Drunk In Tagalog Novels & Stories

Sa kabilang banda naman ay nagtungo agad si Drei sa dancefloor upang tawagin na ang mga kasamahan nang bigla siyang makaramdam ng kirot sa ulo. "Fuck! Am I drunk?" tanong niya sa sarili. Napahawak siya sa sintido at marahan itong minamasahe. Medyo malabo na rin ang kanyang paningin kahit na suot nito ang kaniyang salamin.

sagot ko naman dito "It's okay i can wait" saad naman nito at nagulat naman ako ng bigla niyang inagaw ang wine na iniinom ko at bigla naman niya itong ininom "The taste is familiar" saad naman nito habang ako ay gulat parin sa ginawa niyang pag inom sa wine na ininoman kona

Sa nakikita ko, para lang itong normal na soft drinks na kulay dark brown kapag nahaluan ng creamier. "Ang tawag dito "Bahal" isang uri ng "tuba" na kung tawagin sa lengwahe na Bisaya. Ito ay nakukuha sa puno ng niyog, malakas magpaantok to, kaya kahit isang baso sigurado bibigat na ang mga mata mo." "Paano mo nakuha yan? siguradong bawal yan dito." sabi ko sa kanya.

Damn, i can feel my release right now Hindi ko mapigilang mapadaing sa bawat pagpasok nya saakin, para akong maiihi at hindi maipaliwanag pero gustong gusto iyon at napakalakas ng init sa katawan "You're drunk?" tanong nya saka ako umiling, nahulasan ako matapos nya painitin ang buong sistema ko ngayon. I am not drunk now, lahat ng kalasingan ko ay napunta at napalitan ng init

Kahit ano pa’ng gawin nitong pagsinghap ay tiyak na malulunod pa rin ito sa sakit. Umubo ito nang umubo hanggang sa bumagsak na lamang ang mga palad nitong nababalutan ng sariling dugo sa malamig na piso. [ pisó - floor ] Tuwang-tuwa siya sa kanyang mga nakikita. Nakatirik ang mga mata ng babaeng wala nang buhay sa sahig. Nilapitan niya ang katawan nito; hanggang ngayo’y hindi pa rin siya nakukuntento.

Drunk PINAHARUROT ko ang sasakyan palayo sa restaurant. Ayoko nang magtagal pa roon dahil baka lunukin ko lang lahat ng sinabi ko at magpabola sa matatamis na salita ni Lester. Ayoko munang umuwi at magmukmok na naman sa bahay, kaya minabuti kong dumaan sa isang bar. Gusto kong makalimot kahit sandali.

Kahit pa gaano kalasing ang isang tao ay maalala mo pa rin ang lahat. "There's no such thing as amnesia when you're drunk, Diego!" Turo ng kamay ko sa kanya. Ginulo ko na ang buhok dahil sa init at inis. "If you're going to fuck me tonight, make sure you're not drunk, Diego, or else I will kill you!"

Walang alinlangan na pinindot ko ang number ni Zeiroh Hernandez. "Mabuti at naisipan mo pang tumawag 'no?" agad niyang asik. Napangiwi na lang ako at nasapo ang sentido. Pakiramdam ko ay napakabigat ng ulo ko. Para na ring nasusuka ako na ewan. Hindi ko maintindihan. So, this is what exactly the feeling of a drunk person, huh? It's driving me crazy literally. "I'm sorry, okay? My friends are here, we are just having fun. Girls bonding after the long and stressful day."

"Do you have any wine mixed with something that can erase negative thoughts?" Malabo na ang mukha nito sa paningin niya, pero panandalian lang at bumabawi rin agad. Dahil ramdam niya ang panghihilo, masasabi niyang tinatablan na siya ng alak at hindi na rin niya sigurado kung kaya niyang umuwi mag-isa. Tumikhim ang bartender at sinabing, "You're drunk, Miss. And even if you're drunk you still can't forget your problem unless you sleep."

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”