Novel & Cerita Fatal Frame 2: Crimson Butterfly

sagot ko. "Hindi minamadali ang pag momove on, you have wounds Ashley at kailangan muna 'yon maghilom para maging okay ka ulit. It takes time, hayaan mo lang at darating din ang araw na magiging okay ka din ng hindi mo namamalayan."

mahina ang boses na ani naman ni Adrielle habang nakadapa sa malamig na yero. May bahagi roon na gawa sa salamin ang bubong. Hindi iyon kalakihan pero sapat para makita niya ang nangyayari sa loob. Umawang ang mga labi niya nang makitang puno ng dugo ang damit ni Crimson. Sa kanilang magkakapatid ay ito ay walang gaanong alam pakikipaglaban dahil halos sa harap lang ng mga computer at keyboards umikot ang buhay nito. Bihira itong lumabas maliban na lang kung talagang kailangan. Kung tutuusin ay kayang pakawalan ni Kimhan ang sarili nito, gayundin si Azure. Isa iyon sa unang itinuro sa kanila noong nagsisimula pa lang silang mag-training. Hindi lang magawa ng dalawa dahil tiyak na inaalala ng

“Bulls eye~” Tila may dumaang anghel sa naging katahimikan nila dahil sa bilis ng pangyayari. Hindi nila inaasahan na gagawin ito ni Prince Nathan na nagpapanggap na Neizan. Nang mahimasmasan ay nagpaputok ng baril si King Arthur kay Prince Nathan. Tila parang naglalaro lamang si Prince Nathan sa kaniyang pag-iwas sa bawat putok sa kaniya ni King Arthur. Mabilis ang kanilang palitan ng putok ng baril. Naging alerto naman sina Prince Ken, Prince Justine at Zylan ng may mga cyborg pa pala na natitira at sumusugod sa kanila. Pinaggitnaan nilang tatlo sina Red at Alyana. Kandong ni Alyana ang ulo ni Red. Wala ng kabuhay-buhay ang binata. Bakas ang mga nawalang dugo rito. Napatingin naman si Alya

Ang thunder cleaver ay umilaw agad na may bagong white spirit flame kasama ang red energy flame, may nabuo na nakakatakot na flame attack na lumipad papunta sa direksyon ni Jeremy. Ang flame attack ay bumagsak papunta sa katawan ni Jeremy, nakakabingi ang tunog nito. Ang nakakatakot na bloody giant Jeremy ay naging wasak-wasak dahil sa atake, at ang mga piraso ng katawan niya ay naging abo sa pressure ng cleaver. Ang lahat ng natira ay ang mga buto na bumagsak sa lupa. Kasabay nito, may piraso ng namuong dugo na kasing laki ng isang itlog ang bumagsak sa ibabaw ng mga buto.

Malulutong na pagmumura ang naririnig ko sa mahina nitong boses. "Stop moving." He warned. Mas lalo akong gumalaw dahil gusto kong bumaba, pero muntikan lang akong mahulog. "Fuck! Stop it, or I'll drop you." Fear crawled within me. Hindi na ako nangahas na gumalaw ulit. I don't know this man, but I'm too helpless right now so I have no choice but to trust him.

When reality hits him, tumingin ito sa akin at tinulak ako. Sh*t. I lose my balance, akmang babagsak ako sa lapag when Crimson pulled my hand. And because he's freaking weak, natangay ito sa pagbagsak ko. F*ck. "Ay!" "A-anong ginagawa nila?" I stopped breathing and clenched my fist. Crimson was on top of me and our lips are f*cking touching. Before I could react, Crimson immediately stood up and ran outside. "What the f*ck,"

ang sambit ko kay Amaranthine. Tiningnan naman ako ni Amaranthine at pinisil niya ng bahagya ang aking pisngi. Nakaramdam naman ako ng sakit. Tumingala naman sa skyframe si Amaranthine at doon ay nanlaki ang mata ko nang makita ko ang salpukan nina Sebastian. May nakikita rin akong malamlam na lila sa skyframe at kapag tumatama ang mahika doon nina Sebastian ay sumasabog ito patungo sa kalaban nila. “Reflective Barrier? Mukhang pinaghandaan talaga nina Curtis ang laban na ito,” ang sambit ni Amaranthine.

just maybe, they’d already be behind bars by now. Nagbago ang anggulo ng video. Sa sumunod na eksena, makikita si Lucas na nakaluhod sa sahig, may tama ng bala sa tagiliran. Halatang hirap na hirap na siya, ngunit sa kabila nun, patuloy pa rin siyang nakikipagbarilan sa mga kalaban. But one thing hit Amelia like a sharp stab to the chest—Kraner and Daniel were gone from the frame. Lucas was completely alone, struggling to defend himself as his strength slowly drained away.

dagdag kong bulong saka pinikit ang aking mga mata. Ngunit ang akala ko ay tapus na. Pero habang ang lahat ng ito ay nangyayari, ang mga tanong ay nagsimula nang magbukas. Si Javier—ang utak ng lahat ng kasamaan—ay patay na. Ngunit may mga pahiwatig na ang kanyang koneksyon sa mas mataas na antas ng organisasyon ay hindi pa natatapos. Ang buong operasyon ay hindi pa natatapos. Si Javier lang ang isa sa mga piraso ng mas malupit na laro.

Sa sobrang higpit pakiramdam niya, nabali ang kanyang buto. Naalerto ang dalawang bouncer. Nagmamadaling tinawid ang kanilang pagitan, ngunit bago pa makarating ang mga ito sa kanilang kinatatayuan, isang malabakal na kamay ang nakita niyang humawak sa kamay ng lalake. "Bitiwan mo siya kung ayaw mong kamay mo ang babalian ko ng buto!" Puno ng panganib na saad nito. The very familiar voice.