Devoted Tagalog Novels & Stories

Humarap si Pastor kay Maru. "Maru, will you have Mara, to be your wedded wife, to live together after God's ordinance in the holy estate of matrimony; will you love her, comfort her, honor and keep her, in sickness and in health, and forsaking all others, keep yourself only for her so long as you both shall live?" Tumingin siya muli sa akin bago sumagot ng "I will." Matapos sumagot ni Maru ay nakangiting bumaling naman sa akin si Pastor.

masayang kong wika dito. Nakatingin ito sa akin tsaka ngumiti. "What?!" "I am happy for you, hindi ko naman sukat akalain na si Clyde Jay pala ang nagpapasaya sa iyo ng ganyan. Iba na ang Sheena na nakilala ko ngayon, kesa noon. Ngayon ang buhay mo ay puno na nang kulay." Ngumiti ito. Pero di umabot sa mga mata nito ang ngiting iyon.

She stared at me. "please always be happy shan hmmm?" tumango ako. Dumukwang siya mula sa lamesa at pinunasan ang luha sa pisngi ko. Napapikit ako ng maramdaman kong marahan niya akong hinaplos mula roon.

Napatuwid na lang siya kaagad ng tayo sabay kapit sa hawak na walis. "Attorney Jefferson Romero po mam." Abot nito ng palad sa kanya. "I'm looking for mister Luke Delval," dugtong nito matapos makipagkamay. "Nasa loob po siya, tungkol po ba saan ito?" wala sa sariling saad niya na lang.

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

“I’m the best friend. I’m Mariane Santos.” “Devon. Devon Valderama.” “Kilala kita. Ikaw pa nga ang boss ng mga boss ko.” Tumingin si Mariane sa gawi ni Dolores. “At ngayon ikaw naman asawa ng best friend ko ngayon.” “I’m lucky to be her husband,” that made her blush, and it didn’t escape Mariane’s eyes. “Shall we eat this before it gets cold?” “That’s more I like!” Malalim siyang humugot ng hininga nang kuhain ni Mariane ang mga pagkain sa kamay ni Devon.

Dahil sa sobrang pag aalala sa anak ay mabilis ang naging patakbo ng papa ni Dev, at hindi napansin ang kasalubungan nitong kotse. Nagbayad lang daw ang nakabangga sa Papa niya ng malaking halaga na agad naman tinanggap ng mama ni Dev. Yung galit at pagkadismaya niya ay nilunok nalang ni Dev, at ang huling bilin ng Ama niya bago ito malagutan ng hininga, hanggang ngayon ay pasan pasan parin i Devorah. “Ikaw na ang bahala sa Mama at sa kapatid mo, Bora.. Mahal na mahal kita, mahal na mahal ko kayo”

"Totoo ba?" My Tita and Tito nodded. Pumikit siya at kitang kita ko sa kanyang mukha ang sakit at pighati. Ang liit naman talaga ng mundo. Ang ama ng lalaking pinakamamahal ko, ang lalaking nagmamaka-awa ngayon sa amin na makita ang Mama ko ay ang lalaking sumira rin sa pamilya ko. Harold Aquino is my mother's other significant, other man and love affair.

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

tila mapanuksong tanong niya " Syempre naman ate.. magkaibigan kami ". paliwanag ko ngumisi naman siya..." Magkaibigan ba talaga? or magka-IBIGAN ". pang-aasar nito " Para kang baliw ate.. kaibigan kasi.. friends kung sa English ". kaunti nalang maiinis na ako pinanlakihan ako nito ng mata.." Asuss!alam ko budhi mo!lumalandi ka nanaman ah ". landi agad?