Novel & Cerita Gojo Satoru Eyes

Gusto niyang sabihin na diskarte niya lang iyon para makawala, pero nang mag angat siya ng tingin, she saw the man intently staring at her. He raised his eyebrow slightly, his deep, narrow eyes revealing a heavy, dark gaze. May kakaibang kislap sa mga mata ni Jasper, isang halo ng nag aalab na pagnanasa at matinding emosyon na tila ba handa siyang lamunin ng buhay sa mismong sandaling iyon. Zoey's throat bobbed, nahihirapang lumunok dahil sa lakas ng tensyon. "Why are you looking at me like that?"

Inis kong sabi habang salubong ang kilay at matalim ang tingin sa estudyante. I scanned the boy carefully and I immediately recognized him. He stood up as if nothing happened to him and looked sharply at me. Our eyes locked in a staring contest. He has an emotionless dark eyes and stern look. Walang umiwas ng tingin sa'min at kung hindi lang ako nilapitan ni Trevor ay baka may nabuo ng yelo sa pagitan namin. "Shit, man. Nasaktan ba siya?" Tanong ni Trevor.

It's blank and there's nothing to see but his cold eyes. Natahimik si Kenzo. Sa itsura pa lang ni Kaito mukhang may napagtanto ito na siyang nagbigay kilabot sa katawan niya. Umayos siya nang upo. Hindi niya pa rin sukat akalain na lolokihin sila ni Denver pero ang mas hindi niya maintindihan bakit pumayag si Kaito mag-pautang sa matandang hilaw na 'yon? At ang laki pa ng pinautang niya rito. Kung sabagay, barya lang naman para sa kanya 'yon at isa pa kaya niyang mag-waldas ng bilyon para sa gusto niya. Mapatao man o materyal ito.

He smiled slightly and nodded. Ngayon na nakatutok ako sa kaniya, pansin ko na para siyang may lahi talaga. Hindi ko alam kung ano pero sure ako na meron. His eyes were light brown, and it was glowing in my eyes. Hindi ko alam kung bakit pero para sa'kin, naggo-glow mata niya.

red eyes? "Roger, say hi to your lolo and lola." Para naman akong napatanga dahil sa sinabi niya. 'My baby has a baby now?! ' -END OF SIDE TWO. (HELLO THIS IS MS. AGA. BAKIT FEELING KO HINDI KO NABIGYAN NG MATARUNGAN YUNG STORY NILA? KULANG PABA? HINDI JOKE LANG. ANYWAYS SIDE 3 IS COMING, IT WILL BE AGATHA'S STORY, DOON NIYO NA LANG MALALAMAN KUNG SINO ANG MALE LEAD NIYA.)

Mula sa ibaba, hindi masyadong malinaw ang kanilang ekspresyon, pero halatang magaan ang loob nila sa isa’t isa. Napansin ni Jessica na ilang beses munang nagpaikot-ikot si Carson sa tanong bago tuluyang tanungin ang totoong nais nitong malaman. Ngumiti siya nang walang sinasabi, at may mapanuksong kislap sa kanyang mga mata. Alam niyang hindi ito makakapigil na mag-usisa. "Which eye of yours can see that we are happy? Mr. Santos is not nearsighted, is he?" tugon niya na sinadya niyang ilihis sa totoong sagot.

Animo ay may malalim na iniisip. “Ano? Huwag ka ng maglaro ng madumi. I’m warning you, Atkinson,” babala ko. Nanlalamig ang aking pawis at nanunuyo naman ang aking lalamunan. I can't contain the sight of his sparkling eyes. Humugot siya ng malalim na paghinga at yumuko. Pagkabalik ng atensiyon niya sa akin ay pumaskil ang isang malapad na ngiti. Along with his sparkling eyes is his sweet and captivating smile.

Nang sa wakas ay humupa na ang bagyo, ang Janko retainer na pinakamalapit kay Ciril sa wakas ay naglakas-loob na imulat ang kanilang mga mata na puno ng luha. At nang gawin niya iyon, natigilan siya, gulat na ipinakita ang kanyang mukha nang makita niya ang nasa harapan niya. "Bleurgh…" Kinailangan ni Lothar na umubo ng isang subo ng alikabok at punasan ang kanyang mukha sa abot ng kanyang makakaya, bago lumingon nang may malaking pagsisikap patungo sa sentro ng lindol.

Napatanga ako sa kanya. May something talaga sa akin sa singkit na mga mata. Hindi si Sir Seiji tsinoy gaya ni Chinito, japinoy naman sya. Magkaiba ang pagkasingkit nila sa isa’t isa. Mas maliit ang mata ni Si Seiji kesa kay Chinito. Nagulat ako nang bigla syang humalakhak. Napansin nya siguro ang pagkatulala ko sa mga mata nya.

Sapo ko ang noo ng tatayo na dapat, pero mahinang tawa ang nagpa-angat sa akin ng tingin. A guy with a gray eyes are staring at me.. he's bulky and tall. He's wearing a white shirt hugging his body built. Bumaba ang tingin ko sa kanyang mukha.. His features are soft.. malaking tao siya, pero napakagaan ng kanyang presensiya. His nose are pointed, umawang ang mapulang labi tila may gustong sabihin pero nabitin ng makarinig kami ng hiyawan mula sa parking.. Awtomatiko ang pagbaling ng tingin sa kinaroroonan ng grupo nina Javier.. "You knew them?"