Drunk In Tagalog Novels & Stories

“Ganon talaga, may magagawa kang kagaguhan sa buhay mo pero kailangan mo kasing agawa iyon para wala kang pagsisihan sa huli, Daniel.” Tumawa siya ng malakas Ang magdrive ng sobrang pagkalango sa alak at makarating ng Batangas na kumpleto pa siya ay isa nga ng malaking kagaguhan na ngayon lang niya naranasan. “Yeah, driving here while drunk was a total nut. Hindi ko na ulit gagawin.”

Parang hindi makapaniwalang may taong sumasagot-sagot sa kanya. At iyon naman ang nakapagpasaya sa akin. Kahit papaano. Kahit sandali. Tahimik kaming dalawa. Ilang segundo. Hanggang sa nagsalita siya. "Are you drunk?" Agad akong umiling. Masyadong mabilis. Kaya lalo siyang hindi naniwala. "You're drunk." "Hindi." "Crizaliah." "Hindi nga." "You are."

hindi ko nakikita ang mukha niya ngayon dahil masyado siyang matangkad sakin, hanggang leeg lang ako kaya ang nakikita ko ay leeg niyang namumula ngayon na akalain mo ay lasing. “H-hindi ka naman lasing di ba?” Dahan dahan ay binitawan ko ang pagkakapiga pero hindi pa rin doon inaalis ang kamay, bilang pangharang kahit magkadikit naman talaga ang katawan nila. “I'm drunk… over you.” “H-Huh?” Wala sa sariling napalunok ako, at namamawis na rin ako, ramdam ko ‘yong pawis na dumadaloy sa leeg ko.

Hindi ko maiwasang mag isip ng kung ano ano "After I drink the water you gave bigla na lang akong nahilo." wala sa sariling wika ko habang pilit inaalala ang nangyari "You didn't drug me right? Hindi mo sa'kin magagawa yun?" umaasang tanong ko rito parang pinag sukluban Ako ng langit ng makita ang mga luha sa mga mata nito "I-I'm sorry..." "P-Please don't cry....." piping paki usap ko rito

Ang mga mata'y pumupungay na dahil sa dami ng alak na nainom. "Sorry. I'm little bit tipsy." She drunk already. Wala pala siyang kasama na pumunta rito. Ibig sabihin nun ay responsibilidad ko na naman siya. "You alright?" "Sorry, I'm wasted. Can I go home?" Tumango ako. "Hmmm... I drive you home, okay?"

Nakainom ba sya? Lumapit ako ng bahagya sa kanya at itinapat ko pa ang mukha ko sa mukha nya. I smell a hint of alcohol on his breath, and it confirms everything. Marahas akong napabuga ng hangin dahil dito. Iiling-iling akong nilapitan sya. "You're drunk." I firmly said, raising one of my eyebrows. From Manila to Tagaytay, nagdrive sya while in that state?! Is he out of his mind?! Paano kung naaksidente sya?

Inosenteng sabi nito habang nakaturo ang maliit na daliri sa labas ng coffee shop. “And cut!” Sabay-sabay nagpalakpakan ang mga crew at staff sa paligid. “Hindi ko akalain na makukuha nyo agad ang emotion ng scene na ito!” Hindi maitago ng direk ang saya dahil napapadali ang pag-taping nila ng series.

Hinding-hindi na siya iinom, lalo na ng beer! Bahagyang umawang ang labi ni Very habang mariing nakatitig sa kaniya. "You're drunk again. Doon ka sa kuwarto mo matulog o kaya naman ay sa ibang babae ka magpalipas ng gabi!"

“Are you drunk?” “Rave!” nakasigaw na tawag nito sa pangalan niya. Nakatayo siya sa may uluhan nito. “Nahihilo ako...” Naipikit nito ang mga mata. “‘Di ko alam... umiikot ang paningin ko... tubig lang naman ‘yon ininom ko... tulungan mo ako.”

I want to puke. Naalala ko nanaman si Leto, instead of forgetting him since I drink alcohol, mas lalo ko lang naalala. P*****a talaga ang lalaki na iyon jutay na maloloko tapos may lalaki pa na papansin ngayon. His voice is familiar but I don't freaking care, I'm drunk.