Giant Wheel Quotes Novels & Stories

Hapon naman at hindi masakit sa balat ang sinag ng araw, maliban sa may mga punong niyog, malakas din ang simoy ng hangin. May ingat niyang isinakay ito sa wheelchair. For the first time, wala siyang naririnig na reklamo sa bibig nito na dati nitong ginagawa sa tuwing magkalapit silang dalawa. Marahan niyang itinulak ang wheelchair papalabas ng silid at nang bahay. Agad bumungad sa kanila ang malamig na samyos ng hangin at magandang tanawin. Pero kung siya ang tatanungin, wala nang mas hihigit pa sa magandang tanawin ang papantay kay Amara. Ito langang bukod tanging pinakamaganda sa kaniyang mga mata.

Gumagana pa naman iyon kahit natumba na. "Matibay pa pala 'to!" Itinulak niya ang wheelchair sa tabi ng kama. "Huwag mo nang gawin 'yun ulit. 'Yan ang pinakamahalaga mong gamit. Sayang naman kung masisira lamang." Tiningnan siya ni Nicholas. Medyo lumambot ang mukha nito. "Ang dami mong sinasabi. Wala akong pakialam kung masira man yan. Kaya kong bumili ng marami niyan!”

“Kung may kakayahan ka, gawin mo ang sinasabi mo. Kung gusto mong bumangon, igagalang kita bilang kapatid na lalaki at itutulak ko pa ang wheelchair mo kung kinakailangan. Kung hindi, humiga ka nang maayos at huwag mang-istorbo sa iba.” Parang tinamaan si Yohan ng malamig na hangin. Bahagyang nanginig ang labi niya, at hindi niya namalayang napahawak siya sa kumot. Ang salitang wheelchair ay tila kumalabog sa kanyang isipan. Parang isang pahiwatig na tuluyan na syang hindi babalik sa normal na kalagayan. “Nay… tingnan mo siya.”

Tiningnan niya ito muli ng masama. Ngayon pa nga lang tila babaligtad na ang sikmura niya habang nakikita niya ang pag-ikot pataas at pababa na galaw ng ferris wheel na iyon. Paano na lang kaya kung nakasakay na siya doon? "It's just a slow ride Jade." He whisper. Umiling siya. "No.. madali akong mahilo!" "Sige na po mama, tatabi naman po kami ni tito Adrian sa iyo."

Sinubukan nila ang"space shutte, Jungle Log Jam,Agila: The EKsperience,Archors away,Rio Grande Rapids at pati ang roller coaster ride na hindi aakalin na makakayang masakiyan ni Minnie. Panay tawa lang ang dalaga dahil sigaw ng sigaw si Aizo sa itaas hanggang sa mabilis na bumababa ang sinasakiyan nila. "Alam mo ang sagwa ng itsura mo kanina, sayang gusto ko sanang kuhanan ka pero natatakot naman ako na mahulog `yung Iphone,"tukso niya sa lalaki. "Stop it, atleast nag-enjoy ka naman na kasama ako,"tugon ng binata na napatingin sa ibaba. Kasalukuyan silang nasa wheel of fate at huling ride na nila iyon.

“WHAT do you want to ride?” tanong ni Vincent as akin nang makarating na kami sa amusement park. Tumingin ako sa paligid namin. Hindi ko maiwasan ang mapangiti dahil first time kong makapunta sa amusement park. “Gusto kong sumakay sa ferris wheel!” “I thought you would say you want to ride me instead.” Masama akong tumingin sa kanya. “Puwede bang tigilan mo ang pagiging pervert mo kahit na sandali lang?”

“What brings you here?” He chuckled and shook his head. “Hindi ba maaaring lumapit ako sa isa sa mga henyo ng ating industriya? Hindi dahil magkakompitensya ang ating mga kompanya, magiging maramot na ako sa pagbati.” He bent forward and whispered, “Sinong mag-aakala na ang isang nakatali sa wheelchair ay titingalain ng lipunan ngayon? You are lucky to have that talent, son. Pero isipin mo, ano pa ang silbi mo kung pati ang talino ay pinagkaitan ka?"

Tamad na umayos ng upo si Michael sa wheelchair nito habang umiikot ang punyal sa kanyang kamay. “Ibig kong sabihin,” marahan nitong sambit, “tatlong milyon at isang kotse… isang tao lang ang katumbas.” Marahan nitong idiniin ang matalim na dulo ng punyal sa lubid na sumusuporta kina Mayumi at Ysabel. “Ang isa naman…” Bahagyang ngumiti ito. “Mahuhulog.” Tumahimik ang hangin. Naramdaman ni Mayumi ang panlalamig ng kanyang mga daliri habang pinagmamasdan ang kutsilyong nakadikit sa lubid.

Wala akong narinig na sagot kay Evan hanggang sa bumaba na kami sa ferris wheel, naging tahimik siya na kanina lang eh nakangiti lagi. Tapos biglang ang layo ng iniisip. Ganito ba ang epekto ng ferris wheel? Nagiging bipolar na lang bigla? I mean naging tahimik na lang siya, eh samantalang kanina halos abot tenga 'yong ngiti niya. ***********

paking shet! nanlalaki pa den ang matang hindi ako makapaniwala sa nakita narinig ko naman ang biglang pagpalakpak ng lalaking nakawheelchair. " same old. same old." umiiling na sabi pa nito. gago lang? p**a pinatay na tauhan nya natuwa pa? " as expected from Dein's children" sabi pa nito. " well i guess you already knew whats happening"sabi nito saka malademonyong ngumiti." i dont need to sugarcoat anymore" ramdam ko naman ang kasahan ng baril sa paligid. putang*na!