False Hope In Tagalog Novels & Stories

“Ano ka ba Ate, naiintindihan ko po. Siguro nga paraan ng Diyos iyon para mapaglayo kami at magtagumpay muna ako sa aking pangarap. Bago kami muling pagtagpuin. Hindi natin alam. May nakalaan pang pagkakataon para sa amin. Hindi rin siguro kami para sa isa’t isa. Hindi itinadhana. Kaya I am just open to all the possibilities na lang. I am not a day dreamer, I am a believer, that after every painful love I have gone through, it is just an experience to crack open the deepest parts of my core and allow to me to delve into a passion so rare, that I will find a love that was almost, never meant to be” “Grabe ‘no. Kahit yung pang-English mo ibang level na. Parang call center yung bitaw mo ng mga

Pinunasan ko ang luhang nahulog dahil sa mga bagay na aking nare-realize ngayon. I know that you can be more, I know you for a long time and I have high hopes on you that you will be able to conquer everything. I know where you supposed heading kasi ang tagal ko na ring sinasabi sa 'yo 'to... i-go mo na 'yong opportunity mo sa ibang bansa! Ang tagal-tagal ko nang sinasabi sa 'yo na roon ka na nga! Pero ikaw pa itong ayaw mo, eh, kasi palagi mo kaming iniisip.

pero kahit anong gawin kong subok,kung ayaw niya na, wala na akong magagawa pa 'I'm hoping for nothing', that's the perfect phrase to describe this... I'm still longing for her even she doesn't feel the same way for me anymore..nakaahon na siya samantalang ako ito parin, nadudurog,nasasaktan!...but after all of this, at the end of the day I'm still end up of hurting because of hoping that maybe,maybe we still have a chance. A chance to make it up to her

VALERIA FUENTES POV "Sorry po, pero, wala po akong maalala." mahina kong bigkas sa matandang babae na nasa harapan ko. Napansin kong malungkot naman itong ngumiti sa harapan ko "Kahit na wala kang maalala, masaya pa rin ako na makita ka ulit, Senyorita. Huwag kang mag-aalala----

Ang mga pangako niya, mapapako na lang ba? “Hindi. Hindi siya patay. Hindi siya mamamatay,” mahina at nanginginig ko sabi sa aking sarili. Inalis ko sa aking isipan ang masamang posibilidad na p’wedeng mangyari sa kan’ya at pilit na ikinalma ang aking sarili. Makalipas ang ilang saglit ay nakarating kami sa lugar kung saan bumagsak ang eroplano na sinasakyan nina Jaycee. Wasak-wasak iyon at nagliliyab ang ibang parte.

Sa totoo lang, nakakasakal na ang ganitong situation. But I can't help it. Umaasa na lang ako. Kailan kaya darating ang araw na hindi na kami nagpapanggap. 'Yong tipong totoo na talaga ang lahat. Kahit malabong mangyari. Umaasa pa rin akong darating din ang panahon na totoo na lahat. Wala ng fake na ngiti at fake na pagiging sweet na para bang tunay kaming nagmamahalan. Which is opposite naman sa lahat ang katotohanan.

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

hanggang sa mga mata. Mga mata nitong bahagyang nanliliit, nangungusap: nagpapahiwatig ng labis-labis na kasiyahang natatanaw niya sa kumikislap na mga mata nitong naluluha. Kaagad siyang napaayos ng upo. “Hope . . .” Hindi . . . hindi niya alam kung ano ang dapat niyang maramdaman noong mga oras na iyon.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

🎶🎵🎼🎶🎵🎼 Well, I know this little chapel on the boulevard we can go No one will know, oh, come on girl Who cares if we're trashed, got a pocket full of cash we can blow Shots of patron and it's on, girl Nagbalik lang s'ya sa kan'yang sarili ng nasa harapan n'ya na ito habang kumakanta pa rin. Umangat ang kamay ng kasintahan at pinahid ang luha na nag-unahan sa paglandas sa kan'yang pisngi.