Flowers Are Bait Chapter 20

‘นี่มันที่ไหน?’ ดวงตาของอดีตสายลับจากศตวรรษที่ 20 กวาดมองไปรอบๆ พบว่าตนเองอยู่ในห้องกว้างขวางประดับอย่างหรูหราแต่ออกจะดูโบราณไปนิด และไม่ทันได้คิดมากไปกว่านั้น คลื่นความทรงจำปะทะเข้ามาในหัวอย่างรุนแรง ทำให้ต้องขมวดคิ้วมุ่น ก่อนหน้านี้ นางกำลังปฏิบัติภารกิจสุดท้าย ก่อนถูกศัตรูจับได้และจบชีวิตลง… ทว่าบัดนี้นางกลับมาอยู่ในร่างของหญิงสาวในยุคโบราณ! ที่สำคัญ เป็นถึงองค์หญิงที่ถูกส่งไปอภิเษกสมรสต่างแคว้น ยิ่งไปกว่านั้น! นางอยู่ในร่างองค์หญิงที่ไร้่ความทรงจำของเจ้าของร่าง ข้ารับใช้จากแคว้นเดียวกันทำตัวราวเป็นเจ้านายเสียเอง ไหนจะจดหมายตัดพ้อของเจ้าของร่างเดิมที่มาพร้อมการตายอย่างปริศนา หรือเเม้กระทั่งผู้คนที่แม้ไม่เคยพบหน้าก็สามารถรู้ตัวตนของนางเพียงเเค่ได้สบตา… ก็เพราะเจ้านัยน์ตาสีฟ้าแสนโดดเด่นนั่นล่ะ! หนีไปพร้อมเอกลักษณ์ที่ไม่เหมือนใครเช่นนี้ สายลับก็สายลับเถอะ คงถูกจับได้ตั้งแต่ยังไม่ก้าวเท้าออกจากวังแล้วกระมัง!

ฉันเมธาวี หรือ เมญ่า สาวสวยดาวมหาลัย ความสวย ความรวยไม่ต้องพูดถึงค่ะ แต่..แต่ สวยแล้วไงจนป่านนี้อายุจะเข้า 25ปีอีกไม่กี่สัปดาห์ ยังไม่มีแฟน ชีวิตมันเศร้า ยังเศร้าได้อีกเมื่อ..เมื่อ..ฉันเดินตกท่อ นกขี้ใส่หัว ตกส้นสูง ไปสปานวดตัว หมอนวดยังผสมเบคกิ้งโซดาแทนเกลือหิมาลัยเพราะดูผิด ความซวยต่างๆ วิ่งเข้ามาหาจนฉันตกใจ คุณนายปรานีหรือคุณแม่สุดที่รักของฉัน ผู้ไม่เคยเชื่อเรื่องดวงเพราะคุณนายเป็นภรรยานายฝรั่ง (พ่อฉันเป็นลูกครึ่งแต่หน้าตาออกไปทางฝรั่งมากกว่า) ทนไม่ได้ต้องพึ่งหมอดูก็คราวนี้ หมอดูที่คุณยายของฉันนับถือ “นังหนูคนนี้ต้องมีผัวก่อนเบญจเพสไม่งั้นจะตายโหง” แม่เจ้า...ไม่ใช่ไม่เชื่อค่ะ แต่จะหาผัวจากไหน ฉันจะไปหาผัวจากไหน เมญ่าไม่เคยมีแฟน เชิดใส่ผู้มาตลอดตั้งแต่จำความได้ แล้วผู้ชายสมัยนี้ไม่ได้หากันง่าย 50% มีเมียแล้ว 30%เป็นเกย์ เหลือ 20 % ก็ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ทางเลือกเดียวของฉัน “เอาเพื่อนกันทำผัวเนี่ยแหละ” ปุณกรณ์ หรือหมอปั้น เป็นเพื่อนสนิทของเมญ่า ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม เขาคนนี้แหละทางรอดทางเดียวของเมญ่า

'สัญญารักที่ทั้งคู่ไม่ได้ก่อมันขึ้นมา เเต่กลับต้องมาทำตามสัญญาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เเล้วเขากับเธอดันมาเป็นคู่กัดที่ชอบตีกันซะด้วยสิ' เธอเเละเขาที่เป็นดั่งคู่กัดกันต้องมาเเต่งงานกันตามสัญญาของตระกูลที่คุณปู่ของทั้งสองได้ทำสัญญากันเอาไว้เมื่อ 20 ปี ก่อน เเละเมื่อเธออายุครบ 25 ปีบริบูรณ์เมื่อไหร่ ถัดมาอีก 1 เดือน ทั้งคู่ต้องเข้าสู่ประตูวิวาห์เป็นสามีภรรยากันทันทีทำให้ต้องมาอาศัยอยู่ด้วยกันทั้งที่เจอหน้ากันทีไรเป็นต้องกัดกันทุกครั้งไป คอลิน คาร์ลอส รอซเซ่ เขาคือ หนึ่งในมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลที่รักในการทำธุรกิจสีเทาเป็นชีวิตจิตใจ เขาเจ้าเล่ห์ เขามันไอ้คนโฉด เเละที่สำคัญเสือผู้หญิงที่สุดในกลุ่ม ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนคู่สวยมีพลังทำลายล้างสูง โดยเฉพาะผู้หญิงที่ได้สบตาคู่นั้นของเขา ทว่าใช้ไม่ได้กับเธอคนนี้ วีนัส ฟรายเดย์ ไทเพนต์เซอร์ เธอคือ ผู้หญิงที่รักในการทำขนมเบเกอรี่เป็นชีวิตจิตใจ ฟังดูเเล้วเป็นคนอ่อนโยน ทว่าต่างจากนิสัยที่เป็นอยู่ เธอมีความมั่นใจในตัวเองสูง สวย เก่ง เเสบ ซ่า สู้มาสู้กลับไม่โกง เเละที่สำคัญไม่เคยยอมใครหน้าไหน โดยเฉพาะเขา

หวานใจนายเพลย์บอย “เป็นแฟนกับฉันนะ ฉันจะไม่มีวันทำให้เธอเสียใจเด็ดขาด!!!”ผมไม่คิดเหมือนกันว่าคำพูดนี้จะออกมาจากปากของผม เป็นเรื่องราวของเพลย์บอยหนุ่มสุดเจ้าชู้ที่ชื่อจัสพี่ชายของเจนิส(ในนิยายเรื่องMy Friend (ไม่) อยากเป็นเพื่อนเธอ)ที่เขาอยากได้เพื่อนของน้องสาวตัวเอง เขาจึงทำทุกวิธีทางเพื่อให้ได้เธอ แต่สิ่งที่ตามมาอีกอย่างนึงก็คือเขาเผลอหลงรักเด็กสาวคนนี้ไปแล้ว เพลย์บอยหนุ่มสุดหล่อจะทำยังไงมาติดตามกันต่อได้เลยค่ะ คำเตือน สำหรับผู้ที่มีอายุ 20 ขึ้นไป มีการบรรยายถึงการมีเพศสัมพันธ์ คำชี้เเจ้ง นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เเต่งขึ้น คำพูดหรือคำบรรยายอาจจะไม่สละสลวยมากนัก(แต่ไรท์จะพยายามปรับปรุงนะคะ) ฝากกดไลค์กดคอมเมนท์และติดตามกันด้วยนะ

The ninth bonding ceremony between me and the Alpha King, Thorne Ravencrest, is finally here. Yet once again, I failed to become his Luna Queen. Not because he broke his promise, but because I'm not qualified enough. The Elders made it crystal clear that every Luna Queen recognized by the Moon Goddess throughout history must cultivate 365 Moonlight Flowers using their own blood essence. But every year on the eve of the ceremony, no matter how careful I am, there's always one flower missing. This year, I nearly drained myself completely and barely managed to grow the right number. Ecstatic, I go to find Thorne, wanting to surprise him. Through the partially open door of the throne hall, I hear his Beta say to him, "Alpha King, Sera's been waiting for you for eight years now. Are you ever going to bond with her?" Thorne shakes his head. "I promised Willow we can't bond this year either." His Beta hesitates. "What if Sera actually manages to grow enough Moonlight Flowers?" Thorne goes silent for a moment, then claps his hands. A shadow wolf appears and melts into the darkness. Before long, a shadow wolf returns with a Moonlight Flower clamped in its jaws. He tears the flower into shreds and lets out a sigh. "Sera has plenty of blood. Forget one year. She could keep cultivating for another ten years and still be fine. "But Willow's been poisoned with wolfsbane. I'm all she has left, and she wants me by her side in her final days. "I can't bear to refuse Willow, which means Sera will just have to wait a bit longer." I bite my lip hard, barely able to believe what I'm hearing. So the Moonlight Flowers that kept mysteriously disappearing were all destroyed by him. Becoming Luna Queen has been my dream since childhood. But if he never intended to bond with me at all, then it's time I leave him.

