Giant Wheel Quotes Novels & Stories

"That is called a ferris wheel. Umiikot iyan, mula baba ay dadalhin ka hanggang sa itaas para makita mo ang maganda at buong view ng amusement park." Nanatili naman ang tingin ko sa itinuturo ni Sir Psikh. May makukulay na ilaw na ito ngayon, hindi katulad kanina. At sa tingin ko ay dahil iyon sa palubog na ang araw. "Nakasakay ka na ba diyan, Sir Psikh?" tanong ko sa kaniya. "You shouldn't call me that here. It's love, for you." nakangising sabi niya bago isinuot sa ulo ko ang bagay na nakuha naman sa tinatawag na booth kanina.

“Gusto ko nang mamatay!” “Huwag mong sabihin ‘yan. Hindi mo dapat sinasabi iyan.” “Anong magagawa ng taong nandito na lang sa wheel chair? Ha! Sabihin mo sa akin. Mas masahol pa ako sa inutil.” “Hindi lahat ng naka-wheel chair ay ganyan ang naramdaman. Kailangan mong pagpa-therapy. ‘Di ba, sabi ng doktor, makakalakad ka pa.”

Nang tumigil ang ferris wheel sa pinakatuktok ay napangiti ako. "Hey!" tawag ko sa kanya. Tumingin naman siya. "Alam mo ba, sabi nila, the ferris wheel is the nearest place to the stars. The stars can hear the wish of anyone and help them make their dreams come true," nakangiting saad ko sa kanya habang nakatingala at nakapikit. Jarvis' POV

Ngapala yung wheel chair, balik mo sa brgy at sabihin mong nagkaroon nang aksedente kaya nayupi yung gulong niya. Kapag ako pa kasi ang pupunta dun ee hindi na tayo makakapagtanghalian. Aabutin nanaman ako nang syam siyam don. Ang Mahabang sabi ni aling bora. Napangiti naman sina elijah at ernesto kahit na papaano. 'Oo na! Dyos ko! Kadami mong sinabi. Ito na at aalis na. Ang sagot naman agad ni karding.

At higit na kahawig ng pigura ni Amara. Parang pinisil ng isang higanteng kamay ang puso ni Argus. Sa sandaling iyon, tila lahat ay natigilan at natigmak ng kaba. Hinablot ni Argus ang isang staff. “May paraan ba para pabilisin ang ikot nito?” Halos mabasâ ng pawis ang staff. “Sir, nakaprograma ang bilis ng Ferris wheel. Mahirap itong baguhin sa maikling oras.”

nagsimula nang umakyat paitaas ang kinalulunan nilang gondola habang nagpupuno pa ng ibang sasakay. “Hindi ah.” Umiling siya. Ayaw niyang putulin ang happiness ng binatang kasama dahil lang pagiging kill joy niya. “Tuloy na natin at saka alam ko naman na makakaya ko nang i-enjoy dito.” Lalo pang humigpit ang pagkakahawak nito sa isang kamay niya na may kasamang pagsuyo. “Don’t worry my angel, ako ang magiging pakpak mo para hindi ka bumagsak ka dito sa ferris wheel.”

So, I expect you to take this jewel with all your heart and all your pure attention, Do you all understand? Ang katahimikan ng buong lugar ay napuno ng hiyawan at palakpakan. "Now, before this speech ends I must introduce to you the four new scientists," Nagsilakad ang apat na ito patungo sa stage, kasabay ang mga palakpakan. "Please introduce yourselves with your mottos, starting from you Professor four eyes," birong wika ni Quillon. "Hello everyone! My name is Rubix Quadrupleon and I believe that the world is flat —" Natahimik ang buong paligid,

sabi ko sabay turo sa dambuhalang Ferris wheel sa gitna ng park. Tumingin siya sa akin nang may malawak na ngiti, halatang tuwang-tuwa na may nagustuhan ako. Agad niya akong hinila papunta sa pilahan. Pagkatapos niyang magbayad, sumakay na kami sa Giant Ferris wheel. In fairness, medyo sosyal ang isang ‘to dahil sarado ang bawat cubicle, airconditioned, at sobrang taas. Tanaw na tanaw na namin ang unti-unting pagliit ng mga tao sa ibaba habang umaakyat kami. Siguro mas lalong magiging maganda ang view kapag nakarating na kami mismo sa pinakatuktok—at doon ko na rin uumpisahan ang susunod na step ng plano ko.

Tama talaga si manang e dapat nagpahinga ako ngayon at pinag-aralan lahat ito tuloy para akong lantang gulay. Hindi na ito sumagot pa. Tinulak ko na ang wheel chair palabas ng kwarto. Hindi naman ito nagtataka 'di ba? Pagkarating sa nasabing hagdan ay para naman akong nalagutan ng hininga paano kami bababa? Nagpaling-linga ako para manghingi ng tulong.

Pero talagang hindi lang maiwasan ang mga kalokohan na sinasabi niya. Palubog na ang araw nang magdesisyon kaming sa perris wheel sumakay. Ayaw ko nga dahil takot ako sa mataas ngunit mapilit siya. "Pag nahulog ako, sir, saluhin mo ko, a?" Natatakot na sabi ko habang hinihintay namin ang turn namin. "Takot talag ako sa matataas, sir, e." Dumapo ang mga malalapad niyang mga palad sa magkabilang balikat ko. Nasa likod ko kasi siya. "Don't worry, I'll catch you when you fall."