Novel & Cerita Gojo Satoru Eyes

Iritang-irita siya. His eyes were hawk like, pitch black when he got mad. If he has a power, maybe everything he sees right now, will burn. "That won't gonna happend. And that's final." he pointed and said it with finality. Pinatay nito ang tawag, ngayon ay nasa akin na ang kanyang atensyon. His eyes was very tormenting, like I did something that I made him mad. But when he clenched his jaw it explains more than I imagine.

There is something in his eyes that caught my attention at first glance. It's like a deep lake, so green while the sun is reflecting on it. Ang buhok niyang mala japanese ay magulo at natatakpan ang mga mata niya. Hindi ko napigilang lumapit dito at akmang aayosin ang buhok niya nang humakbang ito palayo. Pero lumapit ulit ako at humawak na sa isang balikat niya para hindi siya lumayo. Inayos kuna ang buhok niya, sinigurado kung hindi natatakpan ang mga mata niya.

Kitang-kita ko kung paano sila mapa-takip sa bibig nila habang nanlalaki ang mga matang naka-tingin sa akin na karumal-dumal ang sinapit. Bumigat ang talukap ng mga mata ko. Napa-tingin ako sa kaniya na nasa labas. Naka-ngiti ng matamis sa akin. Itinaas ang kamay niyang naglalabas ng kuryente. Her eyes turned blue in just a blink of an eye. I looked at her. There are two of them. Maxism Ford's View

At nagkasundo lang din sila na isa lang itong friendly match kaya hidni niya magagawang saktan ito. Nagtataka namang minulat ni Lumi ang kaniyang mga mata nang hindi niya maramdaman ang pagatake ni Joewel. Dito na niya napansin ang pagtitig nito sa kaniya na nagpakislap sa kaniyang isipan. ‘Anong problema ng isang ito! Hindi na ba siya umaatake dahil nakikita niyang kaakit akit ako? Parepareho lang kayong mga lalaki. Iniisip nilang lahat na mas mababa ako kaysa sa kanila.’ Dito na nagpakita ang pagkainis sa mga mata ni Lumi habang hindi nagdadalawang isip na itinataas ang kaniyang kamay para hampasin nang malakas ang katawan ni Joewel.

“Pero seryoso, ano ngang nangyari? Hindi naman sa gusto kong malaman talaga pero hindi lang ako makapaniwalang kinausap ka niya. Laging masama ang tingin niya sa ‘yo sa tuwing nakikita ko siya kaya hindi ko inakalang---” “Ano?” putol ni Satsuto. “What do you mean masama ang tingin niya sa ‘kin?” “Hindi mo pansin? Lagi siyang nakatingin sa ‘yo kapag hindi ka nakatingin sa kanya. Kung nakakamatay lang ang tingin siguro may world war 3, 4, 5 and so on na dahil sa inyong dalawa kasi ang intense lagi ng tingin ninyo sa likuran ng isa’t isa.”

Blurted Jude as he raised his brows and a little smile grace his face. Napatingin naman dito si MJ na nakataas kilay din. Nakatingin lang siya ritot walang imik hindi iniaalis ang tingin sa napaka asul na mata nito. Slate outer rings with dark teal all the way to the black, those blue eyes fixed her in all the best ways. In his blue eyes a golden caramel radiated from each pupil as if it were a bright new sun. Goodness me, she missed him so much. Parang gusto niyang yakapin ito ng napakahigpit and never let him go.

“Meron… ata? Wala ata? Teka isipin ko. Wala… ata.” “Oo o hindi lang!” Galit na si Jojo na gusto na niya mangutya. Hindi pa siya nakakakilala ng business owner na ganito magpatakbo ng negosyo niya! Sinundan ni Jojo ang palapit na sasakyan at walang takot na tinitigan ang babaeng nasa recliner na upuan sa beranda. Alam na alam niya na hindi nakita ng babae ang kanyang tunay na motibo—titanium alloy infrared laser eye!

Ngumiti si Jiro at sinabi, “Hindi ko kailangang magsalita. Titingnan na lang kita nang tahimik, Miss Ito!” Hindi talaga inaasahan ni Nanako na sobrang walang hiya si Jiro. Kaya, sinabi niya nang magaan, “Ikaw ang bahala, Mr. Kobayashi. Ipipikit ko lang ang mga mata ko at magpapahinga.” Tumango si Jiro bago siya umupo pahilis kay Nanako. Hindi niya maiwasang masabik nang kaunti nang makita niya si Nanako, na sobrang ganda kapag nakapikit ang mga mata habang may kalmadong ekspresyon sa kanyang mukha.

ramdam ko ang excitement sa atat na boses ni Vladimir nang maipakita ko sa kanya ang picture naming dalawa matapos kong i-screenshot iyong video na ginawa ko kasama siya. Apat na row iyong style ng video. Sa una ay ako lang habang iyong dalawang kilay at nakangiting kulay bughaw na mga mata ko lang ang nakikita. Sunod ay iyong kanya, inaantok ang kulay grey na mga mata niya roon at medyo salubong ang may kakapalang kilay niya. Sa pangatlo ay magkadikit ang ulo namin kaya kalahati ng mukha lang namin ang kita pero ang focus ay iyong bandang itaas na bahagi ng mukha namin. Parehas nang nakangiti ang mga mata namin. At iyong huli, naka-side eye kaming pareho habang mas singkit ang mga mata na p

Pamilyar na pamilyar sa kanya ang emosyon sa mata ni Altero. He used to stare at her with those soft, wondering eyes, like he was trying to memorize her without knowing why. “No,” tipid nitong sagot.