"คิดจะจับเสืออย่างฉัน เหยื่อต้องเด็ดกว่านี้ป่าววะ" ธายุกร เหมบดินทร์....ยูตะ อายุ 22 ปี วิศวกรรมยานยนต์ มหาวิทยาลัย A ปี 4 ลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น ทายาทโชว์รูมรถหรูนำเข้า "คิดจะกินเหยื่ออย่างฉัน ก็ต้องเสือจริงๆไม่ใช่หมาป่าววะ" มิณาริน แก้วกาน...มิณ อายุ 20 ปี คณะบัญชี มหาวิทยาลัย A ปี 2

อีตาบอสบ้า ฉันเป็นเลขานะ ไม่ใช่บาริต้าชงกาแฟ แกล้งให้ฉันชงกาแฟให้ตั้ง 20 แก้วแล้วยังไม่พอใจ งั้นแก้วที่ 21 แก้วสุดท้าย เอาเกลือไปแทนน้ำตาลก็แล้วกัน!!

"เด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม เนื้อตัวมีแต่ขี้ไคล กูไม่สนใจเอามาขัดดอก" . เมื่อพ่อบังเกิดเกล้าทิ้งหนี้สินจำนวนมากไว้ให้ก่อนตาย หญิงสาววัย 20 ปีก็ต้องจำใจมาทำงานเป็นลูกหนี้มาเฟียเพื่อแลกกับที่ดินของยายที่ถูกนำไปค้ำประกัน ทว่าความไม่ประสีประสาดันไปต้องตาต้องใจเหมราช ชายวัย 38 ปี มาเฟียที่ไม่ชอบจับปืนแต่ชอบจับไม้สนุ๊ก

วีรินทร์ พิชัยสงคราม หรือ น้ำน่าน สาวสวยใสน่ารักวัย20ปีเรียนมหาวิทยาลัยชื่อดังที่กรุงเทพเพื่อจะกลับมาสานต่อธุรกิจของครอบครัวแล้วมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นทำให้เธอทำตามที่ฝันไม่ได้ และเธอก็ฟันฝ่าเหตุการณ์สุดแสนวิเศษในชีวิตนั้นมาได้และสุดท้ายเธอก็กลับไปเรียนเพื่อให้พ่อแม่ได้ภูมิใจ นวพรรษ ภัทรกิจโภคิน หรือ จุล ลูกชายคนรองวัย28ปี เป็นทายาทของนักการเมืองชื่อดังและเป็นรองประธานบริษัทของครอบครัวแล้วลาออกเพื่อมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น ส.ส. เจริญรอยตามเท้าปู่และพ่อที่เป็นนักการเมืองมาตั้งแต่เขาจำความได้ ด้วยฐานะ ชื่อเสียง ชาติตระกูลและการศึกษา รูปร่างหน้าตาหล่อเหลาจึงเป็นที่สนใจของสาวน้อยสาวใหญ่ทั่วประเทศและเขาได้พลาดพลั้งเข้าห้องผิดและเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นกับชีวิตของเขาและเธอและเป็นเรื่องที่เขายินดีมากที่สุดในชีวิต

อาชา หนุ่มกลัดมันวัย 31 ปี เจ้าของสวนทุเรียนอยู่ทางภาคใต้ ( ได้มรดกสืบทอดมาจากพ่อแม่ที่ตายไปแล้ว ) นิสัยค่อนเงียบนิ่ง เป็นคนที่ละเอียดกับงานมาก เพราะสวนทุเรียนต้องดูแลเป็นอย่างดี และเซ็กซ์จัดมาก บ่อยครั้งที่ออกไปดิวผู้หญิง แต่ก็ไม่มีใครทนรสเซ็กซ์ที่รุนแรงของเขาได้เลย สุดท้ายก็ไม่ออกไปเอาผู้หญิงที่ไหน นอกจากผู้หญิงที่เขากำลังจับจ้องอยู่ในตอนนี้ ชบา เด็กสาววัย 20 ปี ที่มีรูปร่างและสัดส่วนดูอิ่มเกินอายุอานาม พ่อกับแม่เป็นหนี้ของอาชาเลยส่งตัวเธอมาทำงานเพื่อใช้หนี้แทน เธอต้องทำงานเป็นคนงานในสวนทุเรียนเหมือนกับคนงานปกติทั่วไป แต่นับจากนี้จะไม่ปกติอีกต่อไป เพราะอาชาสนใจในตัวของเธอมาก