Failure Frame Manga Novels & Stories

sagot ko. "Hindi minamadali ang pag momove on, you have wounds Ashley at kailangan muna 'yon maghilom para maging okay ka ulit. It takes time, hayaan mo lang at darating din ang araw na magiging okay ka din ng hindi mo namamalayan."

At doon, nakita ng lalaki ang isang eksenang nagpahinto sa mundo niya. Nakatungo ang isang babae, nakapulupot ang buong katawan sa sarili dahil sa matinding ginaw habang mahigpit na yakap-yakap ang isang picture frame. Punong-puno ng dumi at dugo ang maputla nitong mukha. May sugat pa ang noo nito na halatang-halata dahil sa ilalim ng ilaw ng poste. Sa mga sandaling iyon, iisang bagay lang ang pumasok sa isip ni Liam.

Gayunpaman, medyo nakaramdam siya ng pagkakasala dahil hindi niya sinasadyang nadamay ang isang ordinaryong tao habang pinipino niya ang esensya ng Bloodcrane Spiritbloom. Kinamot niya ang ulo, nahihiya habang tinutukso siya ni Madfist. Huli na para bumalik at humingi ng tawad, 'no? “Bata…” Hindi napigilang tumawa si Madfist nang makita niya ang mukhang nagkasala ni Frank—ilang taon na siyang naglalakbay sa buong mundo, pero ito ang unang pagkakataon na nakakilala siya ng isang supling na hindi nagmamataas sa iba.

Paliwanag nito na kina ngiwi ko dahil parang wala lang sa kanya. HINDI NAG TAGAL NAKA labas na kami sa highway parang alam niya na ang daan na ito noon pa. Naging normal na ang takbo namin mula dito, nang lumingon ako kay Miss Flame napansin ko na namumutla na ito. Siguro dahil nararamdaman na niya ng sakit ng nga tama sa kanya. Nang bumaba ang tingin ko, nanlaki ang mata ko ng may tumatagas na dugo mula sa tagiliran niya.

halos humihikbi ako. Ngumiti siya, bahagyang mapait. Dahan-dahang inilapit ang kamay niya sa aking pisngi. Isa itong simpleng haplos, ngunit para sa akin, parang isang pag-amin: hindi na namin kayang itago ang damdamin namin. Huminga ako nang malalim, pilit pinipigil, ngunit ang katawan ko ay tumutugon sa init niya. “Lucien…”

Hinablot niya ang isa sa picture frame sa kanyang likuran na nakasabit sa dingding at marahas na binato iyon kay Damien. Hindi umiwas si Damien, sa halip ay hinayaan nitong tumama sa katawan nito ang matigas na bagay na iyon at patuloy pa rin ito sa paglapit sa kanya. Hindi siya tumigil. Lahat ng mahawakan niya ay hinahablot at walang pagdalawang isip na binabato iyon kay Damien. Ni isa ay walang iniwasan si Damien o sinalag man lang. Lahat ng bagay na binabato niya rito ay malayang tinatanggap nito. Hanggang sa tuluyan itong makalapit sa kanya.

Ibig bang sabihin ay kasama nito si Jullie? Mahina siyang napamura sa naisip. Mukhang kailangan niyang matyagan ang mga kilos nito pagdating kay Jullie. Malakas ang pakiramdam niyang may gusto ito kay Jullie CHAPTER FOURTEEN ~PAIN~ part three

Elijah’s POV Nakatayo ako sa gilid. Pinapanood ko ang bawat galaw. Every word. Every pause. At may mali. Yuhei’s POV “You expect me to believe that?” Tahimik siya. Then— “Yes.” Yuhei’s POV Napakunot ang noo ko. Hindi siya nagmamakaawa. Hindi siya nagsusumamo. Just… steady. Yuhei’s POV “Why would someone frame you?”

The First Crack Damien's POV Nanigas ang buong katawan ko. Hindi dahil may baril na nakatutok sa akin. Hindi dahil may business deal na bumagsak. At lalong hindi dahil sa anumang problema sa kumpanya. Kundi dahil sa babaeng mahimbing na natutulog sa tabi ko. At mahigpit na nakayakap sa braso ko. Si Amara.

Though I arranged you a date with Marius*) "Nani?!" I exclaimed petrified of what I heard. (*What?!*) This time I know I am doomed. Just seeing the amused smile on that Marius Takenaga's face. This would not be as easy as flicking a bug. *end of flashback* Author's Note: