After Ever Happy Book Novels & Stories

I laughed when needed, nodded at the right moments, but my eyes… my eyes were searching. After all the speeches and heartfelt wishes, the hall came alive. The scent of luxury food filled the air. Themed cocktails lined the “Power Potions” bar, mocktails glowing like kryptonite, cupcakes stamped with edible superhero logos, trays shaped like shields, and at the center, a giant cake gleaming with a golden superhero emblem. The music boomed, guests in costumes laughed, danced, and joined lighthearted showdowns. Even Papa was on the floor, dancing with his old friends, his smile brighter than I had seen in years. “ Papa looks so Happy, bulong ni Audrey sa akin. Nung napatingin kame kay papa. Tum

Ang galing talaga ng Altamerano ‘to. Naulinigan ko ang hagikhik ni Happy ngunit pagkakita niyang tinaasan ko siya ng kilay agad nag-peace sign ang dalaga. “Ang cute n'yo pong mainis kay sir Everette. Ayaw n'yo po noon super sweet ang hubby mo ma'am Ednalyn?” aniya. “Nakakaurat kamo sa kulit,” saad ko kay Happy. “Gano'n po ‘ata silang magkapatid,” aniya na halos pabulong lang.

Tuluyang mamayani ang kapayapaan. Gumuhit ang matamis na ngiti sa kanyang labi. Habang magkahawak sila ng kamay. Wala siyang ibang nakikita kundi ang sinasabi sa mga kwento na happy ever after. Natitiyak niyang sa piling ni Damielle Astin at ang kanilang mga anak, ligaya ang kanyang matatamasa. ---The End---

Malawak at maganda ang pagkakaukit nito. Honestly, I had a great time. It was a once-in-a-lifetime moment of happiness, and I hope it never ends for us. But everything eventually comes to an end. Even movies have endings, and stories are the same. There is no such thing as 'ever after.' That concept only exists in fairy tales, where, at the end, readers imagine their own happy endings. “I know you had fun, hija. I have given you the dose of serotonin you needed. And hopefully this time you can decide what your heart truly wants."

Barbara. Dahil ang buhay niya dito ay maihahalintulad niya sa isang Bahaghari sobrang makulay at punong-puno rin ng pag-asa. Ngunit tila tulad rin ng isang Bahaghari sa kalangitan unti-unti naglaho ang kanilang pag-asa sa muling pagbabalik ni Anselmo. Dahil umpisa pa lang lagim na ang idinulot nito sa kanila. Pinatay nito ang mga magulang ni Annabelle.

"Scott, alam mo ngayon lang ako nakapasok sa ganitong lugar!" "Kita mo na, at least kahit papaano na e-enjoy mo na ang buhay mo! Mas maganda na ang maranasan mo ang simpleng buhay kesa sa puro ka trabaho na wala namang napupuntahan!" Naupo sila sa unahan at nag order sila ng beer, ngunit imbis na isang bote, naparami sila ng inom dahil sa masarap nilang kwentuhan na lumalim ng lumalim. Naging masaya ang bonding nilang dalawa kaya nakalimutan ni Kendall ang problema niya sa kanyang pamilya at mas na appreciate niyang maging kasama si Scott.

Sa ayaw man niya o sa gusto. Tsk. Ang kapal talaga ng mukha niya para umaktong ganiyan. “Years had passed when they lived their lives peacefully away from the clutch of the evil king and very much far from the life they once had in the dark kingdom. They thought they already reached the last page of the book where the phrase of ‘And they lived happily ever after. The end.’ Oh, how wrong they were! Someone saved the evil king and now, after almost five years of living life peacefully, the evil king is back with a vengeance! The evil king won’t stop unless everyone who betrayed him suffers and pay the price of betrayal!”

At itinutok na nito ang hawak na baril sa akin. Napapikit na lang ako. Gun shots were everywhere! Nang muli akong nagmulat ay nakita ko na ang honey blood kong masayang nakangiti. Mahigpit kaming nagyakap at naglakad na sa maliwanag na lugar kasama ang anghel naming si Arhea Mae. Dinig na dinig ko pa rin ang You and I ni Frank Myers.

“Talaga po Mama sasakay po tayo ng eroplano?" “Oo anak sandali nalang anak sasakay na tayo sa napalalaking eroplano... diba sa TV mo lang nakikita 'yan, at sa libro ngayon anak hindi kalang makakakita ng eroplano sasakay kapa." “Wow! excited na po ako Mama." “Ito na anak, papasok na tayo sa loob ng eroplano." “Nang nasa loob na sila ng eroplano ay mas napamangha naman si Tintin dahil sa laki nito."

sang-ayon naman ni Davvy. Napapalunok ako at napapatango na lang sa bata. Nasilip ko naman si Dave na ngising-ngisi habang nakatingin sa namumula kong pisngi. “And they live happily ever after . . .” I slowly read the last sentence of the storybook. Humikab na si Davvy at pumikit. Yumakap ito sa baywang ko kahit pa nakaunan ito sa ama niya.