Giant Wheel Quotes Novels & Stories

Tanaw na tanaw buhat sa kinauupuan nila ang makulay at maliwanag na ferris wheel. "I want to ride there," parang batang sabi ni Madeline habang tinuturo ang ferris wheel. Sunod-sunod ang naging pag-iling ni Joaquin. "No way!" wika ng binata. May phobia kasi siya sa mga rides, noong bata pa siya ay nasubukan na rin niyang sumakay sa ferris wheel, kaya lang nang nasa itaas na siya ay bigla namang nag-brown out, hindi agad gumana ang generator ng amusement park at na stuck siya sa tuktok, kaya simula noon ay hindi na niya sinubukan na muling sumakay sa mga rides dahil pinangungunahan na siya ng takot. Hindi na niya na overcome ang takot na iyon hanggang sa kaniyang paglaki.

Napakamot ng ulo saka ngumiti. "Naka-wheelchair ka. Ibig sabihin hindi ka na makalalakad? Okay lang 'yan, bilyonaryo naman ang mapapangasawa mo; kahit hindi ka na makalalakad, kayang-kaya ka niyang buhayin."

Hindi niya kailangang sagutin mag-isa lahat ng tanong nito. Sumakay sila ng Ferris Wheel. Ang kapitan at ang mga konsehal ay sumakay rin habang ang mga police ay nagpapaiwan sa ibaba para magbantay sa mga taong posibleng pumuslit pagbaba nila. "Mahal na mahal ka ng mga tao." Komento niya. "That's superficial. Haven't you notice?" Humilig sa kanyang balikat ang binata.

Mas gumaganda rin ang paligid dahil sa makukulay na ilaw. At hindi ko maitanggi. sobrang saya ko. Hindi ko maalalang kailan huling beses akong tumawa nang ganito. Yung walang iniisip. Walang problema. Walang sakit. Bigla akong napahinto nang makita ko ang malaking Ferris wheel na umiilaw sa gitna ng amusement park. Nanlaki mata ko. “Theron…” Napalingon siya sa akin.

wika niya nang maabutan ako at hinila ako payakap sa kanya. “Ang sabi ko paunahan tayo, hindi maghabulan,” tumatawang wika ko. “Wow. Ang ganda talaga ng city kapag gabi na no?” mangha kong pinagmasdan ang ilaw na nagmumula sa mga building at sasakyan. Kitang-kita ang mga iyon dito sa tuktok ng ferris wheel kung saan pansamantalang kaming tumigil.

d***g ko nang mapalakas ang dali ng paa ko sa tapakan nitong wheelchair. Hays. Hindi pa ako makakalakad gawa ng paa ko na nabubog, kaya nakabalot ng benda ang magkabilang paa ko. Pati ulo ko meron, tapos nakasakay pa ako sa wheelchair. High-tech kaya ang wheelchair na ito? Yung tipong kapag inutusan kong, "Abante, abante!" ay aabante talaga tapos kapag inutusan kong "Atras! Atras!" ay aatras tapos kapag inutusan kong "Atras! Abante!" ay aatras-abante tapos ako ang magiging kauna-unahang tao sa buong mundo na nagchachacha nang nakaupo sa wheelchair? Ah! Naririnig ko na! Ang hiyawan nila habang sinisigaw ang pangalan ko. Ang sabi nila, "Apple! Apple! Nasaan ang lechon?"

“Maganda ang paputok ngayong gabi. Nagustuhan ko talaga.” “Mabuti naman.” May banayad na ngiti sa kanyang malalim na mga mata, saka siya kumuha ng malaking pulang sobre mula sa gilid ng wheelchair. “Maligayang Bagong Taon.” Nagulat ako. “Ang tanda ko na, binibigyan mo pa rin ako ng ganito?” Tumayo siya at niyakap ako. “Hindi ka matanda. Bata ka pa rin.”

Biglang may naalala si Jordan. "Dalawang daga ang nahulog sa isang balde ng cream, at ang una ay mabilis na sumuko at nalunod. Ngunit ang pangalawang daga ay nagpumiglas nang husto kaya kalaunan ay ginawa niyang mantikilya ang cream na iyon at lumabas siya." Ito ay isang quote mula sa sikat na direktor, ang pelikula ni Steven Spielberg, "Catch Me If You Can".

muling sabi ni E habang tumatawa. At talagang ibinabalik niya sa ‘kin ang linyang iyon, ha! Pinagtitinginan kami ng mga tao sa carnival dahil naghahatakan kami pasakay sa ferriswheel cart. Itinutulak niya ako para sumakay habang pilit akong tumatakas. His strength is his advantage because he is able to carry me and belt me into the seat of the ferriswheel cart. Kaya heto ako ngayon, nakapikit, nanginginig sa takot at pikon na pikon habang pinagtatawanan ni E.

Iniangat ko ang magkahugpo naming kamay na para bang itinuturo 'yong labas at sinundan naman niya iyon ng tingin. "Don't be scared, you'll miss the night view! Ang ganda oh!" I said, happily. Walang violent reaction, walang pag-irap. I smiled when I remembered her bucket list. Ride a ferris wheel. And guess what… that night she finally rode it. ***