Winter In Tagalog Novels & Stories

A R I A N A Madilim na tubig. Sa lahat ng paligid. Hindi ako makahinga. Humihiyaw sa pangangailangan ng hangin ang mga baga ko habang pilit akong sumisipa at nagpupumiglas, pero ang mabigat kong damit ay parang mga kadena na humihila sa akin pababa—pababa, sa malamig at tahimik na kadiliman.

“At bakit ka naman nakapang-winter?” “Eh ‘di ba nagi-snow roon?” “Summer ngayon sa Italy. Hindi mo kailangan ‘yan.” Napalabi si Kiray. “Ay, gano’n ba? Akala ko makakakita na ako ng white snow! Sayang!” Napailing na lang si Lirah habang nakangiti. “Hubarin mo na ‘yan. Maiinitan ka lang.” Naupo na silang dalawa sa waiting chairs. Hinubad si Kiray ang suot na jacket.

tawag niya sa'kin at bahagyang lumapit pa, "Ano bang ginagawa mo d'yan?" Napa-iling naman ako, "Wala naman. Tinitignan at hinihintay ko lang kung kalian talaga babagsak ang ulan. As you can see, makulimlim na nga siya at medyo maambon na," I said and sighed, "Siguro ay mamaya pa talaga babagsak 'to."

nangangatog niyang sagot sa’kin ngayon sa paanyaya kong round two. “Geezus, are you that cold? Or kinakabahan ka ba?” “Anong k-kaba? Sira ulo ka ba?” I roll my eyes. “You’re freezing,” sabi ko. Even if I turn the engine on, cars in the Philippine didn’t come with heaters. “I’m f-fine.” “Want to go to the backseat?” Nanlaki ang mata niya at mabilis na dumikit ang katawan niya sa pinto. “A-ayoko nga!”

Hinubad nito ang suot na jacket saka ibinalabal sa kanyang likod. "Malapit na ang winter kaya malamig na ang simoy ng hangin. Alam mo bang sobrang lamig dito sa panahong iyon? Halos natatabunan ang lahat ng nieve. Kaya Serie, kapag dumating ang panahong iyon, make sure to wear thick clothes at inumin mo rin yung vitamins mo para lumakas ang immune system mo. Noong una kong na experienced ang winter dito, alam mo bang nagkasakit ako? Naratay ako sa kama ng halos isang linggo."

I’m selfish, I know, pero gusto ko lang talaga si Yuri—gusto ko akin lang siya. Napukaw ang pagbabalik-tanaw ko nang umihip ang malamig na hangin. It is winter! Hello snow! Pansamantala niyo muna akong paligayahin at nang worth it naman ang kunwari ay magmo-move on ako!

Tinakpan ko naman ang sarili ko gamit ang mga napunit na piraso ng damit ko, sa mga oras nato awang awa nako sa sarili ko at nandidiri maya maya lang ay binuhos na nila saaken ang nag yeyelong tubig, halos hindi ako makagalaw sa lamig ng nararamdaman ko at sobrang lakas ng hangin na ng gagaling mula sa labas. "Tara na larga na tayo bago pa gumabe, teka anong oras naba? Mga pag uusap nila "six o'clock nadin, mahihirapan tayo niyan maka byahe. "teka saan kayo pupunta iiwan niyo ko dito, pakawalan niyo muna ko bago kayo umalis parang awa niyo na " bulong ko dahil sa kalamigan ay naapektuhan ng kunti ang boses ko.

sabi ko at pagkatapos ay narinig namin sa radyo, sa stereo nitong kotse ang balita. May bagyo nga at ang pangalan nito ay Susan. Magtatagal daw ito hanggang sa linggo. Paano kaya yung contest niyan? May pasok ba? Hindi na gaanong malakas ang ulan nang makauwi kami ni Daddy. Pagkapasok namin sa loob ng bahay ay agad akong umakyat patungo sa kuwarto ko.

depensa niya. "It's December. It's usually the coldest month, even in the afternoon," Ford said matter of factly. Katrina didn't argue. "T-thanks," mahinang sabi niya at naglakad palayo dito. Tumigil at tumapat siya sa malaking pinto ng bahay, nakailang katok lang ay bumukas iyon at bumungad sa kanya ang guwapong mukha ni Yohan.

Ang kilala niyang tigasin, malamig, na parang prince charming ay biglang lumambot. "Ano ba'ng pinagsasabi mo? Pina-flatter mo ako para magkaroon ako ng gana magtahi?" aniya. Nag-pout ito. "Bakit ayaw mong aminin na maganda ka talaga? Hmm, mukhang handa na ang 'Winter's veil'. It means that you're prepared for our new collection, but this time, I want you to develop a new perfume collection. Gusto ko 'yong pareho sa couture na gagawin mo."