Gift Of Friends Novels & Stories

“Alam mo na pala. Don't play with me.” “I won't. Actually, nakahanda na ang package mo. It's a gift na pinalampas mo ako. A thank you gift. Binuksan mo ang isipan ko sa mga mali kong ginagawa. Binigyan mo ako nang pagkakataon magbago. Thanks. My people will deliver the package if…” “If?” “If you want to accept my gift. Kailangan mong lumayas sa buhay ni Monina.”

Nagpasalamat naman nga ako sa sinabing 'yon niya sa akin at maging siya ay sinabihan ko rin ng ganoon. Ang saya-saya ko na makita muli ang mga kaibigan ko. Lahat sila ay nandoon sa birthday party ng kaibigan namin na si Mika. Wala akong nabiling regalo sa kanya kaya ang ginawa ko ay pera na lang ang binigay ko sa kanya. Hindi ko na sasabihin kung ilan dahil nakakahiya naman. Siya lang ang ibang makakaalam kung ilan ang binigay ko sa kanyang pera bilang regalo. Hindi lang naman ako ang nagbigay ng pera sa kanya bilang regalo kundi marami rin lalo na sa mga kamag-anak niya. Iyong ibang mga tito at tita niya ay dollars ang binigay sa kanya.

"Oks lang, ano ka ba! Para ka namang others." Actually, ito talaga ang pinakaayaw ko sa tuwing nag b-birthday ako, yung regalo. Presence and greetings are enough to me. Hindi naman kasi masusukat sa regalo ang thoughtfulness eh. Kaya nga sa tuwing nag b-birthday ako ang pinaka request ko talaga ay huwag nila akong bigyan ng regalo. Hindi ko maiwasang mapangiti habang binabasa ko ang mga messages ng mga kaibigan ko. May mga stories pa sila ng mga pictures ko. I really am so happy and blessed that I have a friend like them.

gigil kong asik. He sighed. "I can answer that but you don't really have to know. Just think that you are a gift presenf I bought for my dearest friend." "Gift present?! Baliw na ba kayo? Tao? Ipangreregalo mo!?" I exclaimed, horrified.

Kaya hindi din kami nag-aaway dahil agad niyang napapaalis ang tampo ko sa kanya. Kapag nangyayari iyong kanina at malayo siya ay sobrang habang message talaga ang matatanggap mo sa kanya. Napapaisip tuloy ako kung ano na naman ang ibibigay niya mamaya. Message with a gift. Iyon ang peace offering niya. Nahuhuli lang talaga ang gift dahil kung saang lupalop niya pa binibili iyon. Kahit na sabihin kong huwag siyang magpadala ng kahit ano ay hindi talaga siya nakikinig sa akin. Masaya na ako sa long sweet message niya.

minding my own business and eating the gift from an old friend. TO BE CONTINUED....

Nagseselos ako sa bawat atensyon na inilalaan nila sa ibang bagay. “Just let it go. Haven’t you gotten used to it yet?” Huminga ako ng malalim. Hindi ko alam kung masasanay pa ba ako sa ganito. “By the way, I’m leaving now. I just stopped by to give you your gift.” She kissed my cheek. “Mayroon ding celebration sa amin so kailangan nandoon ako. Nagpaalam lang ako kina Papa.” “Take care, Uleula. Thank you for the gift,” I showed a sad smile to my friend who was about to leave. I’m totally alone now.

Binalingan niya ako at masuyong nginitian. "Kain na tayo, baby." aniya at hinila ako patayo. Bago pumunta sa site, dumaan muna ako sa isang jewelry store para bumili ng regalo para kay Athalia. Oo, nakalimutan man niya pero may matatanggap pa rin siyang regalo sakin.

pag aaya nito sa akin, dahan dahan akong bumaba kasi nanghihina yung tuhod ko, ramdam na ramdam ko yung mga tingin ni Aries sa akin. Nakapagpalit na ako ng damit, inaayos ni Audrey yung dress na sinuot ko, "This is yours" sabi nito at inabot ang paper bag. "Naku wag na Audrey, nakakahiya okay na yung nasukat ko siya" tanggi ko dito. "Sige na, this is my friendship gift" sabi nito sa akin, napalingon ako kay Aries and Axel. "Magtatampo siya pag di mo tinanggap" nakangiting sabi ni Axel sa akin.

, sabi nito at sinugod siya ng yakap. "Ang alin mars?" "Ito oh!", ipinakita sa kanya ni Faye ang email. "Mars, sobrang touch naman ako nito. Isang milyon talaga?", gumagaralgal ang boses ng kanyang kaibigan. Naintindihan niya ang ibig sabihin nito. Nagtransfer kasi siya ng pera sa bank account ni Faye worth one million pesos. Gaya ng kanyang ipinangako sa kanyang kaibigan, tutulungan niya ang pamilya nito upang magkaroon ng sapat na kabuhayan. Ito na rin ang paraan niya ng pasasalamat sa pagiging mabuting kaibigan sa kanya. Hindi siya kailanman nito pinabayaan at iniwanan at naging karamay niya ito sa lahat ng pagkakataon. Nararamdaman niyang higit pa sa isang kaibigan ang turing nito sa kan