Gojo Satoru Eyes Novels & Stories

Pakiramdam niya, para siyang nauuhaw at ang mga labing iyon ang makapapawi ng pagkauhaw niya. Bumuntonghininga siya saka pumikit. Sa pagdilat ng mga mata niya—parang may pumitik sa alaala niya habang nakatitig sa mga matang nagmamasid sa kaniya. Those deep brown eyes... were the same as those eyes of that man from 6 years ago. “Good morning,” mababaw at namamaos ang boses na bati ni Joaquin.

anito na para bang alam nitong nakatitig siya rito. “Huh? Paano mo nalamang nakatitig ako?” wala sa sarili niyang tanong. “May third eye ka ba sa likod ng ulo?” Weird. He’s not looking, but he’s still aware that she’s looking at him. Parang may mata sa likod, e. His green eyes looked at her, void of emotions. “I can feel the intensity of your stares.” That made her frown. “Really? How?”

a-ayoko nang makasakit at masaktan. My eyes are pooled of tears but I saw Leonariz smile, his jaw intensely clenching and his eyes sharp as he looked at me. "Wait for Joey here. He will bring you back to the hotel." Umiling ako. "N-No need. Kaya ko nang—"

nakangiting sagot niya. Izaiah smiled. "That's great." "Oh by the way, wala yata eye glasses mo ngayon?" she asked, out of curiousity. "Yeah, nag-motor kasi ako kaya nagsuot na lang ako ng contact lense na may grado," Izaiah honestly answered. "Sobrang labo ba ng mata mo?" Serene asked. It's Javion who answered. "Four hundred sa left, three hundred fifty sa right—why are you asking him about that?"

His unemotional face, familiar natural black and narrowed eyes darted on me as soon as his eyes shifted in Marru's direction. My mouth opened a bit as I flickered. "J-Jorus..."

Bumagal ang paraan ng aking paghinga nang mamasdan ko ang pagbaling ng atensyon ni Joaquin sa babaeng tinitignan ko. Mariing tumitig si Joaquin sa kanya. As few seconds passed their stares deepen. It was so intense, as if it was not their eyes but it was their souls that were communicating.

May pag aalinlangan sa mga mata ni James. ‘Bagama't hindi ko matukoy ang eksaktong cultivation rank ni Saachi, pakiramdam ko ay isa siyang Caelum Acmean. Walang duda na isa siyang mahusay na cultivator sa Endlos. Gayunpaman, hindi siya maituturing na isa sa mga nangungunang powerhouse sa Siyam na Distrito ng Endlos.’ Naisip ni James. “Tama at iyon ay dahil ang santa ay nagtataglay ng Dobro Eyes. Ang gumagamit ng Dobro Eyes ay halos walang tatalo.”

Gusto niyang matawa, para silang bagong mag-jowa na nagme-make love at takot mahuli. 'Echosera' "He's staring at me... But why did he looks so sad? Despite of his pretty face, there's a sadness. I can tell it," ani pa ng isang babae. Nasisilip nila ang dalawang babaeng abala sa pagre-retouch. Tingin nila'y mga Japanesse ito. Fluent naman ang english at naiintindihan nila ang sinasabi. "Yeah. Maybe he's sad."

He is wearing a light-colored, a white or pastel open-collared shirt, with a set of mysterious green forest eye, making him appear both authoritative and approachable. Hindi ko mawari pero pamilyar sakin ang mga mata niya maging ang pagdaan ng kakaibang emosyon sa mata niya ay pamilyar sakin. Subrang lakas rin ng kabog ng dibdib ko, hindi ko alam kung bakit. “Baka naman matunaw ‘yan siya… Naku! Naku! Alam kong gwapo yan si Uno, pero kalma ka ate ko!” bulong ni Glaiza na nasa tabi ko.

Especially those kisses… Nakaramdam pa nga ako ng bahagyang pagkainis nang walang sabi-sabi ay pinutol niya ang paghalik sa akin. Nagtatakang iminulat ko ang mga mata ko para makita kung ano ba ang nangyayari. Sukat doon ay nagsalubong ang mga mata namin ni SJ. And right now, he’s staring directly at my eyes. Those eyes of his… where desire and passion is purely visible.