Panicking Novels & Stories

Pakiramdam ko rin ay parang nablangko ang utak ko at wala nang kahit na anong maayos na rumehistro sa isip ko. Hindi ko alam kung stable ba si Papa. Hindi ko alam kung conscious ba siya. Hindi ko alam kung gaano kalala. At habang pababa ako ng building at papunta sa pick-up point, doon ko naramdaman ang totoong panic. Biglang bumigat ang paghinga ko. Nanlamig ang mga palad ko. Hindi ako madalas mataranta, pero iba ito.

Panggugulat ko kasabay ng panlalaki ng mata ko nang makita kung sino ang naroon at kung ano ang nangyayari. Si FIL! Naipit sa monkey bar! "Damn," rinig kong singhap niya at mas ginaaw-galaw ang paa niya. Napatayo ako nang tuwid nang ma-realize kung ano ang nagyayari sa kaniya. Parang bigla akong nag-switch into panic mode dahil namalayan ko na lang ang sarili ko na tumatakbo palapit sa kaniya at hinihila ang magkabilang paa niya.

Nagsimula siyang lumuha at dama ko ang kanyang kaba, Nakakatawa na ako na dumadanas ng panic attack ang magsasabi sa kanya ng, "Emily calm down. Umupo ka muna rito…" Binigyan ko siya ng tubig para siya pakalmahin ngunit hindi talaga siya mapakali sa isipin na nalaman namin ang kanyang sikreto. Ang siraulong si Jakob, dinagdagan lang ang panic ng assistant ko. "So, totoo nga na si Bronn ang tatay ng anak mong babae! That's fantastic!"

Napakagat-labi si Elle dahil sa takot na baka magpakawala na naman ng isang nakagigimbal na pahayag ang matandang doktor na magpapatunay ng kanyang pagsilang sa harap ni Brandon. Nananatili pa rin ang kamay ng matanda sa pulso ni Elle, kaya naman napatingin ito sa kanya nang may pagtataka matapos maramdaman ang biglaang paggulo ng emosyon ng babae at ang mabilis na pagtibok ng puso nito. Sa larangan ng tradisyonal na gamutan, tinatawag itong labis na pagkabahala o panic disorder dahil sa takot.

Ilang beses niya pang sinubukang tawagin ang pangalan ng babae, ngunit nanatiling nakapikit ang mata na tila ay natutulog pa siya. “Huwag kang mag-panic. Paano ka pa makakapag-isip nang maayos kung nagpa-panic ka? You need to calm down now. Makinig ka sa akin. Call an ambulance immediately, and then send me your and Miss Naomi’s addresses. Maliwanag ba?”

Hindi ko pa rin makita ni-buhok ni Toby na lumutang. Now I am feeling extremely anxious. I felt shortness of breath because of a panic attack that began to take over my core. "K-Kuya!" I raised my hands and wave para mapansin ako ng mga tao sa pampang but unfortunately, mukhang masyado kaming malayo para mapansin.

Sinapo ko ang noo't napasinghap. My hands quiver. Dahan-dahan, nararamdaman ko ang pamamanhid ng mga daliri ko. Umakyat iyon sa mga braso ko. Bigla, tila ako sinasakal. Sinapo ko ang leeg, habol ang hininga. The room started to spin. Itinukod ko ang kaliwang palad sa counter para hindi ako matumba. "H-help me, A-anya." "Not happening. Sorry, Bree." She said coldly. Panic started to grip my throat.

Kalix POV Panay na ako iyak ko habang nakahiga ako kanina. Nakatulog na lang ako sa kakaiyak. Bumalik lahat ng panic attack, stress, anxiety ko dahil nangyari na naman ang kinakatakutan kong mangyari.

Nag panic s'ya ng mga oras na iyon at kulang na lang na tumakbo s'ya palabas para makalayo s'ya sa binata ngunit mukhang hindi nakisama ang kan'yang mga paa dahil hindi n'ya man lang ito maigalaw para ihakbang. "Shit! Shit!" lihim na pagmumura n'ya ng makita na nasa harapan n'ya na ito habang nang-aakit na nakangiti sa kan'ya. Nanginginig ang kan'yang mga tuhod ng mga oras na iyon at hindi n'ya malaman ang kan'yang gagawin.

I took a deep breath and unzipped my pants so my member can be free and breath. “Fuck this life,” nahihirapang bulong ko sa sarili ko. Na ririnig ko sa tenga ko ang halakhak niya, ang bawat ungol niya habang nasa kama kaming dalawa. She got me tied on his cute little paws, and I won’t let this day go without knowing where I can find her. As I am looking at my proud d*ck standing tall, there are countless knock on my office’s door. I fixed my pants before I clicked the button to automatically open the door for them.