Novel & Cerita Filipino Character Traits

Tinitigan nito si Calley nang matagal hanggang sa nagpakawala ito ng ngiti na ikina-singhap naman ng dalaga. Why, the man looked even more handsome when he smiled. He was as hot as Phillian, too, but the two had a big difference. While Phillian was the typical mestizo, Quaro was the tall, dark, and handsome type. Mas charming nga lang ang mukha ni Phillian dahil maamo at mukhang mabait, as opposed to his elder brother who looked like he had trust issues with people around him.

Who do you want to introduce to Cha? There are indeed few high-quality men around me. I just need to know what kind of man ma'am Charina likes?” Napatingin ang lahat kay Charina . Dahan-dahan siyang uminom ng lemonade at ngumiti at sinabing, "Gusto ko yung maputi, mabait, malambing pero hindi masyadong agresibo. Nakikinig sa akin at mas bata sa akin kung maaari."

Ayaw niyang magtalo sila at magiging dahilan ng pagiging palpak ng mga plano niya. They arrived at Apo Larry's house. His house is not that big but all of his family live here. They really value the old Filipino traits, the strong family ties. That's a unique Filipino culture that can be observed only in the Philippines. Also Filipinos are well-known for being hospitable. "Pasok na kayo, pagpasensyahan niyo na ang bahay ko, maliit lamang ito pero masaya kami," anang Apo Larry.

Hindi raw niya ito gusto! Minsan iniisip ko kung talagang itinakwil na ba ni mama ang pagiging Pilipino niya. Pero minsan naririnig ko siya sa salitang tagalog sa tuwing tumatawag siya ng Pilipinas. Iyon nga lang ay purong ka-malditahan ang pinapakita niya sa mga tauhan roon. Ibang iba si Papa kay Mama. Pinay si Mama at Half Columbian-Italian naman si Papa. Iba ang mundo nilang dalawa, pero nagkakasundo naman sila sa maraming bagay.

Biglang binalot nang takot ang dibdib ko nang maalala ko ang itsura nang lalaking nanakit sa akin, agad kong pinakiramdaman ang sarili ko ngunit pakiramdam ko naman wala naman nabago sa akin dahil suot ko pa din ang damit ko kagabi kaya bahagya ay nakahinga ako nang maluwang. Naputol ang pag-iisip kong iyon nang marinig ko ang tunog mula sa pagbukas nang pinto bigla akong naalarm dahil naisip kong baka nakidnap ako nang kung sino mang nagtangka sa akin but instead of the foreign guy that hurt me, a gorgeous handsome man appeared in front of me at base sa itsura nito ay masasabi kong Pilipino ito, he have a tanned look, makapal na kilay, matang kasing itim nang walang bituin na kalangitan, ma

Hindi talaga sya nagkamali ng ipinangalan dito na kinuha niya sa salitang hapon na ang ibig sabihin ay matapang at matalino. Iyon ang naisip niyang ipangalan dito dahil na rin sa ito ang ugali ng kanilang tunay na ama at ito ang nakikita niyang katangian ni Kenji. Ang Kian naman sa Irish ay matatag at walang hanggan. Ito ang naisip niyang ipangalan dito dahil nang ipanganak niya ang kambal ay kulang sa buwan ang dalawang bata.

saway ng prof nila. “My point is just this,” Atom continued. “We are Filipinos and we know Philippines better than the foreigners. We know the points and days when we are high and the moments and parts where we are low. We can devise more effective ways and more fitting solutions to our decade-long problems. We were just robbed the chance to do so, because if we did, we can be bigger and better than who we are now. You can think and be better than who you are now as well.” “Oh, I so hate that man!” madiing usal ni Mari nang maalala iyon bago siya tumalikod at mabilis na naglakad palayo sa canteen.

Kagigising lang ni Feona mula sa pagkakaidlip. Nang matapos ang shift hour niya ay agad siyang naidlip. Agad siyang nag ayos ng sarili at dumiretso sa maliit na lavatory para maghilamos at masipilyo. Nauulinigan niyang nagkakatuwaan ang mga kasamahang kawal sa kampo na offduty. Nahulaan ni Feona na malamang nanonood na ang mga ito ng paborito nilang basketball game sa tv. Dumadagundong naman ang kanyang damdamin sa kaba at kasabikan manood din. Hindi stable ang signal ng telepono sa kinaroroonan ng kumpanyang pinangungunahan ni Feona. Nasa gitna sila sa pagitan ng mga matatarik na bundok sa cordillera. Company commander si Kapitan Feona Alvarez at masigasig sa kanyang trabaho. Marami na siya

Turo niya sa likuran. "Nakakahiya naman," I giggled. "But okay. I wanna appreciate his products." "Naka... Nakakahiya? What's that?" "Oh, it's just a Filipino expression," iling ko. "Don't worry. I'm not bad-mouthing you." "So you're a Filipino as well? What a coincidece! He's a Filipino too! You two could get along pretty well," ngiti niya. Eh? Pilipino rin? May mga Pilipino din palang nakikipagsalaparan dito for pastries? I mean, if you're a Filipino then you are probably good at something. We excel in our passions because we are known to be hardworking individuals.

Gusto kong maghiganti dahil sa ginawa niya kay Carly, pero ang nararamdaman ko sa kaniya ang isa sa pumipigil sa akin… at kasama na rin ang takot sa maaring gawin niya pa sa akin. When I came here to the Philippines ay planado na ang lahat, but I changed my plan, and yes… I admit… It's because of selfishness. Selfishness… this is the least characteristic in my personality. Lagi ako nagpaparaya para kay Carly. Lagi akong nagpapatalo para kay Carly pero… pero dahil kay Trace ay naging makasarili ako. I love the man na alam ko naman na mahal na mahal ni Carly.