Empty Spaces Mga Nobela at Kwento

⸻ ⸻ Biglang nag-crack ang espasyo. ⸻ At sa gitna ng blank layer— lumitaw ang isang mesa. ⸻ Isang lumang mesa. Puno ng papel. Ink. At isang fountain pen. ⸻ Nanlaki ang mata ni Zia. ⸻ “Ano ’to…” ⸻ At sa sandaling iyon— bumalik ang Observer Unit. ⸻ Ngunit hindi na sa screen. ⸻ Kundi sa loob mismo ng espasyo.

Halat na ito ay patas at nakakamangha! Huminga ng malalim si Fane at tiningnan ang Divine Void Slope ng may nagniningning na mga mata. Sa totoo lang, hindi ito isang nakakamanghang lugar, pero talagang malakas ito. May higit sa 100 tao doon, at ang dalisdis ay may kakayahan na bumuo ng higit sa 100 na indibidwal na espasyo! Ang mga nagawa sa laws of space ay sadyang hindi kapani-paniwala kung ang isa ay may kakayahan na gawin ito!

sagot naman niya. minsan talaga may mga araw din na malabo itong si Emmerson. as in malabong kausap. pagdating namin sa loob ay kaagad na bumungad sa amin ang isang kulay puting kwarto ba tadtad ng mga letra na nakasulat sa ding-ding. iba-iba rin ang mga sukat nito kaya nakumpirma ko ng eye center itong pununtahan namin. "Good morning, dok."

Pero ramdam agad ang kontrol. “On time,” sabi niya. “Expected,” sagot ko. Bahagya siyang ngumiti. “Good.” Lumapit ako. Napatingin ako sa paligid. Malawak ang floor. Pero wala pang laman. Walang mesa. Walang equipment. Blank slate. “Welcome to your new workspace,” sabi niya. “Hideout,” dugtong ko. Tumango siya. “Mas accurate.” “Secure?” tanong ko.

Kanya kanya din kaming punas ng pawis namin kahit na may Aircon naman ay pinagpawisan parin kami. Kinuha ko ang tubig na nakapatong sa lamesa at uminom rito. " Gutom na ako " reklamo ni Echo. Napatingin naman kami sa kanya. " Palagi ka na lang gutom " saad ni Zarick. Sa Zero naman ay tahimik na nakaupo at umiinom ng tubig hanggang sa maubos ito. " Sorry naman, dude. Kanina pa tayo nagpa-practice at tanghali na rin " sagot niya sabay sandal ng ulo sa pader.