, maaari ko pa rin siyang makilala muli sa pamamagitan ng diary na iyon.

"There are more unforgivable sins than killing, Phraea! Rape, child molestation, bigamy, child abuse, manslaughter, human trafficking, treason, and other crimes that manipulates one's holy soul. My way of murder is reasonable. I was sent here by God to deplete evilness that is scattering here on earth. In my holy name, I shall bring back the Garden of Eden once more." My forehead creased and I looked at him in disbelief. He's a psychopath with an unrealistic ideology. "Rape? Then why did you force Evelyn to have a sexual intercourse with you?" Sinundan ko siya ng tingin nung tumayo siya at naglakad papalapit sa akin nang nakapamulsa. Napalunok ako at unti-unting lumakas ang pagpintig ng akin

Sabi niya sa sarili habang padabong na ibinalik ang telepono sa loob ng drawer. Pagkatapos ay sinuri niya ang sumunod na drawer at natagpuan ang isang talaarawan na may kandado, at dahil partikular na ini-lock ito ng may-ari para sa isang kadahilanan. Hindi na sinubukan ni Angelo na buksan ang diary at iniwanan nalang ito sa drawer dahil ito ang sariling rekord ni Aimie, at ang pagbasa ng isang bagay na- hindi niya sinulat, ay magpapahamak sa kanya dahil ito ay paglabag sa privacy ni Aimie. Bagaman nais niyang basahin ito- na halos nangangati ang kanyang mga kamay na buksan ang talaarawan, pinigilan niya ang sarili sapagkat baka makita siya ng multong si Aimie na binabasa ang diary nito at m

Pakiramdam ko sobrang pula na ng mukha ko. Hindi ako nakasagot. Hindi ko talaga alam ang isasagot. Syren’s right, maybe I was too drunk to stop myself from flirting with another guy. Feeling ko may nangyari sa'kin noong gabi sa party. I sighed heavily. “The truth is, pumasok din sa isip ko iyan. And I couldn't accept the fact that it was really my fault, that I really flirted with that man. Pero kung nasa katinuan siya, kung ayaw niya talagang mayroong mangyari sa amin, edi sana nagpakagentleman naman siya at hindi na lang ako pinatulan, hindi ba? He also wanted to have sex with me. And he is a psychopath for blaming me for what happened!” mahaba at may bakas na inis na turan ko.

Kaya nga lang, kapag nalaman ng mga ito ang tumatakbo sa puso't isipan niya'y siguradong ikahihiya siya ng mga ito. Baliw! Iyon naman yalaga ang pakiramdam niya sa sarili ngunit hindi niya magawang aminin. Pakiramdam kasi niya ay maraming pagkatao sa kanyang katawan kaya bago pa mahalata ng sinuman sa kanyang pamilya ang kakaiba niyang ugali ay nagpunta na siya isang psychiatrist. Doon ay napag-alaman niyang mayroon siyang Dissociative identity disorder.

mahabang alintana ni Thaddaeus bago naupo sa sofa, crossing his legs to each other. Do I really look crazy? I know I'm crazy, crazy obsessed to Leioqe. I don't care kung magkanda-sasamid siya kakaisip ko sa kaniya. She's the one who made me like this. It is her fault that she's too beautiful that drive me insane. Especially when she's naked infront of me, moaning my name louder and louder untill I spurt my cum inside her. Fuck.

But I can’t bring myself to act like one. Saka ko napagtanto, Brian is back to his usual self—the psychopath—because of some random girl. And that nameless girl was the runaway harvest I have been looking for for years. Dealing with him is more exhausting than dealing with that dead old man Robert. “YOU GODDAMN FOOL! You and your stupid plans are full of holes.” Nagulantang ang pananahimik ko sa study room nang sugurin ako ni Brian. His white T-shirt is covered with blood, again.

Maingat akong bumaba ng kama na sinikap na hindi makagawa ng kahit na ano'ng tunog o ingay na pwedeng ikagising niya. Lalabas na sana ako ng kuwarto ko upang uminom ng tubig dahil parang nanunuyo ang aking lalamunan. Aksidente kong nakita ang nakabuklat na kuwaderno sa tabi ni Mj at dala ng kuryusidad ay kinuha ko. Bumungad sa akin ang nakasulat sa unang pahina na "My Diary." Interesado kong binuklat ang mga pahina ng notebook. Mas pinagtuunan ko ng pansin ang huling sinulat ni Mj.

“Ang mga APD ay mga taong kagaya ko ay patuloy na nagpapakita ng walang pagpapahalaga sa tama at mali at binabalewala ang mga karapatan at damdamin ng iba. People with antisocial personality disorder tend to antagonize, manipulate or treat others harshly or with callous indifference. We show no guilt or remorse for our behavior. We often violate the law and becoming criminals. We may lie, behave violently or impulsively, and have problems with drug and alcohol use.” Huminga siya nang malalim. Napalunok. Alam ko, kahit papaano nakuha ko na ang interes niya para pakinggan ako and I am telling the truth. I am telling the damn truth.

Ani nito sabay halakhak ng malakas. Wala silang nagawa ng kuya niya kundi ang umiyak. Akala niya ay ang pagtraydor lang ni Nikka ang makakapagpabigla at makakasakit sa damdamin niya. Pero mali siya. Sa dami ng mga nalaman niya ay nagugulat pa rin siya. Malayong-malayo ito sa katotohanan na tumatak sa utak niya simula ng mabasa niya ang diary ng kapatid niya.