Novel & Cerita Filipino Values Essay

“Oo naman jusko! Hindi na tayo mga bata oh, isa pa alam niyo naman na mahal niyo ang isat-isa. Sadyang wala pa kayong label kaya ikaw na ang magsimula. Mas matutuwa pa ang kambal kapag nalaman nila na kayo na ng daddy nila.” Natahimik si Tiffany at unti unti napatango sa sinabi ng kaibigan. Tama ito, wala nmang nagsasabi na bawal magtanong o di kaya manligaw ang babae. Sadyang naging standard lang iyon dahil sa Filipino culture. Sa ibang bansa nga babae pa ang nanliligaw tapos nakakakita naman niya ng mga magkakarelasyon na tumatagal.

Napakuyom din ito ng kamao sa sobrang galit nito. Kilala niya ang Philip na ito. Isa itong kilalang negosyante sa lipunan at kinikilalang beast pagdating sa mga babae. Kapag may babaeng natipuhan ay liligawan tapos pag nakuha na ang gusto ay agad itong iiwanan. Bagamat may asawa na ito ay nagagawa pa din nitong makipagrelasyon sa kung sino sino. At balita niya ay may anak na rin ito sa kaniyang asawa na sa ibang bansa nakatira.

-=Gabby's Point of View=- Pakiramdam ko lalabas na ang puso ko sa lakas ng kabog ng dibdib ko nang tuluyan akong makalabas ng kuwarto ni Jayden, I don't have any doubt na tototohanin nito ang naging banta nito, hindi ko naisip masyado ang maaring maging consequences ng ginawa ko dito, I may be thrown to jail for all I know or worst baka ipapatay nito ako ng dahil kasi sa akin ay hindi ito nakaalis ng Pilipinas para makipag meeting sa business client nito kaya hindi malabong gawin nga nito ang isa sa mga iniisip ko. Ngunit kailangan kong tatagan ang sarili ko at huwag magpatakot dito para mapanagutan nito ang ate ko, the hell I care kung siya ang pinakamakapangyarihang tao sa mundo, nagkamali

seryosong sagot ni Papa. Tinignan ko ng seryoso si Papa. Ito ang unang pagkakataon na nakita ko at hindi sa litrato lang. Umiling ako kay Papa at ayokong marinig ang lahat ng sinasabi n'ya. Wala akong sinabi at naglakad ako palayo sa kan'ya. Hindi ko maintindihan ang gusto n'ya. Pinapunta n'ya ba ako dito sa Manila para itaya ko ang buhay ko sa mga taong kahit kailan ay hindi ko naman kilala.

Don't they know that the Filipino subject is not as easy as they used to think it is? Bakit? Kaya ba nilang ilatag ang walong bahagi ng pananalita ng hindi nagkakamali at nalilito? Alam ba nila ang kaibahan ng payak, tambalan at hugnayang pangungusap? Ang pagkakaiba ng unlapi, gitlapi, hulapi at kabilaan? And, most importantly, do they understand that without the Filipino language, exclusively taught in the Filipino subject, people in this country would never genuinely comprehend one another? It serves as the primary tie binding our nation and as a means for our unity.

Hindi lamang sa negosyo, kundi maging sa pagpasiya kung sino ang makakasama sa buhay, provided na alam ng bawat isa ang ikabubuti ng bawat miyembro ng pamilya. Also, the Razon family values responsibility and word of honor. This is something that the family abides by. Kaya mahalaga kay Adrian ang basbas mula sa ama. They are bound by trust and respect, regardless of their age. Kaya ayaw ni Adrian na mawala iyon sa pagitan ng kanilang ama, kahit na nasa wastong gulang na siya. Kailangan pa rin ang basbas ng kaniyang Daddy.

Sa murang edad niya, parang hindi niya agad maunawaan ang konsepto ng ganitong klase ng kabutihan. “O-okay po, Uncle,” sagot niya sa wakas, medyo nahihiya. “I’m sorry po for doubting your words… baka po kung ano na ang isipin niyo sa akin. It’s just that… I got so used to my mommy and daddy back in the States. Every time I ask them for something or a favor, laging may kapalit. Always. That’s why I thought, baka ganon din po dito sa Philippines.”

'Bakit parang ipinapakita niya na mali ang akala ko eh napaka-' "Now that I think about it, you are one of a disrespectful caregiver aren't you?" "What?" 'Aba,tignan mo nga naman oh. May respeto naman ako dati sayo pero dahil madali masira ang tiwala at respeto ko, nawala na iyon. Dahil kasalanan din ng sobrang pagka-arrogant mo-' "I was told before that caregivers from Asia, specifically the country of Philippines, are respectful. It seems the stereotype was a big li-"

If I know gusto niya lang aking makitang nagrerecite at tumayo malapit sa kanya. “We the sovereign Filipino people, imploring the aid of Almighty God, in order to build a just and humane society and establish a government that shall embody our ideals and aspirations, promote common good, conserve and develop our patrimony, and secure to ourselves and our posterity the blessings of independence and democracy under the rule of law and a regime of truth, justice, freedom, love, equality, and peace, do ordain and promulgate this constitution.” Okay medyo hiningal ako mga sismars! Pero atleast nairaos ng ganda ko ang graded recitation ni dean.

Well sa time ko kasi, we're still demanding for gender equality so hindi pa talaga tapos ang laban for that but I hope someday na magkaroon na talaga. "Dahil iyan ang nais iparating sa atin ng mga tao. Na angat ang kalalakihan. At ang mga kababaihan ay mananatili sa bahay upang mag-alaga ng pamilya o kaya'y hindi kaya ang mga trabahong may matataas na tungkulin. Hindi mo ba napapansin na babae ang namumuno sa Espanya?" I asked. Hindi siya nakakibo kaya huminga ako nang malalim. Ang layo niya sa ugali ni Third. Malayong magkagusto ako sa kanya in the long run dahil lang sa magkamukha sila. Siya iyong tipo ng taong kapag nag-asawa na, hindi pagtatrabahuhin ang asawa kasi gusto niya lang itong