Eat Your Pancreas 소설 & 이야기

Hinalikan ako sa labi. Lumabi ako, nakatitig sa kanyang guapong mukha. “Hindi puedeng ako lang ang inaalagaan mo,” simula ko. “Sabi mo give and take, bakit puro ako?” “Anong ginawa ko?” “Yong laman ng ref, parang pinuno ng mga paborito kong pagkain galing sa convenience store. Hindi healthy ang puro sugar ang carbs. Alam mo ba na ang pagkain ng cancer cells ay asukal?”

Nakataas ang kilay nito kay Brent. Gusto niya pang panoorin ang pagtatalo ni Brent at nung ate niya pero hinahatak na siya ng pancake para kainin ito. Hiniwa niya ang pancake sa maliliit na piraso gamit ang tinidor na hawak niya bago excited na sinubo ang isang hiwa. "Hmm...!" Napapapikit na ungol niya dahil sobrang soft at sarap nito.

Nang magtama ang mata namin ay tinignan ko siya ng masama. "What?" May itinatagong ngiti sa kanyang labi. Sinamangutan ko siya. "Bakit ang konti lang?" Tanong ko. "Mataas ang carbohydrates nito masyado, bawal sa’yo." Paliwanag niya. Tinuloy ko na lang ang pagkain ko buti na lang at may pineapple juice. Natapos na kaming kumain. Balak na naming umuwi sa Manila kaya umakyat na kami sa taas para mag-ayos ng sarili.

Pero kailangan ko pa rin na kontrolin ang pagkain na kakainin ko ngayon. It will only create a severe pain if I will eat a large amount of food after no intakes for a few meal. It will train and shock the abdomen since the acid is high and there will be scratches inside the stomach to the unused acid to digest the food. That's the rule of eating. Kahit gaano mo kagutom, hindi mo pwedeng puwersahen ang sarili mo sa pagkain.

Wag daw ako aalis sa mesa kung di ko mauubos ang nasa pingan ko. Kaya naman heto, parang di na ako makahinga at masusuka na. Ginagawa ito ni Jeff dahil di daw ako kumain ng pananghalian. Kung di pala ako kumain ng tatlong araw, good for three days din ang kakainin ko sa isang meal? Ahahaha. Baliw na ang lalaking yun. Sabagay nasa kontrata nga ang tungkol sa kalusugan ko.

Kanina pa siya gutom kahit kumain naman siya kanina sa canteen wala din silbi dahil sa pinagawa ng kanilang prof. "grabe si nanay mukhang masisira ang diet ko nito " pabiro niyang saad .Hindi naman siya nagdyedyeta dahil kahit anong kain niya ng marami nanatili paring impis ang kanyang tyan .Iba ang kanyang teknik pagdating sa pagkain ng marami pagkatapos niyang kumain ng marami may nakaantabay na mangga bilang pang himagas niya .Libre lang naman din ang mangga dahil marami sa hacienda ng mga De vera .

Natapos ang pag-uusap na marami na siyang naintindihan, kabilang na roon ang hindi na magiging nine tailed ang isang fox kailan man kung nakakain na ito ng sariwang pituitary gland galing sa isang buhay na tao. Ayon sa mga ito, ang pagkain umano ng pituitary gland ay parang droga kung sa mga tao pa. It will increase their power but in return, the fox who eated pituitary gland will never be a nine tailed fox even when he or she reaches one thousand years old and above. Just like the old lady butler of this mansion.

At ipapakita ko sa kanya kung paano ang tamang paggawa ng plano at pagsira ng buhay ng isang tao. “Babe anong gusto mong kainin? Maaga akong uuwi mamaya ipagluluto kita.” “Bakit pa?” Iritable kong tanong sa kanya. Kita kong natigilan siya at halos hindi alam ang sunod na sasabihin, “P-para ano… para makabawi kaagad ang katawan mo. Para gumaling ka kaagad.” “Magpapaluto na lang ako kayong Glycel, o oorder ng pagkain.”