Gloomy Opposite Novels & Stories

nahimigan ko ang lungkot sa boses niya. “I don’t hate my life of course,” I lied. “But in your eyes, everything looks dull?” Naalala pa niya ‘yun? “Alam mo Nico may suggestion ako,” aniya. “Just stare at the sky at night. There you will see the moon and stars shining bright. It doesn’t have any bright colors. It’s like a black canvas sprinkled with white paint. You may see the world dull but at night, you’ll find comfort under the pitch-black sky. It’ll be a time where you will appreciate what you’re looking at if you can’t see the type of colors I’m talking about.”

Talented and skillfull human being. Pero. Dahan dahang lumalapit ang mukha n'ya habang ako ay naka-titig pa rin sa kan'ya. Pero, bakit s'ya pa? Bakit s'ya pa ang 'Opposite' ko? Damn why? @Bwi_laber

Gusto kong maramdaman nila na nandito pa rin ako. Bumulaga sa akin ang kaibigan kong halos hindi na yata natutulog, dahil sa itim na nakapalibot sa kaniyang mga mata. She looked devastated and stressed. "Surprise!" Sinubukan kong maging masaya ng tono ng pagbati ko, pero hindi pa rin nakatakas ang lungkot. Seeing her like this really makes me sad. She looked stunned, pero agad ding nakabawi. Napalitan ang gulat at naging blangko ang kaniyang expression.

Chapter 12 Senior Ball "Wow! You look like a princess tonight!" si Bianca nang makita ako pababa sa malaking hagdan nila. Nakabihis na siya at tapos na rin ayusin lahat. Ako nalang ang hinihintay niyang matapos. Ang suot ko ay eclipse gown royal blue. May mga glitters siya na kumikinang pagmasdan at mayroong slit sa left side. Ang simple lang ng pagkadisenyo pero maganda siya para sa akin at kumportable ako sa suot na ito.

"Tama na ang kalokohan. Umatras na kayo." "Huli na ang lahat." Dumilim ang mukha ni Gloom. "Meron na tayong sama ng loob sa pagitan natin. Hindi kakayanin ng kahit na sino ang kahihinatnan nito kapag nabuhay sila at manlaban sa'min. Kailangan nilang mamatay. Handa pa akong gamitin ang Air Force One Missile."