Fatal Frame 2: Crimson Butterfly Mga Nobela at Kwento

Pakiramdam ko’y nawawala ako sa sarili ko—sa pagitan ng tama at mali, sa pagitan ng takot at pagnanasa. Parang bawat hibla ng aking katawan ay alam na may mali, ngunit gusto pa rin. Nahulog kami sa buhangin, pinapahintulutan ang bawat sandali na ituro sa amin kung gaano kami kasumpong at delikado. “Kung may makakita sa atin…” mahina niyang bulong, puno ng takot at pangungulila. “Hindi pwedeng malaman ng sinuman,” sagot ko, halos bulong lang, ngunit ramdam ko ang init ng bawat salita.

Tinutok n’ya sa akin ang baril pagtayo n’ya. "Then kill me," hamon ko sa kaniya. No’ng hindi siya kumilos ako na ang nauna, sinipa ko ang baril na hawak niya. Sinuntok niya ako pero agad akong tumalikod sa kaniya, ginamit ko ang braso niya at nilagay ito sa balikat ko saka ko siya binaliktad. Knocked down na si Crimson at nakahiga na sa sahig habang walang malay. Kakaiba ito sa ibang laban ko dahil walang dugong nagkalat sa ring ngayon.

Pati kama namin ay sumasayaw sa ritmo ng aming musika. "Damn, babe. I—I'm cumming!" "Then, let's c — cum to—gether," mahinang tugon ko rito sabay ungol ulit. "Moan, babe." "Oh, yes! Harder, more babe!" maingay kong saad na halos bulong na nga lang. Hanggang sa bigla naming marinig ang mahinang pag-ingay ng kama, at nahulog ang picture frame na nasa dingding. Omg! Masyado bang malakas ang pagbayo para mahulog ang frame?

Ito ang hiyawan ng 80,000 tao na nag-aabang sa loob ng isang taon. Isa-isang tumama ang mga super-spotlights sa mga miyembro habang nagsisimulang tumugtog ang isang instrumental intro na puno ng drama at bigat. Unang tumama ang crimson-red na ilaw kay RIGEL at sa likod ng drum kit nito. Ang dambuhalang screen ay nag-focus sa kanyang mukha at pinapaikot ang kanyang drumsticks sa kanyang mga daliri. Ang kanyang shoulder-length na buhok ay bahagyang basa na ng pawis kahit wala pa ang unang kanta. Binigyan niya ang camera ng isang mapanuksong smirk. Isang malakas na crash sa cymbals ang ibinigay niya bilang hudyat ng simula.

Ikinulong niya na naman ako sa madilim na kwartong ito, na malapit nang magmukhang bodega. Napasinghap ako nang pag-atras ko sa lamesang hindi ko alam na nasa likod ko pala, may nabasag na salamin. And that was our picture frame no'ng ikinasal kami ni Liam. It was now cracked... and so the love I had with him damaged starting on the day he locked me in this place.

Hindi naman makakuha ng video ang taong iyon dahil madilim ang parte na kinaroroonan nila pwera nalang kung cctv dahil kahit madilim makikitang may tao . "wala baka daga o pusa lang " hinalikan niya ito sa labi at niyaya ng bumaba.Nawala na rin angl lungkot ni Eunice dahil si Zandro na ang bahala sa kanilang mag ina .Simula ngayon wala na siyang paki alam pa sa ama't ina niya ang iisipin niya ngayon ay ang kapanan nilang mag ina . Tutulungan nalang niya ang mga ito pag oras na nakuha na ni Zandro ang kayaman ni Krizel at ang pagbebentanhan ng hospital.

sagot ni Art. Para siyang na-excite sa kaalaman na iyon. "Ang rason kung bakit pinili ka ni Marcus para maging butterfly, dahil may Kade ka at desidido kang gawin ang lahat para sa anak mo. Iyon ang obligasyon ng butterfly—to protect the baby king of Moretti," paglinaw nito. "Hindi ko alam kung willing maging hari ang anak ko dito," aniya. Pero nagsalita ang butler sa huli na hindi na niya narinig pa ang ibang sinabi. "Whoever draws the first blood shall claim victory! Be ready, the fight will begin!"

Feeling ko tuloy kasalanan ko na nagkakacrush ako sa kanya. At Hindi ko Naman alam na sila na Pala ni Jasmine. Hindi mo Naman kasalanan na magkagusto ka Kay Arnel Kasi matagal din kayo magkasama. Pero friend Hindi ko Naman gustong maging kami ni Arnel. Crush oo...pero masama bang magkacrush? Mali ba Ang humanga sa Isang lalaki? Pero wala akong balak na agawin siya Kay Jasmine.saad ko Kay Gemma. Alam ko Naman iyon Kasi Hindi ka Naman ganoon saad ni Gemma.

Pagsisisihan mo ang araw na ito na dinurog mo ako. Inabot ko ang phone ko para sana tawagan si Gian at ng makuha ko 'yon ay binalik ko ang tingin ko sa kalsada pero hindi ko napansin na may kasalubong pala akong truck, huli na bago ko pa makabig ang manobela at naramdaman ko na lang ang pagsalpok ng sasakyan ko sa truck. Hindi ko na alam ang susunod na nangyari dahil biglang sumakit ang ulo ko at nandilim agad ang paningin ko. Gian POV

Never! Tawa lang ang sinagot nito. "Ah.. magtamigas ka hanggang sa ikaw na mismo ang sumuko. You'll come crawling into me. Begging me to take you " " I said that won't happen. Are you deaf?" mahina pa ring sabi sagot ni Naja sa kanya. "Crismosm won't allow the likes of you to unite with her. Your bloodlust knows no bounds. Hindi ba, Crimson?" baling niya sa akin.