Why Does Gojo Cover His Eyes Novels & Stories

Nagtama ang kanilang mga mata. Ang mga mata na parang lawin ni Mr. Gomez ay malamig at walang emosyon, ngunit naglalabas ng likas na pressure na kay hirap takasan. Sa ilalim ng titig nito, pakiramdam ni Kaori ay para siyang hinubaran nang walang anumang maitatago. Bahagyang nanigas ang kanyang ekspresyon.

just one glance. They instantly looked away, not daring to meet his eyes again. Hindi na ulit pa na nangahas na salubungin ng dalawang binatilyo ang kanyang tingin matapos ng tagpong ito. Walang ipinakitang reaksyon si Shiro Fulvuente dito, he didn’t seem bothered by that at wala rin naman siyang intensyon na makipag-usap sa mga ito, kalmado niyang inilayo ang tingin matapos ay nagfocus sa ibang bagay.

This guy's inventions are unbelievable! "I knew it." He brushed his fingertips through his red strands before he looked at Jiro over his shoulder. "Her powers didn't heal her. It just took off its effect. Malabo ang mga mata niya dahil sa lakas ng kapangyarihang meron ang katawan niya. When her power felt the effect of the glasses I made, a little portion of it got tamed, dahilan kung bakit luminaw na nang tuluyan ang mga mata niya at nakaya na nitong makita ang chast."

tumango tango ito habang lumilipat sa aming dalawa ang paningin niya. Kumikinang ang maliit na silver earring sa kaliwang tainga niya. Ngayon ko lang din napansin ang maliit na hiwa sa gilid ng labi niya. I don't really know Jaewon that much. It makes me nervous that he's observing us with his keen eyes. "Sige. Ingat kayo." "Ha? Hindi kami sabay." I blurted out. I suddenly regret it because I sounded defensive!

Kaso wala pa ako sa kalahati ng muling umikot ang aking paningin, nawalan ako ng balanse at muntikan ng matumba sa sahig kung hindi lang ako inalalayan ni Shin. Huli kong naalala ang paulit-ulit niyang pagmumura hanggang sa sakupin ako ng dilim at paiwan ng ulirat. My eyes slowly fluttered. I open it and realize that my vision is still blurry and my head is aching so bad, feeling lightheaded. Suddenly, I heard faint noises. I was about to close my eyes when someone said my name. Pamilyar ang boses ng lalaking iyon, magkahalong lambing at lamig ang timbre ng boses niya. He was talking to Iroshin.

He didn't smile, but he makes sure not to show any emotions rather. "You're in extreme pain," komento ng lalaking madidilim ang mga mata para sa kaniya. "What's happening?" Umiling si Zandro. "Stop reading my mind!"

daing ko nang mahawakan ko ang sariling sugat. Tumingala ako at tinaas ang suot kong T-shirt para hindi malagyan ng dugo. Pinikit ko ang mga mata ko hanggang sa lamunin ako ng antok. Hindi pa ako tuluyang lamunin ng antok nang may narinig akong pumasok. Gusto kong idilat ang mga mata ko kaso hindi ko magawa. “Sh*t, cover your eyes first.” Kay Blue ang boses na ’to. Gusto ko siyang tingnan pero hindi ko magawang buksan ang mga mata ko. May nagtakip ng tiyan ko.

I tried to cover my face with my hands, but he chuckled, pulling my hands away gently. “Why are you hiding?” Kagat-kagat naman niya ang pang-ibabang labi, at ang mata ay nagpalipat-lipat sa mga mata at sa labi ko. “Don’t tell me, matapos ng nangyari sa atin kagabi, nahiya ka pa…” Muli niyang inilapit ang mukha sa akin. Hindi ko na hiyaan na lumapat na naman ng labi niya sa akin. Idiniin ko ang mukha ko sa dibdib niya. Hoping na hindi niya makita ang namumula kong mukha.

CHAPTER 05: GREY EYES LYN'S POV "Okay ka lang?" Mabilis akong tumango at kinontrol ang paghinga kahit pakiramdam ko ay nanghihina pa rin ako dahil sa ginawang pagyakap no'ng misteryosong lalake kanina. After he hugs me for a minute, he left without saying anything. Katawan niya lang na balot na balot ang nakita ko, hindi ang mukha niya.

Ngumiti si Jiro at sinabi, “Hindi ko kailangang magsalita. Titingnan na lang kita nang tahimik, Miss Ito!” Hindi talaga inaasahan ni Nanako na sobrang walang hiya si Jiro. Kaya, sinabi niya nang magaan, “Ikaw ang bahala, Mr. Kobayashi. Ipipikit ko lang ang mga mata ko at magpapahinga.” Tumango si Jiro bago siya umupo pahilis kay Nanako. Hindi niya maiwasang masabik nang kaunti nang makita niya si Nanako, na sobrang ganda kapag nakapikit ang mga mata habang may kalmadong ekspresyon sa kanyang mukha.