Filipino Values Essay Novels & Stories

. Hindi ko na kukunin pa 'yon sa 'yo, Celine. Sa 'yong sa 'yo na ang perang 'yon. One hundred million pesos lang naman 'yon, eh. I know para sa inyo ay ang dami na ng perang 'yon pero para sa akin ay hindi pa, eh. Barya lang 'yon. Alam mo ba na isa akong bilyonaryo. Hindi lang ako milyonaryo, Celine. Huwag kang mag-alala dahil hindi ko naman binigay sa 'yo ang lahat ng pera ko baka iniisip mo na inubos ko, eh. Hindi, Celine. Tanggapin mo na ang binigay ko na pera sa 'yo, Celine. Huwag mo nang tanggihan pa 'yon, okay? Bigay ko na 'yon sa 'yo. Regalo ko na 'yon para sa isang kagaya mo na asawa ko. You have a good heart and you deserve to be rewarded, okay? Iyon ang reward ko sa 'yo na binigay

Kumislap ang mga camera, halos mabulag ako sa dami ng ilaw. “Ma’am Georgina!” sigaw ng isang reporter. “Ano ang masasabi ninyo sa hatol?” Huminga ako nang malalim, saka humarap. “Hindi ito tagumpay ng isang tao,” malinaw kong sabi. “Ito ay tagumpay ng bawat Pilipinong naniniwala na walang sinuman ang higit sa batas.” May palakpakan.

Alam na alam naming lahat na kami ang totoong may-ari nf Filipinas, alam ito ng mga kapwa kong Pilipino. Kinuyum ko ang aking mga kamao habang tinitignan ang nakakasuka niyang mukha. At nagpatuloy pa talaga siyang magsalita, "Es cierto, los indios son inútiles y tontos," (Totoo naman ah, inutil at bulok ang mga indiyo) sabi nito habang nakangisi.

ipinagpatuloy ni Margarita, “nais kong ipahayag na bilang isang ina, may pagkakataon tayong lahat na matuto, na harapin ang ating pagkakamali, at matutunan na ang tunay na halaga ng isang tao ay hindi nasusukat sa yaman, sa posisyon, o sa opinyon ng ibang tao. Sa aking karanasan, natutunan kong minsan, ang mga taong pinapahiya natin o hindi tinatanggap… sila rin ang nagbibigay sa atin ng leksyon.” Si Margarita ay naglakad nang kaunti, huminto sa gitna ng audience, at tiningnan ang mga mukha na nakikinig sa kanya. “Sa mga nakarinig sa akin, sana po maintindihan ninyo ang halaga ng pagrespeto, ng pagtanggap, at ng pagiging patas sa pamilya at sa kapwa. Ang bawat tao, kahit na ang isang stepch

Gusto kong pasalamatan ang Panginoon for giving me another year to live and the life that I truly deserve. Today is our schedule for flying back in the Philippines since tapos na iyong tungkulin namin for the business trip. As much as I want to take a rest at home, mami-miss ko ito, the places that we have visited while having appointments. I know it was chaotic dahil may ka-bangayan ako ngunit regardless of that, may natutunan naman ako when it comes to business. Not only that, kahit papaano natutunan ko rin iyong mga history, culture and practices of such countries that we have visited and I must say that having those aspects is beauty especially if we preserve and give importance to it.

Halatang nagulat sila. Camille tried to protest. “Pero Celeste, mas okay kung sa Manila. Malaki ang sweldo—” “I know,” putol ko, this time mas sosyal at may arte ang tono. “But money isn’t everything, Camille. Hindi lang pera ang sukatan ng worth ko. My family needs me. That’s more important.” Napayuko si Camille. Wala siyang nasagot. Kumain ulit ang lahat, pero mas mabigat yung atmosphere. Parang lahat nag-iisip kung tama ba yung sinabi ko. Pero ako, deep inside, sure ako.

Worried na sagot ko. “Do you believe that? Filipinos are very family-oriented and loving. That is why they are saying that. I already told you, don’t listen to the people around you. Listen to your self… there’s a lot a women who can produce a child even they are in their forties. That’s why they’re saying that because they’re making their children an investment.” Ginagawa lang nila na investment ang mga anak nila. Malungkot daw kapag walang anak. Pero, nasa atin naman siguro kung paano maging masaya.

Actually kung nasa pilipinas ako, kahit 6:30 pwede ako mag prepare Kasi Naman Walang paki Ang mga people duon kahit late sila yong iba nga Ang katwiran ay; "It's better to be late than never" Well, di ko masasabing tradisyon yon Ng Philippines, Ewan ko ba kung bakit ganun Basta Ang alam ko iba Ang mindset naming mga pilipino Kasi we always enjoy the life everyday and so Hindi uso Ang pressure. Hindi ko naman sinasabi na mga irresponsible kami sadyang alam lang namin Ang pag kakaiba Ng responsibility at Happiness.

Siguro isa pang dahilan kung bakit ako nag-e-enjoy ay dahil gusto ko talaga ang ginagawa ko. The people in SPU are really cool. Aaminin kong, may mga iilan na alam kong hindi ko talaga makakasundo pero ano ba naman sila kumpara sa napakaraming Peterfolks na mas nagbibigay kulay sa buhay ko. Mayayaman ang karamihan ng mga nag-aaral dito pero hindi sila ‘yong mga tipong super taas na hindi mo ma-reach. Humility, respect, kindness and excellence ang core values ng SPU na ipinamamalas ng mga estudyante rito.

Sabi niya sa malambing ma tinig. " Ofcourse you can. What about money? You want some?" Anito "I think you better give it sa mga charity kesa sakin. You know me i am not materialistic and gastador. " Sabi pa niya kunwaring maarteng tinig. Hinaplos ng ama ang kanyang buhok. "Kaya nga proud ako sayo. Hindi kami nagkamali ng pagpapalaki sayo ng iyong ina." Sabi pa nito na maluha-luha.