Fatal Frame 2: Crimson Butterfly Mga Nobela at Kwento

Ito ang hiyawan ng 80,000 tao na nag-aabang sa loob ng isang taon. Isa-isang tumama ang mga super-spotlights sa mga miyembro habang nagsisimulang tumugtog ang isang instrumental intro na puno ng drama at bigat. Unang tumama ang crimson-red na ilaw kay RIGEL at sa likod ng drum kit nito. Ang dambuhalang screen ay nag-focus sa kanyang mukha at pinapaikot ang kanyang drumsticks sa kanyang mga daliri. Ang kanyang shoulder-length na buhok ay bahagyang basa na ng pawis kahit wala pa ang unang kanta. Binigyan niya ang camera ng isang mapanuksong smirk. Isang malakas na crash sa cymbals ang ibinigay niya bilang hudyat ng simula.

Hindi naman makakuha ng video ang taong iyon dahil madilim ang parte na kinaroroonan nila pwera nalang kung cctv dahil kahit madilim makikitang may tao . "wala baka daga o pusa lang " hinalikan niya ito sa labi at niyaya ng bumaba.Nawala na rin angl lungkot ni Eunice dahil si Zandro na ang bahala sa kanilang mag ina .Simula ngayon wala na siyang paki alam pa sa ama't ina niya ang iisipin niya ngayon ay ang kapanan nilang mag ina . Tutulungan nalang niya ang mga ito pag oras na nakuha na ni Zandro ang kayaman ni Krizel at ang pagbebentanhan ng hospital.

Feeling ko tuloy kasalanan ko na nagkakacrush ako sa kanya. At Hindi ko Naman alam na sila na Pala ni Jasmine. Hindi mo Naman kasalanan na magkagusto ka Kay Arnel Kasi matagal din kayo magkasama. Pero friend Hindi ko Naman gustong maging kami ni Arnel. Crush oo...pero masama bang magkacrush? Mali ba Ang humanga sa Isang lalaki? Pero wala akong balak na agawin siya Kay Jasmine.saad ko Kay Gemma. Alam ko Naman iyon Kasi Hindi ka Naman ganoon saad ni Gemma.

Pagsisisihan mo ang araw na ito na dinurog mo ako. Inabot ko ang phone ko para sana tawagan si Gian at ng makuha ko 'yon ay binalik ko ang tingin ko sa kalsada pero hindi ko napansin na may kasalubong pala akong truck, huli na bago ko pa makabig ang manobela at naramdaman ko na lang ang pagsalpok ng sasakyan ko sa truck. Hindi ko na alam ang susunod na nangyari dahil biglang sumakit ang ulo ko at nandilim agad ang paningin ko. Gian POV

Never! Tawa lang ang sinagot nito. "Ah.. magtamigas ka hanggang sa ikaw na mismo ang sumuko. You'll come crawling into me. Begging me to take you " " I said that won't happen. Are you deaf?" mahina pa ring sabi sagot ni Naja sa kanya. "Crismosm won't allow the likes of you to unite with her. Your bloodlust knows no bounds. Hindi ba, Crimson?" baling niya sa akin.

Mahinang tanong ni Akiro at hindi ko nagawang umangal ng siningitan niya ng white rose ang tainga ko. Nang makarating na kami sa dampa ay merong isang lalaki na nakahiga at natutulog. Nakanganga pa ito at tulo ang laway. “His name is Saide and as you can see he’s the second worst,” sabi ni Akiro tapos tumingin siya kay Eldridge, “and you already know kung sino yung first,” dagdag niya at dahil doon nagtalo na naman yung dalawa. Ginising ni Clyde yung Saide. --

Why the f*ck would I do what I don’t want? “That’s him before he realized that oh, he is so wrong,” reply sa akin ni Crimson at naririnig kong nagrereklamo si Amaranth pero kapagkuwan, biglang tumahimik at hindi na sumasakit ang ulo ko. “I’ll deal with him. You deal with that. We’re counting on you, boss.” At hindi na nagsalita pa si Crimson sa utak ko. Napatingin ako ulit kay Vera na mukhang gulat na gulat pa rin na hindi ko kilala si Amaranth.

Natigil na lamang ako nang may mga yabag at malalakas na hikbi ang papalapit sa akin. Si Uno buhat buhat si Blue na duguan at wala nang malay. Behind them was Amber crying. She was crying with her heart out. Her face was streaked with tears and her hands were shaking. When they finally got close to me, she fell to the floor like as if her knees gave out as she covered her face and started crying even harder. Red approaches her, tending her.

Kitang-kita ko kung paano nagdilim ang itsura niya na para bang handa ng pumatay ng tao. Ramdam na ramdam ko ang pagtaas-baba ng katawan niya at kung paano siya huminga ng sobrang bilis. I'm trying to calm him pero pilit niyang inaalis ang pagkakayakap ko sa kanya. He's mad and heck! It's my fault. Bakit ba kasi binigla ko at binanggit pa si Crane? Puwede ko naman ipagpabukas na lang.

Tanong ni Cecilia habang unti-unti siyang gumagaling mula sa pagkabigla. "Oh, madali iyan!" Sagot ni Flaxseed habang itinaas niya ang kanyang kamay at hinawakan ang kanyang mga daliri sa hangin. Ang kailangan lang ay tatlong pag-snap ng kanyang mga daliri para muling lumitaw ang Crimson Palace sa harap nila. Mas malakas ang ilusyon na ito kaysa dati.