Every Time You Go Away นิยาย & เรื่องราว

"Sa ilang araw na pananatili ko po rito, sobrang nami-miss ko na po sila, eh." Ngumiti si Donya. "Iyon lang ba? Naku! No, worry, hija. Naiintindihan ko dahil alam kong ito ang unang pagkakataon na malayo ka sa kanila. Huwag kang mag-alala, every sunday I will let you back to your family."

"You don't need to do that." "Kailangan kung susubok kang magloko. And from now on, hindi ka aalis ng wala ako. If I'm busy o kung wala man ako sa bansa. You are not allowed to go out." "Ha? Hindi ako aso para ikulong mo."

Before You Go By Lewis Capaldi 𝐼 𝐹𝑒𝑙𝑙 𝑏𝑦 𝑡ℎ𝑒 𝑊𝑎𝑦𝑠𝑖𝑑𝑒 𝐿𝑖𝑘𝑒 𝐸𝑣𝑒𝑟𝑦𝑜𝑛𝑒 𝐸𝑙𝑠𝑒

“Good. Ayoko nang nagkakaganon ka. Ayoko nang umiiyak ka. I want you happy. I want you safe.” Safe. Napangiti ako pero sa loob-loob ko… ikaw ang kailangan kong iwasan. Isang araw bago ang pag-alis niya papunta abroad para sa business trip, mas lalo siyang naging sweet. Madalas niya akong yayakapin mula sa likod. Madalas niyang sasabihin na mahal niya ako, na nandito siya para sa’kin.

“I know it’s hard to say goodbye, but sometimes, you have to do it in order for you to move on. Para wala kang regret pagdating ng araw. Para hindi masyadong mabigat sa dibdib. Para hindi mangyari sa iyo ang nangyari sa daddy mo. Time is very precious, anak. Kung binigyan ka pa ng pagkakataon, gamitin mo na ito nang tama at sulitin.” Hindi siya sumagot. Nanatili lang siyang tahimik na umiiyak. “May mga pagkakataon talaga na kailangan mong i-let go ang isang bagay para mas lalo kang sumaya. Sabi nga nila, kapag may umaalis, may bagong dumarating na mas magpapasaya sa iyo. Saka, hindi naman ibig sabihin na kapag wala na, hindi mo na aalalahanin. Syempre, mananatili pa rin siya sa puso at isip

Naiiling siya na magkaagapay naman kaming lumabas ng silid. "Paanong hindi ka mapapagod. Halos kalahating kilometro ang nilakad mo palayo mula sa gate dito sa I. PLACE. At doon ka pa talaga napadpad sa walang kabahay bahay." Kuway panenermon na niya sa akin. "Next time, don't leave the house without anything. Iniwan mo pa talaga ang phone mo dito." "I know. Sorry na. Hindi ko na uulitin."

Kinakabahan ako ngayon sa kaniyang pagtatanong. “Stay away from Kein.” Ngayon, nakatitig na siya sa aking mga mata. “Go home. Why don’t you go home? Whatever I have done to you before. Fine, sorry, as long as you go home. Don’t be there with Kein.” Napahinga ako nang malalim. “Ilang beses ko bang sasabihing uuwi lang ako kapag nakauwi na ang parents nati—”

Umiwas s'ya ng tingin ngunit mabilis din s'yang tumingin ng direkta sa mata ko. "Stay away from Everyone. " "And that's my order. "

It was supposed to be me that was apologizing. "Love, I have to go on a business trip again. Pasensya ka na at bigla ako na ipinadala roon. I am leaving tonight. I am hoping to see you before I leave. Can you meet me? Masyado ka na rin kasi na abala sa trabaho mo, and I miss you, love."

Gusto pa kasi niyang magdrive off to anywhere. He's tough on his friends, but he hates it when they all have to leave the country for business. Ang ginagawa na lamang niya upang libangin ang sarili ay magmaneho patungo sa hindi tiyak na destinasyon kapag aalis na naman ng bansa ang mga kaibigan. "Lily, I will be going home now," paalam niya kay Lily. "Yeah. Sure." Lumabas siya at saktong pag-labas niya ay nasa labas na ang sasakyan na pinahatid niya.