Every Time You Go Away Mga Nobela at Kwento

Para bang sa pamamagitan ng pagtitig sa kanila ay unti-unting nababawasan ang bigat na kanina ko pa nararamdaman. "I just hate it when someone just leaves without proper goodbyes. Na hindi ko alam kung may hihintayin ba akong bumalik o pagmumukhain ko nalang ang sarili kong tanga kakahintay sa taong umalis na pala. I hate it when someone just left me hanging together with my thoughts and what-ifs, pwede naman kayong magpaalam, maiintindihan ko naman."

I am going home. Misfortunes doesn’t always really comes one at a time. It comes in a bundle.

I can manage to not eat a day, not drink, nor do anything, but then I can’t stand seeing others have a hard time because of me. Napatawa ako habang naglalakad papuntang bus station. It’s ironic how I hate people who leave me without a proper goodbye but then here I am now, repeating what they just did. Pero sa tingin ko’y kakaiba naman itong ginagawa ko. I left for a reason. I left because I want them to go back to their usual lives without me.

Huminga ako ng malalim bago naglakad palayo at lumabas ng bahay. To refresh my mind.. Music..

Ayaw niya itong pakawalan, kung siya lang ang masusunod gusto niya itong iuwi sa bahay dahil ayaw niya itong malayo sa kaniya. “It's hurt my baby love... Mommy's hurt because I'm missing you so much. I'm always be greatful having you in my life. I love you and I'll cherish you from afar with all my life...” Humahulhol siya. “You're waisting time.” Thyme coldly said.

Sabi ni mama, kaya pumanik na ko. I entered in my room, Ahhh, I miss my place. I’m doing all my stuffs here, four years na rin ako hindi nakakauwi dito, my world revolve in working far from my home, I’ve always been full of things running to my mind, when I got my first job, Im struggling with my bills, the apartment, my food, I was alone, and being able to go home, makes me feel calm and relax.

"Ma'am, kung hindi n'yo po mamasamain, bakit n'yo po ba naitanong?" "Nothing," iling niya. Humugot siya nang malalim na hininga. "Anyway, I'll be away for three months." Natigilan siya nang maalala ang sinabi ng ama. "Never take a call from the office when you're there." Napangiwi siya sa isip. "Saan po kayo pupunta, ma'am?"

bulong niya habang nilalaro ang daliri niya sa ibabaw ng tubig. “Ano?” hingal kong tugon. “Don’t fall in love with anyone while you’re away,” aniya, habang unti-unti nang bumaba muli ang kamay niya sa gitna ng aking pagkababae. “Dahil kahit anong layo mo… akin ka pa rin.”

Ilang beses na niyang sinubukang akitin ako, lalo na kapag nauuna akong umuwi kaysa kay Natalie. Sa susunod na araw, aalis na rin ako para sa isang business trip. Kailangan kong personal na ma-check ang mga bagong produkto na ila-launch namin. Hindi ko gustong umalis nang may tampuhan pa rin kami ni Natalie. Kailangan kong ayusin ang lahat bago ako lumayo nang matagal. “Haime! Kelan nga pala ang alis mo?” tanong ni Mommy, binasag ang katahimikan sa loob ng sasakyan.

"At kapag aalis ka anak, magpapaalam ka kay Atticus hindi pwedemg hindi niya malalaman hmm" "Mommy naman" ungot ko ngunit wala na itong sinabi pa at hinalikan lang ako sa noo. Hinatid namin sila sa labas at humalik ako kay mommy. "Anak huwag mong kakalimutan tumawag oh magtext saakin, palaging magiingat kapag papasok at uuwi ka ha, i love you bye". "Bye mom, i love you too ingat po kayo tito" ngiti ko at kumaway habang papalayo ang kanilang sasakyan.